Επιστολή διαμαρτυρίας – αιτήματος απέστειλαν κάτοικοι της Ροδόπης στον Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα με αφορμή την απαγόρευση, λόγω κορωνοϊού, πρόσβασης των πιστών στις Εκκλησίες ενόψει Πάσχα.
Στην επιστολή, που συνέταξε η δημότης Κομοτηνής και δικηγόρος κ. Ελισσάβετ Τσιτσιγιάννη, οι κάτοικοι μιλούν για «κατάφωρη παραβίαση της συνταγματικά κατοχυρωμένης θρησκευτικής μας ελευθερίας» και ζητούν την αντίδραση του Μητροπολίτη προκειμένου να αρθεί η απαγόρευση μετάδοσης των θείων λειτουργιών από τα μεγάφωνα των Εκκλησιών αλλά και να καταστεί εφικτή η παραλαβή του Αγίου Φωτός από κάθε άνθρωπο και οικογένεια.
Αναλυτικά, η επιστολή:
«Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων.
Με την παρούσα επιστολή μας μετά από κοινή σκέψη και συζήτηση πάρα πολλών δημοτών-Χριστιανών Ορθόδοξων του τόπου μας, οι οποίοι και μοιραστήκαμε τις ίδιες σκέψεις, πιστεύω και πεποιθήσεις μέσω τηλεφώνου και του διαδικτύου, θα θέλαμε να μας ενημερώσετε- απαντήσετε για τα ως κάτωθι αναλυτικά περιγραφόμενα θέματα και αιτήματά μας, επισημαίνοντάς σας ταυτόχρονα τα εξής:
Μετά την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας και τον περιορισμό της μετακίνησης των πολιτών λόγω της πανδημίας του covid 19, επιτρέπεται η μετακίνησή τους μόνο για έξι συγκεκριμένους λόγους κατόπιν αποστολής μηνύματος ή κατοχής εγγράφου που σου δίνει την άδεια για τις ως άνω μετακινήσεις, διαφορετικά και σε περίπτωση που δεν κατέχεις τα ως άνω έγγραφα, επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο.
Η μερική απαγόρευση κυκλοφορίας έχει να κάνει με την προστασία της δημόσιας υγείας που δίνει νομικά το δικαίωμα στην κυβέρνηση με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου να την επιβάλλει.
Παρά ταύτα, οποιαδήποτε απαγόρευση πρέπει να γίνεται με γνώμονα και την προστασία των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κυρίως με την εφαρμογή της ρητά προβλεπόμενης στο Σύνταγμα αρχή της αναλογικότητας.
‘Αρθρο 25: (Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων)
**1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Oι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
2. H αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.
3. H καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται.
4. Tο Kράτος δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης.
Κι ενώ προβλέπονται ως λόγοι μετακίνησης η προμήθεια τροφίμων και άλλων ειδών από μάρκετ, η ελευθερία για σωματική άσκηση, η μετάβαση σε τράπεζες και άλλα, δεν μπορεί να ζητηθεί άδεια για μετάβαση του πιστού σε εκκλησία ,παρά τον νόμο που δεν απαγορεύει την μετάβαση σε εκκλησία για ατομική προσευχή , προσκύνημα των εικόνων και άναμμα ενός κεριού στα περιοριστικά μέτρα που θεσμοθετήθηκαν λόγω της πανδημίας του Κοροναιού.
Συνεπώς με την επιταγή της κυβέρνησης και την απειλή της επιβολής προστίμου αν μετακινηθώ για αυτόν τον λόγο, όπως έχω κάθε δικαίωμα, περιορίζεται η συνταγματικά κατοχυρωμένη θρησκευτική μου ελευθερία βάσει του Συντάγματος και του άρθρου 13 αυτού.
Εξαιτίας της επιλεκτικής επιβολής συγκεκριμένων λόγων μετακίνησης, ο πολίτης που θέλει με τον ως άνω τρόπο μεμονωμένα να ασκήσει τα δικαιώματα της θρησκευτικής του ελευθερίας, μεταβαίνει σε εκκλησίες που είναι ανοικτές και αν τις βρει, υπογράφοντας ψευδώς ότι μεταβαίνει εκτός της οικίας τους για έναν από τους άλλους λόγους που αναγράφονται στους λόγους μετακίνησης, αναλαμβάνοντας τον κίνδυνο και πάλι να του επιβληθεί πρόστιμο σε περίπτωση ελέγχου. Γιατί άραγε;
Πέραν αυτού του περιορισμού στην άσκηση της θρησκευτικής μας ελευθερίας, σεβόμαστε την μη τέλεση λειτουργιών με ανοικτές πόρτες για τους πιστούς, αναμένοντας να περάσουν οι δύσκολες αυτές μέρες για την ανθρωπότητα και μαχόμενοι να μην φαινόμαστε γελοίοι στα μάτια αυτών που ειρωνικά χλευάζουν την Πίστη μας για την μετάδοση ή όχι της ασθένειας από την Θεία Κοινωνία.
