«Η στρέβλωση στη Ροδόπη, προσλαμβάνει πιο σοβαρές διαστάσεις διότι η απουσία χριστιανού βουλευτή κλονίζει τη σταθερότητα της Ανοιχτής Δημοκρατικής Κοινωνίας που όλοι μαζί με κόπο οικοδομήσαμε» σημειώνει ο πρώην Υπουργός
Ανοιχτή επιστολή προς την κοινωνία της Ροδόπης απέστειλε μέσω συνέντευξης Τύπου στα τοπικά ΜΜΕ ο πρώην βουλευτής και Υπουργός κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την ανάπτυξη εθνικιστικών και εξτρεμιστικών στοιχείων τα οποία θα δυναμιτίσουν το κλίμα στην περιοχή.
Αιτία της ανάπτυξης αυτής, σύμφωνα πάντα με τον κ. Στυλιανίδη, αποτελεί η στρέβλωση που παρατηρείται λόγω εκλογικού νόμου με την μονοδιάστατη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των πολιτών και την απουσία χριστιανού βουλευτή στα κέντρα των αποφάσεων.
Αναλυτικά, η ανοιχτή επιστολή του Ευριπίδη Στυλιανίδη έχει ως εξής:
«Αγαπητοί συμπατριώτες, πέρασε ένας χρόνος από τις τελευταίες εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, κρίσιμα για να συνειδητοποιήσουμε όλοι τι έχει επισυμβεί στην πατρίδα μας την Ελλάδα, στις οικογένειές μας, στις επιχειρήσεις μας, αλλά ιδιαίτερα εδώ στον τόπο μας, στη Θράκη και τη Ροδόπη.
Πολλοί φόβοι και ανησυχίες που παλιότερα διατύπωνα δημόσια και αντιμετωπίζονταν με επιφυλακτικότητα ή και ειρωνεία από κάποιους έχουν δυστυχώς επιβεβαιωθεί. Πρωτίστως, ο παραλογισμός του εκλογικού νόμου και όχι η βούληση της τοπικής κοινωνίας, έχει καταστρέψει τη δίκαιη και ισόρροπη εκπροσώπηση της Ροδόπης και της Θράκης στο Εθνικό Κοινοβούλιο.
Η Ν.Δ., το δεύτερο σε εκλογική δύναμη κόμμα, που στατιστικά φαίνεται να προηγείται σήμερα στις δημοσκοπήσεις, εκπροσωπείται μόνο από έναν στους δέκα βουλευτές της Θράκης.
Η Ροδόπη και η Ξάνθη δε διαθέτουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στο χώρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Η στρέβλωση δε στο Νομό μας, προσλαμβάνει πιο σοβαρές διαστάσεις διότι η απουσία Χριστιανού βουλευτή, παρά τις θετικές ίσως προθέσεις των Μουσουλμάνων συναδέλφων, κλονίζει τη σταθερότητα της Ανοιχτής Δημοκρατικής Κοινωνίας που όλοι μαζί με κόπο οικοδομήσαμε, αποδυναμώνει την παρέμβασή μας στα κέντρα των αποφάσεων, μειώνει τη διεκδικητική φωνή του τόπου μας, καθιστώντας τη μονοδιάστατη και αφήνει χώρο, όπως αποδεικνύουν πρόσφατα γεγονότα στην περιοχή για την ανάπτυξη εθνικισμών και εξτρεμισμών απ’ όλες τις πλευρές, μετατρέποντας τον τόπο μας ευκολότερα από χώρο συνάντησης, συνεννόησης και σύνθεσης θρησκειών, πολιτισμών, αγορών, σε πεδίο σύγκρουσης και έντασης καταστροφικής για την οποιαδήποτε προοπτική ανάκαμψης, ανάπτυξης και ευημερίας για όλους, Χριστιανούς και Μουσουλμάνους.
Η μνήμη μας πλέον δε δικαιούται να είναι ασθενής, η πολιτική μας κρίση δε μπορεί να είναι επιπόλαιη και κομματικά εμπαθής και η εθνική και θρακική μας συνείδηση δεν επιτρέπεται να είναι αμβλυμμένη.
