Δεν μείναμε σ’ αυτήν την χώρα με την βούληση μας, δήλωσε ο ψευδομουφτής Κομοτηνής – Η Ελλάδα προσπαθεί να μειώσει τον «τουρκικό» πληθυσμό, ανέφερε ο Αλή Χουσεΐνογλου
Με προκλητικές δηλώσεις περί «κατοχής», «εισβολής» αλλά και «πραξικοπήματος» της ελληνικής Πολιτείας πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 29 Ιανουαρίου η επετειακή εκδήλωση «Μνήμη 29/1» που οργάνωσε η «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» στην αίθουσα της «Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής».
Σε μια αίθουσα γεμάτη από εγκάθετους της Άγκυρας και του τουρκικού Προξενείου, από ψευδομουφτήδες και ψευδο-ιμάμηδες αλλά και από αιρετούς της τοπικής αυτοδιοίκησης και βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου ακούστηκαν «πύρρειοι» λόγοι για «απάνθρωπες» και «άδικες» πρακτικές της ελληνικής Πολιτείας, οι οποίες αποτελούν «λεκέ» στην σύγχρονη ιστορία της χώρας.
Άνθρωποι που δεν δείχνουν κανένα σεβασμό απέναντι στη νομιμότητα, που καταπιέζουν τους Πομάκους σε μια προσπάθεια ποδηγέτησης και ομογενοποίησης της μειονότητας αλλά και άνθρωποι που υμνούν τον Χίτλερ παρέδωσαν «μαθήματα» δημοκρατίας στο ελληνικό Κράτος.
Το θράσος τους δε είναι τέτοιο που τόλμησαν να συγκρίνουν τα δικαιώματα τους με τα αντίστοιχα των λιγοστών εναπομεινάντων Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης παρουσιάζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ως πρότυπο «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» την Τουρκία.
Αχμέτ Μετέ: «Είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση σε σχέση με το 1988»
Στις χαιρετιστήριες ομιλίες ο πρόεδρος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» και ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, είπε πως «η 29/1/1988 ήταν μια κραυγή, μια αντίσταση ενάντια στην επίθεση που γίνεται στην ταυτότητα της κοινότητας, ενώ κραύγασαν όπως είπε πως υπάρχουν ως τουρκική και μουσουλμανική κοινότητα που δύναται να καθορίζει την εκπαίδευση των παιδιών της και τους ιμάμηδες στα τζαμιά της.
Στα μετέπειτα χρόνια η κραυγή αυτή κρίθηκε από κάποιους υπερβολική. Συνέβησαν δυσάρεστα γεγονότα. Η κοινότητα δεν άλλαξε και δεν θα αλλάξει γνώμη για τον εορτασμό των 29/1. Τα προβλήματα τα οποία έβγαλαν τους ανθρώπους της κοινότητας στους δρόμους το 1988, συνεχίζουν να υπάρχουν. Για αυτό τον λόγο ακόμη και αν θέλουν κάποιοι, οι 29/1 δεν μπορούν να ξεχαστούν.
Βλέποντας μέσα στο χρόνο, η πινακίδα της αίθουσας στην οποία βρισκόμαστε ακόμη δεν έχει κρεμαστεί, ενώ δεν είναι κρεμασμένες επίσης και οι πινακίδες στην Ένωση Τούρκων Δασκάλων και στην Τ.Ε.Ξ. Δηλαδή η κοινότητα αυτή φαίνεται να μην έχει το δικαίωμα να δηλώνει το ‘’Είμαστε Τούρκοι’’. Η κατάσταση στα σχολεία κατέληξε ακόμη χειρότερα. Μιλώντας για τις μουφτείες, η εισβολή εκεί συνεχίζεται. Μάλιστα ακόμη και στους μουφτήδες που διόρισαν επιδεικνύεται απαξιωτική για ανθρώπους συμπεριφορά. Το θέμα δηλαδή δεν είναι μόνο οι μουφτείες, το δασκαλιλίκι και το θέμα των ιμάμηδων. Το θέμα είναι η ύπαρξη αυτής της κοινότητας εδώ.
Η κοινότητα αυτή έχει φτάσει σε αυτές τις μέρες με σεβασμό προς το κράτος και τους νόμους, με σεβασμό στους ηγέτες του και χωρίς να χυθεί καθόλου αίμα. Η κοινότητα αυτή θα συνεχίσει τον δίκαιο αγώνα της στα πλαίσια των δημοκρατικών κανόνων. Πότε δεν πήρε θέση δίπλα στην τρομοκρατία και ούτε προτίθεται να το κάνει. Ούτε σκέφτηκε να καταστρέψει το κράτος ούτε να κάνει κάποια κακία και δεν προτίθεται να το κάνει.
