Με το χρόνο να μετρά αντίστροφα για τις πανελλαδικές εξετάσεις το Συμβούλιο της Επικρατείας έρχεται να υπενθυμίσει ότι τα κινητά τηλέφωνα απαγορεύονται αυστηρά στις μαθητικές αίθουσες καθώς η κατοχή τους και μόνο αυτομάτως μεταφράζεται σε μηδενισμό του γραπτού.
Οι δικαστές έκριναν, με δυο αποφάσεις τους, ότι για την επιβολή της κύρωσης μηδενισμού του γραπτού δοκιμιού – όπως προβλέπει ο νόμος- αρκεί η κατοχή ενός από τα μη επιτρεπόμενα αντικείμενα, (βιβλία, τετράδια, σημειώσεις, διορθωτικό, υπολογιστές, ηλεκτρονικά μέσα μετάδοσης πληροφοριών κλπ)μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το κινητό τηλέφωνο,«χωρίς να είναι απαραίτητος να αποδεικνύεται η χρήση του» δηλαδή ανεξάρτητα από το αν λειτουργεί ή όχι.
Στο σκεπτικό τους αναφέρουν ότι το κινητό τηλέφωνο αποτελεί και μέσο αποθήκευσης δεδομένων κατά συνέπεια η απαγόρευση κατοχής κινητού τηλεφώνου κατά την διάρκεια των εξετάσεων και η συνακόλουθη κύρωση του μηδενισμού του γραπτού δοκιμίου του κατόχου του, αποτελούν «αναλογικό περιορισμό του δικαιώματος του εξεταζομένου για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του και πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση».
Το ΣτΕ τονίζει ότι ο μηδενισμός του γραπτού στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν παραβιάζει την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας καθώς αφενός μεν τα νομοθετικά αυτά μέτρα «αποβλέπουν στην εξασφάλιση ίσων όρων συμμετοχής στις εξετάσεις όλων των εξεταζομένων, αφετέρου δε, τα αντικείμενα και τα μέσα των οποίων απαγορεύεται η κατοχή, είναι πρόσφορα να χρησιμοποιηθούν για δολίευση των εξετάσεων».
Η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ μετά την προσφυγή στη Δικαιοσύνη δυο μαθητών, ενός σε Γενικό Λύκειο της Βούλας Αττικής και ενός σε Γενικό Λύκειο στην Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, που μηδενίστηκαν λόγω κινητών
Οι μαθητές προσέφυγαν στην Διοικητική Δικαιοσύνης (Διοικητικό Εφετείο Πειραιά και Θεσσαλονίκης) και δικαιώθηκαν. Όμως, τόσο ο υπουργός Παιδείας, όσο και η Γενική Επίτροπος της Επικρατείας των Διοικητικών Δικαστηρίων άσκησαν έφεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας υπέρ του νόμου κατά των δύο επίμαχων εφετειακών αποφάσεων
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δυο αποφάσεις του ΣτΕ (1461 και 1462/2015) έχουν νομολογιακό χαρακτήρα για την αντιμετώπιση παρόμοιων υποθέσεων από τα Διοικητικά Δικαστήρια.