Όπως είχα προβλέψει κάποτε σε ένα επιφυλακτικό και αρκετές φορές δύσπιστο ακροατήριο, δυστυχώς επιστρέψαμε πολλές δεκαετίες πίσω. Όταν η Ροδόπη για 50 ολόκληρα χρόνια δεν είχε την παραμικρή συμμετοχή στις κυβερνήσεις ή την κεντρική διοίκηση. Όταν οι αδικίες ήταν απανωτές σε βάρος της αξιοκρατίας, των ίσων ευκαιριών για τους νέους μας, της δίκαιης αντιμετώπισης για τις επιχειρήσεις της περιοχής, της στήριξης των αγροτών μας, της υποστήριξης των ανέργων μας, της κινητροδότησης των δημόσιων λειτουργών που επέλεξαν να ζήσουν στην ακριτική Ελλάδα…
Τώρα διαλύεται η πραγματική οικονομία της χώρας, πλήττεται όμως ιδιαίτερα βάναυσα η οικονομία της ακριτικής Θράκης. Το κράτος αρνείται πλέον τα οφειλόμενα 260 εκ. € του 12% στις επιχειρήσεις της περιοχής και προωθεί την κατάργηση των κινήτρων. Επέβαλε μάλιστα πέρυσι, πρόστιμα πάνω από 3 εκ. € στην αγορά της Κομοτηνής. Η ανεργία εκτινάσσεται, κυρίως των νέων Θρακιωτών, που μεταναστεύουν μαζικά και οριστικά στο εξωτερικό.
Χιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν γιατί αδυνατούν να πληρώσουν φόρους. Φόρους που χτυπούν βάναυσα και τα φυσικά πρόσωπα ή τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Οι αγρότες μας πλήττονται κι αυτοί από την αδιαφορία και την ανοργανωσιά του κράτους. Τα δημόσια έργα έχουν παγώσει. Η εκπαίδευση αποδομείται. Το ΔΠΘ υποχρηματοδοτείται και μαραζώνει. Το σύστημα υγείας απονευρώνεται.
Η περιοχή αδειάζει συνεχώς μεταβάλλοντας τη δημογραφική ισορροπία που ενισχύονταν ραγδαία από το 2000 έως το 2011. Οι Θρακιώτες που αρχικά θύμωναν γιατί είχαν εξαπατηθεί, τώρα είναι σε απόγνωση. Κυριαρχεί παντού η μελαγχολία, σαν χειρόφρενο στο δυναμισμό, τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση και το όραμα που κάποτε ενέπνεε και καθοδηγούσε την κοινή μας προσπάθεια…
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα πιστεύω ότι έχω το δικαίωμα ως επί μακρόν συνεπής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός σας στα κέντρα αποφάσεων, να απευθυνθώ σε όλους σας και να μιλήσω ανοιχτά. Τώρα μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τι σημαίνει για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας να έχεις δυνατή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, πρόθυμη όχι μόνο να ψηφίζει, αλλά να διεκδικεί και να συγκρούεται μέσα στο Κοινοβούλιο για τα συμφέροντα της πατρίδας, όλης της τοπικής κοινωνίας (Χριστιανών και Μουσουλμάνων) και του Νομού μας.
Τώρα ίσως μπορούμε να καταλάβουμε τι θα πει στην πράξη να έχεις Υπουργό στην κεντρική κυβέρνηση ή βουλευτή που μπορεί να διαδραματίσει κεντρικό πολιτικό ρόλο.
Φίλες και φίλοι,
τώρα σας καλώ να θυμηθούμε μαζί τι έγινε σ’ αυτό τον τόπο όταν η κεντρική παρέμβασή μας ήταν ισχυρή. Να συγκριθούμε με τους σημερινούς πρωταγωνιστές και να απαντήσουμε σ’ όλους εκείνους τους ανάλαφρους σχολιαστές του καφενείου, που αγνοούν, ισοπεδώνουν ή σκοπίμως και ιδιοτελώς προπαγανδίζουν ψεύδη.