Τα προσπερνάμε όλα και δεχόμαστε την φίμωση της θρησκευτικής μας ελευθερίας αποδεχόμενοι ότι ο Θεός είναι παντού και η προσευχή μας εισακούεται και από την οικία μας, καταπίνοντας την ανάγκη μας να Κοινωνήσουμε Σώμα και Αίμα Χριστού με την ελεύθερη επιλογή μας και όχι με την επιταγή των περιορισμών της Πολιτείας, η οποία και αποκάλεσε υβριστικά την Θεία Κοινωνία ως ΄΄ιοφόρο υγρό΄΄.
Στις δύσκολες τούτες ώρες για την ανθρωπότητα θα περίμενε κανείς να προτείνει η κυβέρνηση να πλαισιώσουμε περισσότερο την Εκκλησία και με ειδικές δεήσεις και λιτανείες, όπως σε όλες τις δύσκολες περιόδους, να ζητήσουμε την βοήθεια του Θεού και των αγίων προς αποτροπή του κακού.
Παρά ταύτα και την μη αντίδρασή μας και την συναίνεση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, εξαιτίας πλέον των επερχόμενων ημερών του ΑΓΊΟΥ ΠΑΣΧΑ και της Ανάστασης του Κυρίου μας, τα μέτρα αυτά της απαγόρευσης έγιναν ακόμα πιο επιτακτικά, αυστηρά και μην αφήνοντάς μας κανένα περιθώριο να σταθούμε ούτε έξω από τους Ναούς μας, όπως λένε ότι φοβούνται ότι θα πράξουμε αν υπάρξει χρήση μεγαφώνων μετάδοσης της Θείας Λειτουργίας, σύμφωνα με την κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών παιδείας και θρησκευμάτων με αριθμό Δ1α/ΓΠ.οικ 23093.
Η κατάφωρη παραβίαση της συνταγματικά κατοχυρωμένης θρησκευτικής μας ελευθερίας έρχεται με την μη τήρηση της αρχής της αναλογικότητας του άρθρου 25 ως άνω του Συντάγματος, αφού με την υπουργική απόφαση πέραν των ως άνω επιβάλλεται και η απαγόρευση ρητώς της χρήσης μεγαφώνων ή οποιουδήποτε άλλου μέσου για την εξωτερική μετάδοση της εκ των έσω του ναού τελεσθείσης λειτουργίας, σε μια περίοδο Σταύρωσης και Ανάστασης του Κυρίου μας, που όλοι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι επιθυμούμε να ηχούν έστω σε όλο το τετράγωνο της ενορίας μας οι καμπάνες και οι Θείες Λειτουργίες της Σταύρωσης , της Ταφής και της Ανάστασής Του, αφού δεν μπορούμε να παραστούμε στον Οίκο Του Κυρίου μας. Ποιο σκοπό εξυπηρετεί κάτι τέτοιο άραγε; Ποια είναι η αναλογία μέσου και σκοπού; Και όλα αυτά και ενώ η απαγόρευση ισχύει για κάθε δόγμα και θρησκεία, γιατί στην περιοχή μας επιτρέπεται η μετάδοση από τα μεγάφωνα των μουσουλμανικών τελετών από τα τζαμιά; Ποια η έννοια της τέλεσης των Θείων Λειτουργιών από Εσάς τους Ιερωμένους στους οποίους επιτρέπουν να λειτουργούν με την αυστηρότητα της παρουσίας μόλις τεσσάρων ατόμων και έξι στις μεγάλες Εκκλησίες μας; Για ποιούς άραγε θα τελείτε τις Θείες Λειτουργίες; Για τα στασίδια και τις καρέκλες; Πού είναι το ποίμνιό Σας;
Αν όλη αυτή η στάση της πολιτείας σας βρίσκει σύμφωνους χωρίς καμία αντίδραση δημόσια ως Εκκλησία και μάλιστα ως Ιερά Σύνοδο, αναρωτιόμαστε: ποια η σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας; Που είναι οι διακριτοί ρόλοι Εκκλησίας και Πολιτείας όταν η Πολιτεία επεμβαίνει τόσο ωμά στα ενδότερα και ιερώτερα πράγματα της Εκκλησίας;
Και σαν να μην έφταναν όλοι αυτοί οι δυσανάλογοι περιορισμοί , στην πρωτοβουλία κάποιων ενοριτών σε συνεργασία με δήμους σε άλλες πόλεις να μοιράσουν το Άγιο Φως της Ανάστασης στους δημότες τους στις οικίες τους, έρχεται και πάλι η επιταγή της Πολιτείας με ένα μεγάλο ΟΧΙ- μην ετοιμάζεστε. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Πρέπει να αποφύγουμε την μετάδοση της ασθένειας. Οι παραδόσεις όμως κατοίκον καφέδων, γύρων, πίτσας και άλλων υλικών αγαθών δεν αποτελούν κίνδυνο για την μετάδοση της ασθένειας.
