Έλλειμμα δημοκρατίας, αυταρχισμό και αγνωμοσύνη στο χώρο του «Σισμανόγλειου» Νοσοκομείου Κομοτηνής επισημαίνει ο εκπρόσωπος της Αυτόνομης Παρέμβασης Υγειονομικών Αλέξανδρος Σπανός, μιλώντας στη «Φωνή της Ροδόπης» για την αντιμετώπιση της πανδημίας στο νοσηλευτικό ίδρυμα της περιοχής μας.
«Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία για όλους μας, τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για την τοπική κοινωνία. Μια πρωτόγνωρη εμπειρία» θα πει ο κ. Σπανός για να προσθέσει ότι «βγήκαμε πιο δυνατοί, αναπτύσσοντας τεχνογνωσία και αντανακλαστικά πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί ζωής και θανάτου. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε να κάνουμε με μια ήπια διασπορά του ιού στην πατρίδα μας και ως εκ τούτου υπήρχε άπλετος χρόνος για επαρκή ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό, ανάπτυξη και επίτευξη περισσοτέρων κλινών ΜΕΘ, υποχρεωτικά μοριακά tests για όλους τους υγειονομικούς πρώτης γραμμής προς αποφυγή νοσηρότητας και διασποράς από ασυμπτωματικούς συναδέλφους και φυσικά για έγκαιρο και ομαλό εφοδιασμό μέτρων υψηλής ατομικής προστασίας».
Ο κ. Σπανός χαρακτηρίζει υποκριτικό το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για το ΕΣΥ και μιλά για «κεραυνοβόλο έρωτα» και «χειροκροτήματα» τα οποία «φάνηκαν μόνο στα λόγια, διότι μέχρι πρότινος άλλες ήταν οι διαθέσεις της: ΣΔΙΤ, ιδιώτες, αλλαγή του νομικού πλαισίου μας κλπ.
Αντί λοιπόν να προβεί σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, η κυβέρνηση επένδυε στον εθελοντισμό φοιτητών και συνταξιούχων. Αντί να μεριμνήσει για μοριακά tests για τους συναδέλφους πρώτης γραμμής πριμοδοτούσε με 30 εκατομμύρια ευρώ ιδιώτες για διενέργεια μοριακών tests αλλά και αυτά στο τέλος τα παρέπεμπαν στο ίδρυμα Παστέρ και σε άλλες κρατικές δομές. Τραγική καθυστέρηση ομαλού εφοδιασμού με μέτρα ατομικής προστασίας ούτως ώστε το σύστημα αναγκάστηκε να τροφοδοτηθεί με προσφορές δωροθετών και τις πρωτοβουλίες των ίδιων των εργαζομένων ενώ συνάμα ξοδεύτηκε πακτωλός εκατομμυρίων στα ΜΜΕ για διαφημιστικές καμπάνιες.
Αντί επιτάξεως ιδιωτικών κλινών ΜΕΘ, είδαμε να πριμοδοτούνται οι κλίνες τους με διπλάσιο μίσθωμα, συνετάχθησαν πρωτόκολλα εκ μέρους του ΕΟΔΥ βάσει των αποθεμάτων του συστήματος και όχι βάσει των απαραιτήτων αναγκών υψηλής ατομικής προστασίας. Διγλωσσία στα απογευματινά υγειονομικά δελτία και μάλιστα τώρα τελευταία εναρμονισμένα με ιδιωτικά επενδυτικά ενδιαφέροντα μέτρων ατομικής προστασίας. Και όλα αυτά εξελίσσονται κάτω από τη σκιά της άρνησης της κυβέρνησης να εντάξει τους υγειονομικούς στα βαρέα και ανθυγιεινά. Τι οξύμωρο σκηνικό! Έτσι λοιπόν καλός είναι ο εθελοντισμός και η φιλανθρωπία αλλά ας αφήσουμε το πρώτο για τους προσκόπους και τη δεύτερη για την εκκλησία. Μια συντεταγμένη πολιτεία πρέπει να έχει στα σεντούκια της εκείνα τα αποθέματα ούτως ώστε σε περίοδο κρίσης να αποτελεί την κιβωτό του κοινωνικού συνόλου.