Όταν η Ροδόπη είχε ισχυρό βουλευτή και Υπουργό:
Στην Οικονομία και την Ανάπτυξη:
Το βιοτικό επίπεδο των Ροδοπιτών ήταν κατά 40% υψηλότερο απ’ ότι σήμερα
Η Θράκη πέτυχε να είναι στις πέντε δυναμικότερες εξωστρεφείς περιοχές της Ελλάδας στις εξαγωγές τοπικών προϊόντων, συμμετέχοντας στις επιχειρηματικές αποστολές του Υπουργείου Εξωτερικών (2004-2007).
Το 12% στις επιχειρήσεις καταβάλλονταν με συνέπεια μέχρι το 2009 κι αυτό δε γινόταν από κάποιο από μηχανής θεό.
Οι αγρότες μας αποζημιώνονταν ταχύτατα και στηρίζονταν αποτελεσματικά , τόσο οι βαμβακοπαραγωγοί, όσο και οι καπνοπαραγωγοί χωρίς διάκριση.
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που άνοιγαν ή μεγάλωναν ήταν πολλαπλάσιες απ’ αυτές που έκλειναν.
Αποπληρώθηκαν πάνω από 3 εκ. € οφειλές του Δήμου Κομοτηνής προς την τοπική αγορά με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών το 2013.
Για πρώτη φορά η Θράκη αναδείχθηκε ως τουριστικός προορισμός, προβλήθηκε και στηρίχθηκε με τη θεσμοθέτηση των σχολικών εκδρομών (Υπουργείο Παιδείας, 2008), του οικολογικού τουρισμού (πάνω από 5.500 μαθητές στο ΚΕΠ Ιμέρου), διερχόμενου τουρισμού προς και από Βαλκάνια – Τουρκία, προσκυνηματικού, ορειβατικού και γενικότερα εναλλακτικού τουρισμού.
Δόθηκαν 2,7 εκ. € για το camping Φαναρίου που δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ.
Η ανεργία μειωνόταν από το 18% το 2004 σε λιγότερο από 5% το 2009 και εφαρμόστηκαν ευρύτατα προγράμματα απασχόλησης, ενώ σήμερα έχει ξεπεράσει το 30%.
Στις Υποδομές:
Ολοκληρώθηκε ο κάθετος άξονας (120 εκ. €), φέρνοντας πάνω από 300 χιλιάδες διελεύσεις το μήνα στην περίοδο αιχμής.
Ολοκληρώθηκε η Εγνατία και συνδέθηκε με τη ΒΙΠΕ.
Βελτιώθηκε τότε το τοπικό οδικό δίκτυο της πεδινής και ορεινής Ροδόπης, το οποίο σήμερα ρημάζει.
Αναβαθμίστηκαν οι κοινωνικές μεταφορές. Τα ταξί στηρίχτηκαν, τα ΚΤΕΛ εκσυγχρονίστηκαν με 250.000 € χρηματοδότηση του Υπουργείου Μεταφορών (2009) και πρόγραμμα ανανέωσης του στόλου. Ο σιδηροδρομικός σταθμός και οι σιδηροδρομικές συνδέσεις αναβαθμίστηκαν.
Εγκαταστάθηκε γρήγορο internet στην πόλη.
Στην Παιδεία:
Δαπανήθηκαν 80 εκ. € με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας (2008) και υλοποιήθηκαν 58 έργα σε δύο χρόνια για την αναβάθμιση παλιών δημόσιων και μειονοτικών σχολείων ή την κατασκευή νέων (π.χ. 3ο Δημοτικό Κομοτηνής, Ίασμος, Ξυλαγανή, Σάππες, Αίγειρος, Σιδηροχώρι, Φιλλύρα, Αρριανά, ΕΠΑΛ Κομοτηνής, κλπ…).
Φτιάχτηκαν και λειτούργησαν η ΑΣΠΑΙΤΕ στις Σάππες, Κέντρα Δια Βίου Μάθησης και Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Εγκρίθηκαν 15 νέα νηπιαγωγεία 5,2 εκ. € και δόθηκαν αρκετά εκατομμύρια κονδύλια στους Δήμους για την αναβάθμιση ή τη συντήρηση σχολικών υποδομών.
Στηρίχθηκε η τοπική εκκλησία με χρηματοδοτήσεις αλλά και πρόσθετο προσωπικό για να καλυφθεί η έλλειψη των Ιερέων.
