Σε πεδίο τοπικιστικής αντιπαράθεσης εξελίχθηκε η συνεδρίαση απολογισμού της Περιφέρειας ΑΜΘ, την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, με τον Αντιπεριφερειάρχη Καβάλας, Θεόδωρο Μαρκόπουλο, να ανοίγει έναν «ασκό του Αιόλου» που υπερβαίνει τα στενά όρια μιας αυτοδιοικητικής κόντρας.
Ο κ. Μαρκόπουλος, εκφράζοντας ίσως διαχρονικά παράπονα κύκλων της Καβάλας για τη συγκέντρωση κρίσιμων θεσμών στη Ροδόπη, χρησιμοποίησε τον όρο «κομοτηνοκεντρική περιφέρεια», δηλώνοντας περήφανος που η παρούσα διοίκηση «έσπασε» αυτό το μοντέλο.
«Όσο περισσότερο αντιπαθώ ένα αθηνοκεντρικό κράτος, τόσο αντιπαθώ και μία προσηλωμένη στο κέντρο της Περιφέρεια, μία κομοτηνοκεντρική Περιφέρεια και είμαι περήφανος που δύο χρόνια τώρα η διοίκηση Χριστόδουλου Τοψίδη αποδεικνύει ότι το κέντρο της περιφέρειας είναι όλη η έκτασή της… και όχι μόνο η Κομοτηνή», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, η ρητορική αυτή φαίνεται να αγνοεί μια θεμελιώδη πραγματικότητα: η επιλογή της Κομοτηνής ως έδρας της Περιφέρειας, του Εφετείου Θράκης αλλά και του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, δεν υπαγορεύτηκε μόνο από πληθυσμιακά ή γεωγραφικά κριτήρια.
Η θωράκιση της Ροδόπης μέσω αυτών των θεσμών αποτελεί διαχρονική στρατηγική επιλογή της ελληνικής Πολιτείας για την ανάσχεση εξωτερικών επιρροών και την ενίσχυση της συνοχής στην ευαίσθητη αυτή περιοχή.
Υπό αυτό το πρίσμα, η λογική του κ. Μαρκόπουλου περί «αποκέντρωσης» από την Κομοτηνή χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνη, καθώς μπορεί να οδηγήσει στην αποδυνάμωση μιας περιοχής που απαιτεί τη μέγιστη δυνατή θεσμική παρουσία του κράτους.
Στα παραπάνω αντέδρασε ο πρώην Αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης και νυν περιφερειακός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης, Νίκος Τσαλικίδης, ο οποίος συμμετείχε στη συνεδρίαση μέσω τηλεδιάσκεψης. Υπογραμμίζοντας ακριβώς αυτόν τον κίνδυνο υποβάθμισης, ο κ. Τσαλικίδης τόνισε:
«Γιατί η Ροδόπη είναι στο περιθώριο της περιφερειακής ανάπτυξης; Την απάντηση την έδωσε ο κύριος Μαρκόπουλος. Μίλησε για μια “καβαλοκεντρική” –δεν ξέρω πώς την είπε– περιφέρεια. Η σιωπή του Αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης (σ.σ. κ. Ταπατζά) ήταν η απάντηση στο γιατί η Ροδόπη σήμερα βρίσκεται εδώ. Το μυαλό μου πάει και σε άλλα σενάρια…».