Βλέπετε όμως πως υπάρχουν κάποιοι που ανησυχούν από τις αξίες αυτή της κοινότητας. Τις τελευταίες μέρες συμβαίνουν γεγονότα και συμπεριφορές που τα παρακολουθείτε όλοι σας, τα οποία δεν συνάδουν σε μια δημοκρατική χώρα – κοιτίδα της δημοκρατίας και σε μια χώρα όπου υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι αιρετοί της μειονότητας, είτε είναι μουφτήδες, είτε δήμαρχοι, είτε ο πρόεδρος του κόμματος, είτε βουλευτής υπόκεινται σε περιφρόνηση, ομοϊδεάτες τους δέχονται προσβολές, ενώ καταβάλλεται προσπάθεια να προβληθούν στα μάτια των ανθρώπων ως μικρόψυχοι και να πέσουν σε άσχημη κατάσταση απέναντι στις οικογένειες τους.
Δεν έχουν καμία αξία, ούτε ανθρώπινη, ούτε θρησκευτική, ούτε αξία πολίτη. Δυστυχώς δεν φέρουν καμία αξία. Τότε συγκρίνοντας την σημερινή κατάσταση με αυτήν του 1988, μπορούμε να πούμε πως είμαστε σε έτι χειρότερη κατάσταση. Είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Τουλάχιστον η κοινότητα τότε ήταν ισχυρή, τώρα χάλασαν και την κοινότητα».
Ιμπραήμ Σερήφ: «Δεν μείναμε σ’ αυτήν την χώρα με την βούληση μας»
«Δεν μείναμε εδώ με την βούληση μας, μείναμε με συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών» είπε ο ψευδομουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερήφ ο οποίος ζήτησε να δοθούν και σ’ αυτούς τα δικαιώματα που έχουν δοθεί στους Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης.
«Τι θέλει η μειονότητα; Η μειονότητα θέλει σε αυτή την χώρα χριστιανοί και μουσουλμάνοι να ζουν με ενότητα και ομοψυχία και ζητά τα δικαιώματα που δίνονται σε εμάς και αναφέρονται στα άρθρα 37 και 41 της Λωζάννης. Εμείς δεν μείναμε εδώ με την βούληση μας. Μείναμε με συμφωνία των δύο χωρών. Μείναμε εκτός της ανταλλαγής πληθυσμών. Οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης έμειναν εκεί και εμείς εδώ. Τα δικαιώματα που έχουν δοθεί σήμερα στους Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης να δοθούν και σε εμάς. Εμείς αυτά ζητάμε. Σε αυτό το θέμα λέγονται διάφορα, πως εκεί έμειναν λίγοι άνθρωποι και εδώ πολλοί, ποσότητα και αυθαιρεσίες. Εμείς ως άνθρωποι και ως σεβαστοί πολίτες της Ε.Ε. που πληρώνουμε τους φόρους και κάνουμε την θητεία σε αυτή την πατρίδα, ζητάμε να ζούμε σε αυτή την περιοχή -χριστιανοί και μουσουλμάνοι- ως ισότιμοι πολίτες, με εκπαίδευση στην μητρική μας γλώσσα και εκφράζοντας την καταγωγή μας . Ο άνθρωπος της μειονότητας δεν έχει άλλο αίτημα» τόνισε ο ψευδομουφτής Κομοτηνής.
Αλή Χουσεΐνογλου: «Η Ελλάδα θέλει να μειώσει τον ‘’τουρκικό’’ πληθυσμό»
Την άποψη ότι η Ελλάδα επιθυμεί με διάφορες πρακτικές να μειώσει τον ευρισκόμενο στην Θράκη «τουρκικό» πληθυσμό διατύπωσε ο καθηγητής και βοηθός κοσμήτωρ στο Πανεπιστήμιο Αν. Θράκης Αλή Χουσεΐνογλου, ο οποίος συμμετείχε ως ομιλητής στην εκδήλωση.
«Μετά το 1955 οι κρατικοί μηχανισμοί της Ελλάδας άρχισαν να εμπλέκονται στα εσωτερικά της μειονότητας, αλλά ότι αυτή η αλλαγή δεν ήταν να τους εκδιώξουν από εδώ, αλλά με συστηματικό και σοβαρό τρόπο, μέρα με την μέρα να μειωθεί ο ευρισκόμενος εδώ «τουρκικός» πληθυσμός.