Σήμερα όλοι εκείνοι οι φιλόδοξοι ιδιώτες επενδυτές και οι πολιτικές που τους στηρίζουν κρύφθηκαν στα λαγούμια τους, δεν δίστασαν όμως ακόμη και σήμερα μπροστά στο βωμό του κέρδους να στοιβάζουν σαν σαρδέλες ανθρώπους και να επιχειρούν και μικροεπεμβάσεις εν τω μέσω του κορωνοϊού, καταφέρνοντας τα γνωστά αποτελέσματα στα ιδιωτικά θεραπευτήρια των Αθηνών.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά λοιπόν αποκαλύπτεται περίτρανα η αναγκαιότητα του δημόσιου χαρακτήρα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το οποίο πάντα λειτουργεί ως αποκούμπι των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι όσο το σύστημα δεν δύναται λόγω αλλότριων προτεραιοτήτων ή δεν βούλεται λόγω δεσμεύσεων σε γνωστά επιχειρηματικά συμφέροντα, τόσο τα περιοριστικά μέτρα θα αυξάνονται.
Την κρίση και την αντιμετώπιση της δεν την βλέπουν όλοι με τις ίδιες επιδιώξεις και στόχους. Μάλιστα υπάρχουν δυνάμεις και τμήματα των κυρίαρχων ελίτ και τάξεων, που την κρίση την αντιμετωπίζουν ως ευκαιρία να επιταχύνουν και να εδραιώσουν σοβαρές αλλαγές στην παραγωγή, στις εργασιακές σχέσεις, στην οικονομία ακόμα και στα κατοχυρωμένα συνταγματικά ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες».
«Η αλήθεια είναι ότι το νοσοκομείο μας δεν τα πήγε και άσχημα»
Σε τοπικό επίπεδο, ο κ. Σπανός εξήρε το επιστημονικό προσωπικό και τους εργαζόμενους στο «Σισμανόγλειο», οι οποίοι παρά τη μειωμένη σχετικά εμπειρία στην αντιμετώπιση μιας πανδημίας, κατάφεραν με επαγγελματισμό και αίσθημα ευθύνης να τα πάνε πολύ καλύτερα απ’ ότι άλλα νοσοκομεία ανά τη χώρα.
«Βάσει ενός στρατηγικού σχεδίου που καταστρώθηκε εκ μέρους της διοίκησης και εφαρμόστηκε με απόλυτη πειθαρχία, αίσθημα ευθύνης και επαγγελματισμό τόσο από το ιατρικό, νοσηλευτικό και παραϊατρικό, όσο και από το διοικητικό και τεχνικό προσωπικό του νοσοκομείου μας. Από τις αρχές Μαρτίου προετοιμαστήκαμε χωροταξικά όσον αφορά την υποδοχή, την διαχείριση, την ιχνηλάτηση, την κατεύθυνση, την μετεγκατάσταση των κλινικών, την δημιουργία ασφαλών χώρων ούτως ώστε να μην έχουμε φαινόμενα μόλυνσης και διασποράς, νοσηρότητος και καραντίνας κλινικών, σε εργαζόμενους και σε χρήστες υγείας καθαρούς από τον ιό, πράγμα το οποίο παρατηρήθηκε σε γειτονικά νοσοκομεία, τα οποία αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν το δικό μας σχέδιο μέσα στην εξελισσόμενη κρίση (π.χ. μετεγκατάσταση κλινικών κτλ).
Εδώ θα ήθελα να εξάρω το επιστημονικό προσωπικό του νοσοκομείου μας το οποίο κατά το πρώτο διάστημα της επιδημίας με μειωμένη σχετική εμπειρία, όπου λαμβάναμε αρνητικά tests για ύποπτα περιστατικά, η ιατρική μας κοινότητα εκτιμώντας την κλινική εικόνα των περιστατικών ΔΕΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΨΕ, συνέχισε να διατηρεί σε απομόνωση τα συγκεκριμένα ύποπτα περιστατικά, ούτως ώστε όταν το δεύτερο δείγμα έβγαινε θετικό, με πλήρη ασφάλεια διακομιζόταν στα νοσοκομείο αναφοράς. Και αυτό θέλουμε να το καταθέσουμε με παρρησία!!!
