Στο Δημοτικό Κυνοκομείο Κομοτηνής παραβιάζονται όλα τα σχετικά άρθρα του νόμου 4039/12. Τις παραβάσεις αν τις έκανε ιδιώτης θα αντιμετώπιζε υψηλότατα πρόστιμα και ποινές φυλάκισης. Άραγε, το Κυνοκομείο Κομοτηνής είναι υπεράνω του νόμου; Απολαμβάνει κάποιου ιδιότυπου ασύλου; Ο νόμος δεν έχει εφαρμογή εκεί;
Ο νόμος προβλέπει για κάθε 50 ζώα ένα κτηνίατρο (νόμος 4039/12, άρθρο 9, παρ. 2), αλλά το Δημοτικό Κυνοκομείο Κομοτηνής έχει έναν κτηνίατρο για… 460 ζώα! Θα επέμβει ο εισαγγελέας για να τηρηθεί ο νόμος;
Η άδεια ιδρύσεως του Δημοτικού Κυνοκομείου Κομοτηνής προβλέπει ότι θα φιλοξενούνται 180 ζώα και όμως είναι «φυλακισμένα» 460, σύμφωνα με τις δηλώσεις των ιδίων. Θα επέμβει ο εισαγγελέας ή η Κτηνιατρική Υπηρεσία για την τήρηση του νόμου;
Σε άθλιες συνθήκες κρατούνται σήμερα 460 περίπου σκυλιά στο Δημοτικό Κυνοκομείο Κομοτηνής, στις εγκαταστάσεις του οποίου παραβιάζονται τα σχετικά άρθρα του νόμου 4039/12.
Δεκάδες σκυλιά ζουν μέσα σε μεταχειρισμένους πλαστικούς κάδους απορριμμάτων από αυτούς που χρησιμοποιεί ο Δήμος μέσα στην πόλη. Οι κάδοι δεν έχουν προστατευτικό σκέπαστρο και έτσι το καλοκαίρι μετατρέπονται σε φούρνους από την απευθείας έκθεση τους στον ήλιο και το χειμώνα παρέχουν μηδαμινή προστασία από το αφόρητο κρύο, την παγωνιά, το χιόνι και τη βροχή.
Φιλοζωικοί κύκλοι της Κομοτηνής ετοιμάζονται να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και στα πανελλήνια φιλοζωικά σωματεία, στα ΜΜΕ της Ελλάδος αλλά και του εξωτερικού για να αποκαλύψουν τους ιδιότυπους βασανισμούς που υφίστανται τα ζώα και τους δεκάδες θανάτους που σημειώνονται κάθε χρόνο, αλλά ουδέποτε μαθαίνουμε τον πραγματικό τους αριθμό. Είναι το μεγάλο ένοχο μυστικό του Κυνοκομείου Κομοτηνής.
Η ευθύνη δεν περιορίζεται στον διοικητικό προϊστάμενο του Κυνοκομείου, αλλά απλώνεται σε όλη την κλίμακα μέχρι τον τελευταίο εργαζόμενο. Η κατάσταση του Κυνοκομείου Κομοτηνής είναι μία «κηλίδα» που προσβάλλει τον σύγχρονο πολιτισμό και την εικόνα της Κομοτηνής.
«Καλό το βυζαντινό φρούριο, καλά τα μουσεία, καλό το σουτζούκ λουκούμ και τα στραγάλια, αλλά υπάρχει και αυτό το κολαστήριο – η ‘’μαύρη κηλίδα’’ της πόλης. Είναι αδιανόητο για το μέσο πολίτη να φανταστεί τις συνθήκες διαβίωσης (βασανισμού) των ζώων.
Είναι πολλοί οι πολίτες που το επισκέφθηκαν τυχαία για μία φορά και έφυγαν αγανακτισμένοι χωρίς να έχουν την δύναμη να το ξαναεπισκεφθούν. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι βασανισμός για τα ζώα, πεθαίνουν με φρικτό τρόπο και εμείς συνεχίζουμε τις πολιτιστικές παράτες και τα τραγούδια, όταν δύο χιλιόμετρα πιο πέρα λειτουργεί το δημοτικό ‘’κολαστήριο’’ Κομοτηνής.
Σύμφωνα με το άρθρο 11, παρ. 2 του παραπάνω νόμου, προβλέπεται ότι τα νεκρά ζώα πρέπει να θάβονται με υγειονομική ταφή όπως προβλέπουν οι εθνικές και κοινοτικές διατάξεις ή σε αποτεφρωτήρια ζώων. Το Κυνοκομείο πετάει τα νεκρά ζώα σε μία πρόχειρη τάφρο έξω από το χώρο του Κυνοκομείου με προφανείς κινδύνους για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και για τα ίδια τα ζώα που βρίσκονται εντός του Κυνοκομείου», καταγγέλλουν φιλόζωοι στη «Φωνή της Ροδόπης».
Σκυλιά που ξέχασαν να περπατούν επειδή είναι φυλακισμένα χρόνια σε ένα κλουβί, σκυλιά με βαριά κατάθλιψη και απλανές βλέμμα, τρώνε πάνω στα περιττώματα τους, ηλιοψήνονται στους 40 βαθμούς και πλέον τους καλοκαιρινούς μήνες χωρίς σκέπαστρα, παγώνουν το χειμώνα από το κρύο και τις βροχές, φυλακισμένα μέσα σε κλουβιά που όταν βρέχει πατούν για πολλά μερόνυχτα πάνω σε ένα βρωμερό πολτό από λάσπη, περιττώματα και τροφή.