Το ΔΠΘ διπλασίασε τους φοιτητές του, ενισχύοντας σημαντικά την τοπική οικονομία. Αναβαθμίστηκε με δύο νέα τμήματα. Αύξησε τις θέσεις διδασκόντων και ο προϋπολογισμός του είχε φτάσει τα 17,5 εκ. € το χρόνο (2008), όταν σήμερα έχει κατρακυλήσει κάτω από τα 5 εκ. €, οδηγώντας στο μαρασμό.
Στην Υγεία και την Πρόνοια:
Είχε ολοκληρωθεί και εγκριθεί η κατασκευή του νέου Νοσοκομείου Κομοτηνής (2013) αλλά πάγωσε μετά τον Ιανουάριο του 2015, όπως άλλωστε σταμάτησε και η έντονη προσπάθεια που ξεκινήσαμε για τη στελέχωση και καλύτερη λειτουργία του υφιστάμενου.
Κατασκευάστηκαν ή αναβαθμίστηκαν παλιότερα κέντρα υγείας στην περιφέρεια της Ροδόπης (Ξυλαγανή, Οργάνη, Ίασμος, Σάππες, κ.α.).
Ενισχύθηκε η λειτουργία του ΕΚΑΒ.
Κατασκευάστηκαν το 2009 σε χρόνο ρεκόρ 36 εργατικές κατοικίες στην Ξυλαγανή, οι οποίες χρειάστηκε να αποκατασταθούν από ζημιές το 2013, όταν ξαναέγινα Υπουργός για να παραδοθούν πριν λίγους μήνες. Ντροπή! Ενώ ακυρώθηκαν οι αντίστοιχες που είχαν εγκριθεί στον Ίασμο.
Στηρίχθηκαν οικονομικά φορείς και ιδρύματα της περιοχής, όπως το Γηροκομείο, το ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ, το Περπατώ, οι Αιμοδότες, οι Άγιοι Θεόδωροι, το Συμβουλευτικό Κέντρο Προστασίας απ’ την ενδοοικογενειακή βία, η Φιλόπτωχος Αδελφότητα και άλλα τα οποία σήμερα αγωνίζονται για να συντηρηθούν.
Στον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό:
Ολοκληρώθηκε το Μέγαρο Μουσικής, καθιστώντας την Κομοτηνή τρίτη πόλη στην Ελλάδα μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με τέτοια δομή πολιτισμού, το οποίο δυστυχώς σήμερα δε λειτουργεί.
Ολοκληρώθηκε η ανασκαφή, η ανάπλαση και η επαναλειτουργία μετά από 2.500 χρόνια του αρχαίου θεάτρου Μαρώνειας (έργο άνω των 3 εκ. €).
Εγκρίθηκε η ανάπλαση του Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής.
Ολοκληρώθηκαν σημαντικά μουσεία όπως το Μουσείο Καραθεοδωρή (με χιλιάδες επισκέπτες το χρόνο), το μουσείο Παραδοσιακών Επαγγελμάτων στο Δήμο Μαρώνειας, κ.α..
Δόθηκαν 150.000 € για τη συντήρηση του ιστορικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Υπουργείο Εσωτερικών, Δήμος Κομοτηνής, 2013).
Δόθηκαν στο Δήμο Κομοτηνής πάνω από 2 εκ. € για την ανάπλαση και την επαναλειτουργία του ιστορικού κτηρίου της Τσανακλείου (Υπουργείο Εσωτερικών, 2013).
Κατασκευάστηκαν οι νέες κερκίδες στο Δημοτικό Στάδιο Κομοτηνής και εγκρίθηκε, αλλά δυστυχώς μετά το 2009 πάγωσε, η μελέτη του νέου Πανθρακικού Σταδίου (25 εκ. €).
Ολοκληρώθηκαν 2 σχολικά κλειστά γυμναστήρια στην πόλη στη Στρατώνα και στην ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ, 1.000 ατόμων (Υπουργείο Παιδείας, 2008 – Υπουργείο Εσωτερικών, 2013).