Μακριά από κάθε ιδεοληψία και με πάσα ειλικρίνεια θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι σε όλο αυτό εγχείρημα καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο τεχνοκρατικός συντονισμός του διοικητή της υγειονομικής μας περιφέρειας Δημήτρη Τσαλικάκη.
Με την ευκαιρία που μου δίνεται θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή η άρτια διαχείριση, ο επαγγελματισμός και το αίσθημα ευθύνης που επέδειξαν οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου μας είχε σαν στήριγμα την τοπική κοινωνία. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς και δημόσια όλους τους αυτοδιοικητικούς θεσμικούς παράγοντες, όλες τις συλλογικότητες και κυρίως τους απλούς πολίτες για τα συγκινητικά αντανακλαστικά που επέδειξαν με την προσφορά υλικών ατομικής προστασίας στην περίοδο ανομβρίας.
Δεν σας κρύβω ότι τόσο η εμπειρία που αποκτήσαμε όσο και η αλληλεγγύη εκ μέρους της τοπικής μας κοινωνίας είναι ότι το σημαντικότερο αποτιμήσαμε από αυτήν την μεγάλη περιπέτεια. Το DNA λοιπόν, αυτού του συνόλου, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από καμία μελλοντική πρόκληση», σημειώνει ο εκπρόσωπος της Αυτόνομης Παρέμβασης Υγειονομικών.
Δυστυχώς όμως όλα τα παραπάνω, όπως τονίζει ο ίδιος, «επισκιάστηκαν από κάποια νοσηρά φαινόμενα που έλαβαν μέρος το τελευταίο διάστημα στο χώρο του νοσοκομείου μας».
Ειδικότερα, ο κ. Σπανός καταγγέλλει ότι «το κυρίαρχο όργανο του νοσοκομείου μας που δεν είναι άλλο από το πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, εδώ και ένα μήνα συνέρχεται ακρωτηριασμένο. Εδώ και ένα μήνα επαύθησαν με συνοπτικές διαδικασίες πραξικοπηματικού χαρακτήρα οι δύο αιρετοί εκπρόσωποι των εργαζομένων.
Ως γνωστόν το πενταμελές αυτό συμβούλιο απαρτίζεται από τα τρία κυβερνητικά διορισμένα μέλη, την Διοικήτρια συν δύο διορισμένα μέλη και τους δύο αιρετούς εκπροσώπους των εργαζομένων, ένας από το ιατρικό και ένας από το λοιπό προσωπικό επί συνόλου πέντε τον αριθμό. Κατά τον πρόσφατο λοιπόν διορισμό των δύο νέων κυβερνητικών μελών, τα οποία και τα καλωσορίζουμε, επαύθησαν αδικαιολογήτως οι δύο αιρετοί εκπρόσωποι των εργαζομένων, των οποίων η θητεία λήγει τον ερχόμενο Ιανουάριο με αποτέλεσμα τις 4 τελευταίες συνεδριάσεις το όργανο να συνέρχεται και να αποφασίζει με 3 μόνο μέλη.
Η πολιτική αυτή απόφαση, που πιλοτικά λειτουργεί και σε κάποια άλλα νοσοκομεία, δοκιμάζοντας αντιδράσεις και αντανακλαστικά, μας παραπέμπει σε περιόδους αλήστου μνήμης, όταν το 2013-2014 έκλειναν κλινικές για να εκμαιεύσουν αντιδράσεις και αντανακλαστικά της τότε εποχής. Η άνευ προηγουμένου λοιπόν αυτή απόφαση εξοργίζει κάθε ελεύθερη και δημοκρατική συνείδηση και θα στοιχειώνει το νοσοκομείο μας για πολλά χρόνια. Είναι αδιανόητο για μας, η τριμελής αυτή ομάδα να παίρνει κρίσιμες αποφάσεις, εν μέσω κορωνοϊού και μάλιστα με δύο νέα μέλη, που προφανώς στερούνται μιας γενικότερης εικόνας του χώρου, ενώ παράλληλα να αποκλείονται οι καθ’ ύλη έμπειροι εκπρόσωποι των εργαζομένων. Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο σύννομες είναι αυτές οι αποφάσεις που παίρνονται και πόσο ανθεκτικές θα είναι σε οποιαδήποτε προσβολή. Το ερώτημα που προκύπτει είναι, ποιος τελικά διοικεί αυτό το νοσοκομείο; Οι τελευταίες πληροφορίες που φτάνουν στους κόλπους μας είναι ότι υπάρχει βούληση να προκηρυχθούν εκ νέου εκλογές μέσα στο καλοκαίρι για να προκριθούν οι καινούργιοι αιρετοί σε ένα άλλο κλίμα, σε ένα άλλο περιβάλλον όπως οι μεθοδεύσεις τους το επιτάσσουν.