Η αντίσταση ενάντια στην ανοιχτή φυλακή στα Αρριανά ήταν μια ένδειξη, η κοινότητα όταν δρα ομαδικά κάποια πράματα γίνονται. Μπορείτε να διεκδικήσετε δημοκρατικά τα δικαιώματα σας. Το πρώτο παράδειγμα αυτού το είδαμε το 1982 στο Σέλερο. Άρχισαν να παίρνουν από τα χέρια των ανθρώπων τα εδάφη. Τότε έκαναν απεργία πείνας στο ρολόι της Ξάνθης. Αυτή ήταν η πρώτη απεργία πείνας στην ιστορία των Τούρκων της δυτικής Θράκης. Αυτό ήταν κάτι που το στήριξαν τότε οι μπροστάρηδες της μειονότητας. Και είδαν με ωραίο τρόπο το αποτέλεσμα.
Μας ας βάλουν την πινακίδα της GTGB. Τι θα συμβεί δηλαδή; Για ποιο λόγο υπάρχει αυτός ο φόβος; Ποιον και πως βλάπτει δηλαδή η τουρκική ταυτότητα; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να γνωρίσουν καλά την ιστορία. Η μειονότητα αυτή ακόμη στα πιο σκοτεινά χρόνια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, στον εμφύλιο, δεν στράφηκε στην δύναμη που βρίσκεται σε απόσταση 10-120 χλμ, αλλά παραμένοντας δεσμευμένη στην Αθήνα που βρίσκεται στα 700-800 χλμ, για μια ακόμη φορά έδειξε την πίστη της σε αυτή την χώρα. Τα χώματα αυτά ταυτόχρονα είναι χώματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. Ο παππούς μου έγινε μάρτυρας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Για μένα αυτό είναι τιμή και περηφάνια.
Ο φόβος από την τουρκική ταυτότητα είναι απόλυτα έωλος. Γιατί φοβάστε; Θα σας προδώσουν; Οι άνθρωποι αυτοί ακόμη και στα πιο σκοτεινά και δύσκολα χρόνια δεν πρόδωσαν αυτή την πατρίδα, αλλά έλαβαν μέρος στους αγώνες της χώρας αυτής και στάθηκαν δίπλα της. Όπως λέω πάντα, η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης είναι μια υπάκουη μειονότητα, αλλά δεν είναι μια ανόητη μειονότητα», δήλωσε ο Αλή Χουσεΐνογλου.
Στην εκδήλωση παρόντες ήταν μεταξύ άλλων ο βουλευτής Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο πρόεδρος της «Συμβουλευτής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» και ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ο αντιπεριφερειάρχης Οντέρ Μουμίν, ο ψευδομουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερήφ, ο δήμαρχος Αρριανών Ριτβάν Αχμέτ, ο δήμαρχος Μύκης Τζεμίλ Καμπζά, ο πρόεδρος της «Ένωσης Τούρκων δασκάλων Δυτικής Θράκης» Σαμί Τοραμάν, ο πρόεδρος του ΚΙΕΦ Μουσταφά Αλή Τσαούς, η επίτιμη πρόεδρος του ΚΙΕΦ Ισίκ Σαδίκ Αχμέτ, ο πρόεδρος της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» Αχμέτ Κούρτ, ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης Ερτάν Αχμέτ.
Συμβουλευτική Επιτροπή: Οι μουφτείες τελούν υπό κατοχή και το πραξικόπημα συνεχίζεται
Για «κατοχή», «πραξικόπημα» και «προσβολές» από την Πολιτεία κάνει λόγο η «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» σε ανακοίνωση που εξέδωσε με αφορμή την εκδήλωση μνήμης. Στην ανακοίνωση αναφέρεται αναλυτικά:
«Η 29η Ιανουαρίου 1988, είναι η μέρα κατά την οποία η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης, με συνείδηση της τουρκικής της ταυτότητας και της ελληνικής της ιθαγένειας, κραύγασε στον κόσμο για τις σε βάρος της παραβιάσεις ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων. Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης στις 29/1/1988, μη αντέχοντας στην άρνηση της αναγνώρισης τους, κραύγασαν σε όλο τον κόσμο το ‘’ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΥΡΚΟΙ’’ λέγοντας ένα ‘’ΦΤΑΝΕΙ’’ στις αδικίες με τις οποίες έκλεισαν σύλλογοι επειδή είχαν την λέξη ‘’τουρκικός’’ στην επωνυμία τους. Για αυτό τον λόγο εδάρησαν και υπέστησαν κάθε είδους υλική και ηθική ζημία, αλλά ποτέ δεν υποχώρησαν για το θέμα του τουρκισμού τους και με ψύχραιμο τρόπο κινήθηκαν με συνείδηση της ελληνικής τους ιθαγένειας.