Σκυλιά που δεν μπορούν να κοιμηθούν όλη νύχτα γιατί δεν υπάρχει ένα εκατοστό στεγνού χώρου μέσα στο κλουβί τους για να ξαπλώσουν υφίστανται αυτό που οι βασανιστές των ανθρώπων ονομάζουν «βασανιστήριο της αϋπνίας».
Σκυλιά που ζουν σε μολυσμένα κλουβιά από μικρόβια και φονικές – μεταδοτικές αρρώστιες, πεθαίνουν με σπασμούς και αφόρητους πόνους, για τα οποία κανείς ποτέ δεν θα ενδιαφερθεί και θα ρωτήσει για την τύχη τους. Είχαν την ατυχία να γεννηθούν αδέσποτα.
Σκυλιά που έχουν την ατυχία να είναι μεγαλόσωμα και όχι ράτσες και έτσι ποτέ κανείς δεν θα θελήσει να τα υιοθετήσει και να κάνει τη μόστρα του μέσα στην πόλη.
Κυνοκομείο στο οποίο πλέον ο εγκλεισμός κουταβιών, τα οποία δεν διαθέτουν αντισώματα, σημαίνει βέβαιο θάνατο λόγω των μολυσμένων χώρων από τον τύφο, τη γαστρεντερίτιδα, τη μόρβα κλπ.
«Όσοι ξανασκεφθούν ή εκφωνήσουν τη φράση ‘’μαζέψτε αυτό το αδέσποτο για το κυνοκομείο’’ να ξέρουν ότι το οδηγούν σε βέβαιο θάνατο και είναι ηθικά υπεύθυνοι.
Και σα να μην φθάνουν όλα τα παραπάνω, τα δύσμοιρα και ανυπεράσπιστα σκυλιά δέχονται κάθε καλοκαίρι τα τσιμπήματα από τις ορδές των μολυσμένων κουνουπιών, αλλά και τις ατελείωτες μύγες και αλογόμυγες, που παραπέμπουν σε αφρικανικό τοπίο.
Ο δήμαρχος Κομοτηνής σε συζητήσεις του με ιδιώτες θεωρεί ότι όλα είναι εντάξει στο κυνοκομείο, ότι ενημερώνεται σε τακτικότατη βάση με γραπτές αναφορές και το ‘’όνειρο’’ του είναι να κάνει την θρυλούμενη επέκταση για να ‘’φυλακίσει’’ – και πιθανόν να οδηγηθούν στα θάνατο, κι άλλα σκυλιά.
Το κυνοκομείο κάθε φορά που δέχεται κριτική για την άθλια κατάσταση που επικρατεί, αντιδράει σπασμωδικά και αντί να βελτιώσει τις συνθήκες… ερευνά από ποιον προήλθε η διαρροή! Επίδειξη τερατώδους αναισθησίας απέναντι στο πρόβλημα», σημειώνουν μέλη φιλοζωικής ομάδας.
Τεράστια ευθύνη, που θα αναζητηθεί, έχει επίσης και η Κτηνιατρική Υπηρεσία Ροδόπης διότι πολύ πρόσφατα στην πρώτη γραπτή καταγγελία που έγινε από ιδιώτες για την «υγιεινή» του χώρου, μετά από την δύσθυμη επίσκεψη κρατικού κτηνιατρικού κλιμακίου, το μόνο το οποίο αντιλήφθηκε ήταν τα χόρτα της αυλής και η… υπερβολική χρήση νερού! Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς τα πράγματα, αν δεν υπήρχε ανοχή σε αυτή τη ντροπή της πόλης, που λέγεται Κυνοκομείο.
Το Κυνοκομείο έχει δύο όψεις: την εμπρόσθια, η οποία είναι η «βιτρίνα» και καθαρίζεται εκ του προχείρου κάθε φορά που αναμένεται κάποια επίσκεψη (πολιτικού προσώπου, κλιμακίου κλπ), αλλά και η οπίσθια, δηλαδή τα πίσω κλουβιά, που είναι μη ορατά στο μάτι του επισκέπτη και όπου η κατάσταση είναι δραματική.
«Αν κάποιοι φαντασιώνονται ότι θα ‘’εξαγορασθεί’’ η σιωπή των φιλόζωων με ‘’εξυπηρετήσεις’’ και άλλου είδους παροχές (τροφής, φαρμάκων κλπ) πλανώνται οικτρά.
Το φιλοζωικό τοπίο στην πόλη αλλάζει ραγδαία. Εισέρχονται νέες δυνάμεις με ισχυρότατο βαθμό ανιδιοτέλειας, ανύπαρκτη διάθεση αυτοπροβολής και ικανότητα αντίδρασης που θα ανατρέψει την κατάσταση προς όφελος των βασανισμένων ζώων», δηλώνουν καταλήγοντας οι καταγγέλλοντες για την κατάσταση στο Δημοτικό Κυνοκομείο Κομοτηνής.
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ, δημοσιεύουμε αυτούσιο το άρθρο 19, παρ. 2 του Νόμου 4039/12:
«Ο αρμόδιος Εισαγγελέας, όταν επιλαμβάνεται δημοσιεύματος ή καταγγελίας, μπορεί, με επιτόπια αυτοψία, να διαπιστώσει τις συνθήκες, που επικρατούν σε οποιοδήποτε καταφύγιο αδέσποτων ζώων συντροφιάς ή εκτροφείο, και αν αυτές δεν είναι σύμφωνες με τα οριζόμενα στο άρθρο 9 και στις ειδικές διατάξεις, που διέπουν τη λειτουργία τους, με προσωρινή διάταξή του, να καθορίσει τα μέτρα που πρέπει να λάβει ο ιδιοκτήτης του καταφυγίου ή εκτροφείου και το χρονικό διάστημα εντός του οποίου πρέπει να συμμορφωθεί».