Περιμένουμε λοιπόν κάποια τοποθέτηση εκ μέρους της Διοικήτριας, η οποία είναι η γνήσια εκφραστής αυτής της πολιτικής που ασκείται σήμερα. Περιμένουμε μια ξεκάθαρη απάντηση, σε αυτό το έλλειμμα δημοκρατίας, σε αυτό το έλλειμμα εκπροσώπησης, σ’ αυτή την παραχάραξη της εκφραζόμενης βούλησης των εργαζομένων που για πρώτη φορά καταστρατηγείται ασύστολα και προκλητικά».
«Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό», συνεχίζει ο κ. Σπανός, «σήμερα που ολόκληρη η υφήλιος ομνύει τους υγειονομικούς, σήμερα που ολόκληρος ο πλανήτης εξάρει τους νοσηλευτές μας, δυστυχώς σήμερα το Νοσοκομείο Κομοτηνής προβαίνει σε τιμωρητικές ποινές εις βάρος νοσηλευτών πρώτης γραμμής, εξαντλώντας όλη την αυστηρότητα του απέναντι σε νοσηλευτές που εργάζονται μέσω ΟΑΕΔ εδώ και μερικά χρόνια, παιδιά που έρχονται από άλλες πόλεις ως επικουρικό προσωπικό δαπανώντας το μισό μισθό τους για στέγη, παιδιά που εδώ και μερικά χρόνια έχουν μπολιάσει με το μόνιμο προσωπικό, παιδιά για τα οποία είναι περήφανοι οι συνάδελφοι τους, όταν κατά τη διάρκεια νοσηλείας ύποπτων και θετικών περιστατικών, κατά ένα τρόπο συγκινητικό απέτρεπαν νοσηλεύτριες μάνες με οικογένειες να μπούνε στα θετικά περιστατικά, λέγοντας τους ‘’μην μπαίνετε εσείς έχετε οικογένειες, θα μπούμε εμείς’’.
Αυτούς τους νοσηλευτές λοιπόν όχι μόνο δεν τους επιβραβεύσαμε αλλά η Διοίκηση στηριζόμενη σε προκαταρκτικές παρωδίες με μυστήριες συνθέσεις επί αντιτίμου, προκαταρκτικές που εισηγήθηκαν εξοντωτικές ποινές, προκαταρκτικές στις οποίες μακελεύτηκαν αξιοπρέπειες σε ένα κλίμα τρομοκρατίας και αυταρχισμού, αυτούς τους νοσηλευτές του τιμωρήσαμε!!!
Θα ήθελα ιδιαίτερα να επισημάνω ότι δεν καταστρώνουμε κάποιο ψηφοθηρικό καμβά, δια του λόγου το αληθές, οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι δεν εντάσσονται στον Σύλλογο μας, κάποιες συνδικαλιστικές δυνάμεις δεν το επιτρέπουν και τους αφήνουν ανυπεράσπιστους και έρμαια των οποιονδήποτε διαθέσεων, όπως και το υπόλοιπο προσωπικό σίτισης, φύλαξης και εστίασης. Είναι όλοι αυτοί που τη σωτήρια δεκαετία του 1980, κατέστρωναν σωματεία εντάσσοντας ‘’την Άρτα και τα Γιάννενα’’ και σήμερα αρνούνται πεισματικά να εντάξουν αυτά τα παιδιά για να μην διαταραχθούν οι συσχετισμοί δυνάμεων.
