Είναι αξιοθαύμαστη η προσπάθεια του συντονιστή της κομματικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ να αποποιηθεί τόσο ο ίδιος όσο και τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης τις ευθύνες τους για την μεγάλη κωλοτούμπα των κεντρικών του κόμματος στο θέμα της Ρομά κ. Σαμπιχά.
Οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ διακηρύττουν σε κάθε βήμα ότι υπάρχει εσωτερική δημοκρατία, υπάρχει συλλογική ευθύνη για την ανάδειξη της πολιτικής τους και αυτό δημιούργησε ένα θετικό κλίμα στις μάζες που άρχισαν να εμπιστεύονται ότι κάτι άλλο γεννιέται στα πολιτικά δρώμενα. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι για τις επιλογές της κεντρικής οργάνωσης προηγήθηκε διαβούλευση μεταξύ των ντόπιων στελεχών, τα οποία στη συνέχεια πρότειναν την υποψηφιότητα της αγωνίστριας των Ρομά.
Είναι σίγουρο όμως ότι ακλούθησαν αυτές τις διαδικασίες ή ότι ο αρχηγός παρακάμπτοντας την τοπική οργάνωση ακλουθώντας τις προτάσεις άλλων ανακοίνωσε την υποψηφιότητα της; Όπως και να έχει η υπόθεση, είτε δεν ρωτήθηκε η τοπική οργάνωση και υπήρξε καπέλωμα από τα κεντρικά είτε υπήρχε εισήγηση από τα τοπικά στελέχη, ο αποκλεισμός δημιουργεί δυσάρεστες εντυπώσεις στο κοινωνικό σύνολο.
Τα γεγονότα φυσικά έδειξαν την πραγματική διαδρομή της υπόθεσης αφού μετά την ανακοίνωση του ονόματος της Σαμπιχά κινητοποιήθηκαν οι τοπικοί παράγοντες της Ξάνθης και της Ροδόπης με αποτέλεσμα να αποσύρουν την υποψήφια με συνοπτικές διαδικασίες. Το ερώτημα που γεννήθηκε αμέσως μετά τα όσα στη συνέχεια διέρρευσαν στον Τύπο είναι, ποιο μακρύ χέρι προκάλεσε την κινητοποίηση των βουλευτών και άλλων στελεχών ώστε να αλλάξει γνώμη η κεντρική καθοδήγηση;
Επομένως πρέπει να διερευνηθεί αν η ανακοίνωση της υποψηφιότητας ήταν αποτέλεσμα της απόφασης της τοπικής οργάνωσης Ξάνθης – Ροδόπης και καλώς έγινε ενώ και η απόσυρση από το ψηφοδέλτιο ήταν απόφαση των ίδιων ανθρώπων που με ψεύτικα επιχειρήματα άλλαξαν την απόφαση του Τσίπρα.
Δηλαδή φαίνεται ότι υπάρχει ένα ράβε ξήλωνε ανάλογα με τα πρόσκαιρα οφέλη που ικανοποιούνται με ανίερες συμμαχίες και σε πολλές περιπτώσεις με αντεθνικές κινήσεις. Θα πρέπει να θυμηθούμε ότι σύμφωνα με τις υπογραφείσες συνθήκες ξεκάθαρα αναφέρεται ότι στη Θράκη υπάρχει η μουσουλμανική μειονότητα με όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από τις συνθήκες αυτές.
Πολύ αργότερα οι τουρκογενείς κάτοικοι της Θράκης διεκδίκησαν τον αυτοπροσδιορισμό τους και σήμερα έχουν τη δυνατότητα να λέγονται Έλληνες Τουρκογενείς μουσουλμάνοι όμως το ίδιο δικαίωμα έχουν σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στις σχετικές αποφάσεις των διεθνών οργανώσεων και οι αυτοπροσδιοριζόμενοι Πομάκοι και Ρομά. Το διαχωρισμό αυτό δεν μπόρεσε να αντέξει ο «ξένος» παράγοντας και επί πολλά χρόνια προσπαθεί με ασφυκτικές πιέσεις που φτάνουν μέχρι την τρομοκρατία να διαμορφώσουν την εντύπωση ότι η μειονότητα είναι ενιαία και αδιαίρετη και δυστυχώς στην πολιτική αυτή βρίσκει συμμάχους πολλούς ανιστόρητους που συμφωνούν με την πολιτική της ξένης χώρας.
Στην περίπτωση λοιπόν της Ρομά υποψήφιας ποιος άραγε θέλει να πιστεύει ότι για την απομάκρυνση της από το ψηφοδέλτιο δεν υπήρχε η πλήρης αποδοχή από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης και Ροδόπης, της πολιτικής του προξενείου που δεν θα ήθελε να φανεί με ένα εκλογικό αποτέλεσμα ότι υπάρχει και άλλη μειονότητα εκτός της «τουρκικής»;
Μπορεί να δώσει μια αξιόπιστη εξήγηση ο συντονιστής της τοπικής οργάνωσης και φυσικά δεν περιμένουμε να μας πει ότι έπρεπε να μπει ένας μειονοτικός όπως έγινε στη συνέχεια με τον εκλεκτό του βουλευτή Ζεϊμπέκ της Ξάνθης.
Θα συμφωνήσουμε στις αναφορές που υπάρχουν στο σχετικό άρθρο για την καταπίεση της μειονότητας, τον αποκλεισμό της από τα δρώμενα, από τις απαγορεύσεις που αναφέρονται στην ανέγερση κατοικιών, την έναρξη επαγγελματικών δραστηριοτήτων, στην απόκτηση άδειας κυκλοφορίας οχημάτων και της απόκτησης διπλωμάτων, γεγονότα που τραυμάτιζαν τη ψυχή των μειονοτικών αλλά πλούτιζαν τις τσέπες των παραγόντων τα τελευταία τριάντα χρόνια αλλά είναι επίσης σωστό και δίκαιο από το ΣΥΡΙΖΑ που δημιουργεί ελπίδες για την προστασία των μειονοτήτων να μη ταυτίζεται με την πολιτική των ξένων κέντρων που μοναδικός τους σκοπός είναι η δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων σε βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας.