Στηρίχθηκαν τοπικοί σύλλογοι και χρηματοδοτήθηκαν πολλές υποδομές σε γήπεδα των χωριών.
Στη Δικαιοσύνη και τη Δημόσια Τάξη:
Προστατεύτηκε η λειτουργία του Εφετείου στη Ροδόπη και ενισχύθηκαν οι δικαστικές υποδομές.
Η Σχολή Αστυνομίας Κομοτηνής είναι η πρώτη που επαναλειτούργησε στην Ελλάδα μετά από επίμονους αγώνες και πιέσεις μας (2014).
Ενισχύθηκε με προσωπικό και μέσα η Αστυνομία και η πυροσβεστική που τώρα υποφέρουν από ελλείψεις και υποχρηματοδότηση και ολοκληρώθηκε και το νέο πυροσβεστικό μέγαρο στη ΒΙΠΕ Κομοτηνής.
Αγαπητοί Συμπατριώτες,
Μπορώ να απαριθμήσω δεκάδες ακόμα έργα ή παρεμβάσεις μου που ισοδυναμούν με εκατοντάδες ή και χιλιάδες εκατομμύρια ευρώ που επενδύθηκαν στην τοπική κοινωνία, στην τοπική οικονομία και την ανάπτυξη, βελτιώνοντας τη ζωή ή το εισόδημα και του τελευταίου πολίτη αυτής της γης. Είναι άχαρο για μένα να εξηγώ τι σήμαινε στο παρελθόν για τη Ροδόπη να έχει ευσυνείδητο Υπουργό ή ισχυρό βουλευτή στα κέντρα αποφάσεων.
Θεωρώ όμως σήμερα χρέος μου να το κάνω, για να κάνετε κι εσείς τις συγκρίσεις σας μ’ αυτό που σήμερα βλέπετε να συμβαίνει στον τόπο μας και στη ζωή μας.
Μην προσπερνάτε αδιάφορα την απουσία ισχυρής εκπροσώπησης. Αν ο καθένας μας αυτές τις δύσκολες ώρες κοιτάξει μόνο τον εαυτό του και από πικρία ή αγανάκτηση αδιαφορήσει για τα Κοινά θα είναι άξιος της μοίρας του γι’ αυτά που θα ακολουθήσουν, για τον ίδιο αλλά και για την πατρίδα.
Απευθύνομαι λοιπόν σε εσάς για να σας ξεκαθαρίσω ότι προσωπικά, παρά τον αγώνα που κάνω σε επαγγελματικό επίπεδο ως δικηγόρος στην Ελλάδα ή το εξωτερικό και σε επιστημονικό επίπεδο ως επισκέπτης καθηγητής της Νομικής Σχολής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Κύπρου για να σταθώ όρθιος, είμαι αποφασισμένος να συνεχίσω πιο επίμονα, πιο δυναμικά και πιο αποφασιστικά τον αγώνα για την πατρίδα μου, τη Ροδόπη.
Αυτή τη φορά όμως δεν αρκεί μόνο ένας, ούτε καν μόνο λίγοι. Αυτή τη φορά πρέπει να αγωνιστούμε όλοι μαζί, Πάνω από κόμματα και προσωπικές διαφορές, για να αποκαταστήσουμε το κενό. Να ενισχύσουμε την παρέμβασή μας. Να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Να επιτύχουμε να ξαναφέρουμε στον τόπο μας την αυτοπεποίθηση και την προοπτική, κάνοντας μετά από χρόνια τη φωνή μας να ξανακουστεί, όπως πρόσφατα κατά την παρουσίαση του νέου μου βιβλίου: “Θράκη: Το επόμενο βήμα…”, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, παρουσία όλης σχεδόν της πολιτειακής, πολιτικής, πνευματικής και οικονομικής ηγεσίας της Ελλάδας, αλλά και εδώ στο ΔΠΘ παρουσία πλήθους συμπατριωτών μας.
Αν λοιπόν πιστεύετε σ’ αυτό το στόχο, δώστε το παρόν, ενεργοποιηθείτε, συστρατευτείτε και συντονιστείτε μαζί μας, στη νέα προσπάθεια που ξεκινούμε…
Ενωμένοι μπορούμε περισσότερα».