Και φανταστείτε ότι σαν αυτά τα παιδιά θα είναι αύριο και τα δικά μας παιδιά, που θα βρεθούν σε ένα τέτοιο πεδίο εργασιακού μεσαίωνα ελαστικής εργασίας, αυταρχισμού και τρομοκρατίας πλήρως ανυπεράσπιστα, χωρίς κάποια ομπρέλα προστασίας. Θα μας ενδιέφερε λοιπόν η γνώμη των υπολοίπων συνδικαλιστών και δη συγκεκριμένης συνδικαλιστικής παράταξης, που προσφέρει εδώ και χρόνια ασυλία σε αυτόν τον διωκτικό πυρήνα νοσηλευτών, σε αυτό το δίκτυο που απροκάλυπτα για πολλά χρόνια φέρεται με απαράμιλλο αυταρχισμό, μισαλλοδοξία, με φαινόμενα bullying, καταπάτησης κάθε δημοκρατικής έννοιας και εργασιακών δικαιωμάτων. Όλο αυτό το σκηνικό, εμείς τα τελευταία χρόνια το αντιπαλεύσαμε και το καταστείλαμε. Δυστυχώς όμως σήμερα βλέπουμε ότι αναζωπυρώνεται. Ευελπιστούμε ότι η Διοίκηση, θα ενσκήψει στις ενστάσεις, θα αναψηλαφήσει το θέμα, θα επαναφέρει την κανονικότητα, το αίσθημα δικαίου αλλά κυρίως θα διαφυλάξει την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.
Έχουμε την αίσθηση ότι όλα τα παραπάνω είναι απλώς ένα προανάκρουσμα, είναι μια προσεισμική δραστηριότητα τεκτονικών φαινομένων που καιροφυλακτούν.
Επί της ευκαιρίας αισθανόμαστε την ανάγκη να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα προς όλους τους συναδέλφους που λόγω προσωπικού φόρτου εργασίας δεν έχουν την ενσυναίσθηση και γενικότερα την όσμηση όλων όσων μας ετοιμάζουν.
Σχετικά με το νοσοκομείο μας, μιας και είχαμε την ατυχία, ένα μήνα πριν την κρίση να προλάβουν να μας ιδιωτικοποιήσουν, σε περίπτωση που δεν μπορέσουμε να ανατρέψουμε είτε κινηματικά είτε πολιτικά την κατάπτυστη αυτή νομοθετική ρύθμιση, η επόμενη ημέρα που οσονούπω πλησιάζει θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη για όλους μας. Σε ένα με δύο χρόνια θα έχουμε να κάνουμε με αδίστακτους παίκτες, θα έχουμε να κάνουμε με απρόσωπους ιδιώτες, θα έχουμε να κάνουμε με ένα ολόκληρο μηχανισμό. Απαιτείται λοιπόν μια ισχυρή εκπροσώπηση, μια εκπροσώπηση χωρίς βαρίδια και εξαρτήσεις, μια εκπροσώπηση που θα διαχειρίζεται έντιμα τα κοινά, μια εκπροσώπηση που δεν θα εξαργυρώνει τη δύναμη που της δίνεται τακτοποιώντας συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας με την οποιαδήποτε διοίκηση, καλύπτοντας οφίτσια και διευκολύνσεις. Μια εκπροσώπηση που με στεντόρεια φωνή θα μπορεί κινηματικά να πάρει με το μέρος της και τον υπόλοιπο κοινωνικό ιστό ούτως ώστε να σταθεί εμπόδιο σε όλα αυτά τα κακόβουλα σχέδια που κάποιοι απεργάζονται.
Τέλος πιστεύουμε ότι η ζύμωση μας με την επέλαση αυτής της πανδημίας και οι ανάγκες που προέκυψαν, θα μετουσιωθούν σε μια μεγάλη ευκαιρία για μια μεγάλη επένδυση σε ένα νέο δημόσιο σύστημα υγείας και στην αναδιοργάνωση των υπηρεσιών δημόσιας υγείας της χώρας.
Διότι χωρίς αγώνες και όραμα τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Χωρίς αγώνες και όραμα τίποτα δεν θα μπορέσουμε τόσο να διαφυλάξουμε όσο και να διεκδικήσουμε».