Οι υλικές ανάγκες του ανθρώπου βαρύνουν πιο πολύ από τις πνευματικές την αξιοκρατική πλάστιγγα της Πολιτείας προφανώς.
Κι εσείς ως επίσημη Εκκλησία, που είστε και πάλι; Γιατί δεν αντιδράτε; Τι φοβάστε;
Εμείς αντιδρούμε και εκφράζουμε την αντίδρασή μας με την παρούσα επιστολή μιας και είναι το ελάχιστο χρέος μας απέναντι στον Κύριο και στην Πίστη μας.
Ο Χριστιανισμός ήταν και είναι εκδιωκόμενος εδώ και χρόνια και στο όνομα αυτού θυσιάστηκαν και αντέδρασαν οι Άγιοί μας και ο Κύριός μας που Σταυρώθηκε για εμάς με όλη αυτή την περιφρόνησή Του.
Η Ορθοδοξία όμως εξακολουθεί να αποτελεί το Συνταγματικά κατοχυρωμένο κύριο δόγμα των Ελλήνων πολιτών, συνεπώς για εμάς κάθε μορφή φίμωσης της Πίστης μας και των θρησκευτικών μας δικαιωμάτων μας βρίσκει κάθετους.
Σεβασμιώτατε
Με την ως άνω επιστολή μας- διαμαρτυρία θα θέλαμε να κάνετε το ελάχιστο που μπορείτε για τους Πιστούς – Χριστιανούς Ορθόδοξους συμπολίτες σας και συνδημότες σας.
Παρακαλούμε για την άμεση αντίδρασή Σας στην άρση της απαγόρευσης μετάδοσης των θείων λειτουργιών από τα μεγάφωνα των Εκκλησιών μας, που θα μας κάνουν να αισθανθούμε το δέος των Παθών του Κυρίου μας τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας έστω και από τα μπαλκόνια του σπιτιού μας.
Παρακαλούμε για την διαπραγμάτευση του τρόπου παραλαβής του Άγιου φωτός από έναν άνθρωπο έστω από κάθε οικογένεια.
Παρακαλούμε για την άμεση επαφή σας με την Ιερά Σύνοδο της οποίας αποτελείται μέλος και την εισήγησή σας στην κυβέρνηση να επιτραπεί ως λόγος μετακίνησης των πολιτών η μετάβαση σε εκκλησία για προσκύνημα και προσευχή σε ώρες μη τέλεσης λειτουργίας.
Παρακαλούμε για τις δικές σας ‘’εντολές’’ και αποφάσεις για την ικανοποίηση της πνευματικής ανάγκης των Ορθοδόξων Χριστιανών να εκφράσουν και βιώσουν τα Πάθη του Κυρίου μας έτσι όπως αυτοί νιώθουν με το ελάχιστο που μπορούν να ζητήσουν και που δεν αποτελεί κανένα δημόσιο κίνδυνο για την υγεία μας.
Νοιώθουμε με την σιωπή μας και την απόλυτη συγκατάβασή μας, ότι για άλλη μια φορά προδίδουμε και Σταυρώνουμε Εκείνον. Εσείς πως νιώθετε;
Εσείς αποτελείτε την Αρχή εκπροσώπησης της θρησκευτικής μας ελευθερίας μέσω της Εκκλησίας μας.
Αν δεν αντισταθείτε και αντιδράσετε εσείς ποιος θα το κάνει;».