Η 29η Ιανουαρίου που αποτελεί ένα σημείο καμπής στην ιστορία των Τούρκων της δυτικής Θράκης, είναι η μέρα κοινοτικής αλληλεγγύης κατά την οποία άντρες, γυναίκες, χωρικοί και αστοί, κινούμενοι με μια καρδιά, κραύγασαν στον κόσμο για την ‘’ΤΟΥΡΚΙΚΗ’’ τους ταυτότητα και για το ότι καμιά δύναμη δεν μπορεί να την αλλάξει αυτή.
Η 29/1/1988 είναι η μέρα στην οποία οι Τούρκοι της δυτικής Θράκης όλοι με ένα στόμα είπαν ένα ‘’όχι’’ στις χρόνιες αδικίες και πολιτικές καταπίεσης στις οποίες υπόκεινταν και αγκαλιάζοντας την αρνούμενη από τους Έλληνες αρμοδίους τουρκική τους ταυτότητα, κραύγασαν με ισχυρή φωνή προς όλο τον κόσμο, πως δεν θα υποχωρήσουν καθόλου σχετικά με τα δικαιώματα τους.
Στις 29/1/1990 δυσανεκτικοί ρατσιστικοί κύκλοι που δεν ανέχονται την διαφορετικότητα, κινούμενοι με σχέδιο επιτέθηκαν σε Τούρκους της δυτικής Θράκης προκαλώντας υλικές και ηθικές ζημίες. Οι ζημίες αυτές ακόμη δεν αποζημιώθηκαν.
Είναι ανησυχητικό πως στην χώρα μας που ισχυρίζεται πως είναι η κοιτίδα της δημοκρατίας και προσπαθεί να δώσει μαθήματα δημοκρατίας και σε άλλες χώρες, οι διοικούντες, οι διανοούμενοι, οι επιστήμονες και οι δημοσιογράφοι, ποτέ δεν έκαναν την αυτοκριτική τους.
Παρά το ότι πέρασαν χρόνια από τις 29/1, σήμερα ακόμη απορρίπτεται η εθνική ταυτότητα της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης και παρεμποδίζονται θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες της. Η γνώμη και οι απόψεις της αγνοούνται σε όλα τα θέματα που την αφορούν. Οι μουφτείες τελούν υπό κατοχή και συνεχίζεται το πραξικόπημα κατά της θρησκευτικής ελευθερίας των Τούρκων Δυτικοθρακιωτών.
Σα να μην έφτανε αυτό, μετά από τις μουφτείες μας, με τον νόμο για τους 240 ιμάμηδες, έβαλαν στο μάτι και τα τζαμιά μας. Οι αρμόδιοι που επί χρόνια κλείνουν τα μάτια στις εκπαιδευτικές ανάγκες της τουρκικής μειονότητας, καθημερινά συνεχίζουν να παραβιάζουν την αυτόνομη δομή της μειονοτικής εκπαίδευσης. Τον τελευταίο καιρό οι προσβολές κατά των αιρετών μας και οι καμπάνιες σπίλωσης της ισλαμικής θρησκείας, φανερώνουν την εμφάνιση μια νοοτροπίας σταυροφοριών. Επιφέρονται χτυπήματα στην ελευθερία συνείδησης και στην θρησκευτική ελευθερία.
H τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης, θα συνεχίσει να τιμά την 29/1/1988, ως καμπή του έντιμου αγώνα ενάντια σε κάθε είδους περιορισμούς και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης, θα συνεχίσει να ζητά από τους Έλληνες κρατικούς αξιωματούχους την άρση των απάνθρωπων και άδικων πρακτικών που αποτελούν ένα μαύρο λεκέ στην ιστορία της ελληνικής δημοκρατίας.
Με σεβασμό τιμούμε την ‘’29η Ιανουαρίου-Ημέρα Κοινοτικής Αλληλεγγύης και Αντίστασης’’ και όλους τους ομογενείς μας που έδωσαν αυτόν τον αγώνα».
