Ψευδώς και εν γνώσει της κατέθεσε ενώπιον της Δικαιοσύνης, ενώ με δημόσιες τοποθετήσεις της προκάλεσε ανυπολόγιστη ηθική και οικονομική ζημιά εις βάρος της εφημερίδας και των συντακτών της

Με ένα έγγραφο 112 σελίδων που κατατέθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης και στο οποίο περιέχονται δεκάδες ανακρίβειες, ψέματα αλλά και ύβρεις εναντίον της ΦΩΝΗΣ και των συντακτών της η κ. Χαρά Νικοπούλου και ο σύζυγος της κ. Ιωάννης Φριτζαλάς επιχείρησαν και πέτυχαν τελικά, μέσω προσωρινής διαταγής, τη φίμωση της εφημερίδας μέχρι και την ημερομηνία εκδίκασης των ασφαλιστικών μέτρων.

Προσπερνώντας τις 8 πρώτες σελίδες στις οποίες γίνεται μια παρουσίαση του «πλούσιου βιογραφικού» τους θα επιχειρήσουμε να αποδομήσουμε τους ισχυρισμούς της κ. Νικοπούλου και του κ. Φριτζαλά με μερικά παραδείγματα μιας και το σύνολο τους θα αποδομηθεί πλέον στις δικαστικές αίθουσες.

Προκειμένου να δώσουν αξία στο «μεγαλόπνοο έργο» τους κατέθεσαν σειρά επαινετικών δημοσιευμάτων από διάφορα ΜΜΕ. Παρέβλεψαν όμως ΣΚΟΠΙΜΩΣ και εν γνώσει τους να τονίσουν ότι τα περισσότερα από αυτά τα ΜΜΕ παρουσίαζαν επί χρόνια με αρνητικό τρόπο την παρουσία της κ. Νικοπούλου στο Μ. Δέρειο όπως παρέβλεψαν σκοπίμως να αναφέρουν ότι η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ ήταν αυτή που πρώτη την υπερασπίστηκε και ανέδειξε το θέμα της σε ολόκληρο το πανελλήνιο. Πήραμε τότε το μέρος της υπερασπίζοντας την και ορθώς το πράξαμε, όπως θα το πράξουμε και πάλι αν χρειαστεί σε ανάλογη περίπτωση.

Κατέθεσαν ΨΕΥΔΩΣ και σε μια προσπάθεια να παραπλανήσουν τη Δικαιοσύνη και να δημιουργήσουν σύγχυση ότι εμείς αποκαλέσαμε την κ. Νικοπούλου «Χρυσαυγίτισσα». Κάτι τέτοιο όμως ουδέποτε συνέβη. Αντιθέτως εμείς σημειώσαμε ότι η κ. Νικοπούλου διατηρεί σχέσεις με «ακραίους εθνικιστικούς κύκλους» κάτι το οποίο αποδεικνύεται άμεσα και από το φωτογραφικό ντοκουμέντο που δημοσιεύουμε. Ειδικότερα, η κ. Νικοπούλου βραβεύτηκε από τον λεγόμενο «Πατριωτικό Ελληνικό Σύνδεσμο», μέλη του οποίου κυκλοφορούν με ομοιόμορφη στρατιωτικού τύπου ενδυμασία και στο παρελθόν έχουν τραμπουκίσει, αποδοκιμάσει και βιαιοπραγήσει άσχημα μουσουλμάνους Θρακιώτες, όπως τον εκδότη του τουρκόφωνου εντύπου «Ροντόπ Ρουζγκαρί» κατά την διάρκεια της εκδίκασης υπόθεσης της κ. Νικοπούλου σε δικαστήριο της Αλεξανδρούπολης, έξω ακριβώς από τον χώρο της δικαστικής αίθουσας! Την βράβευση της μάλιστα διαφημίζει ο ίδιος ο «Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος» στην ιστοσελίδα του.

Κατόπιν, η πλευρά της κ. Νικοπούλου θεωρεί «συκοφαντία» τον χαρακτηρισμό «ΜΚΟ» για τον οποίον μας εγκαλεί. Από πότε άραγε θεωρείται «συκοφαντία» ένας τέτοιος χαρακτηρισμός όταν δεκάδες ΜΚΟ όπως η «Αποστολή» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το «Χαμόγελο του Παιδιού», οι Εθελοντές Αιμοδότες, Φιλοζωικές Οργανώσεις κλπ δρουν υπό αυτόν τον τίτλο και προσφέρουν τεράστιο κοινωνικό έργο;

Συκοφαντία επίσης θεωρεί η κ. Νικοπούλου τα εύλογα ερωτήματα μας περί διαφάνειας όσον αφορά την χρηματοδότηση και τους πόρους της «Κιβωτού της Δόμνας Βιζβίζη» στα οποία ουδέποτε ένιωσε την ανάγκη ούτε και την ευαισθησία να απαντήσει παρόλο που η ίδια εμφανίζεται λαλίστατη και προπαγανδίζει το έργο της σε κάθε ευκαιρία και σε κάθε ΜΜΕ που ενδιαφέρεται για αυτό.

Στη συνέχεια του εγγράφου η κ. Νικοπούλου και ο σύζυγος της επανέρχονται στο θέμα των «ακραίων εθνικιστικών κύκλων» με τους οποίους όπως αναφέρουν ΨΕΥΔΩΣ «ουδέποτε συνδέθηκαν» ενώ προσθέτει η ίδια πως «…ουδέποτε προκάλεσα επεισόδια με την εμπλοκή ακραίων κύκλων..» Δυστυχώς γι’ αυτούς το παραπάνω φωτογραφικό υλικό αποτελεί αδιάψευστο στοιχείο.

ΨΕΥΔΩΣ και ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ της η κ. Νικοπούλου αναφέρει πως «ουδέποτε διατύπωσα ακραίες θέσεις και κυρίως ουδέποτε διατύπωσα οποιαδήποτε πολιτική θέση». Την διαψεύδουν γι’ αυτό οι δεκάδες συνεντεύξεις που έχει δώσει η ίδια σε διάφορα ΜΜΕ. Τα παραδείγματα πολλά. Η ίδια μιλά για «Γενοκτονία» (αν δεν είναι αυτό ακραία θέση, τότε ποιο είναι;) που συμβαίνει αυτή την στιγμή στην Θράκη και άλλα εσχατολογικά και καταστροφολογικά ενώ για τα περί «πολιτικών θέσεων» θα υπενθυμίσουμε εμφάνιση της σε δημόσια εκδήλωση όπου αρνήθηκε να παραλάβει τιμητική πλακέτα από εν ενεργεία βουλευτή της Ελληνικής Δημοκρατίας αποκαλώντας τον «άτομο που εκχώρησε εθνική κυριαρχία σε ξένους» δηλαδή με λίγα λόγια «προδότη» αναγκάζοντας τον σοκαρισμένο βουλευτή να απολογείται δημοσίως πως «δεν είναι προδότης»!

Σε άλλη συνέντευξη της κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στην Αθήνα μιλώντας ακόμα και για εξτρεμιστικές ενέργειες ενώ καλεί το ελληνικό κράτος να «γίνει ακόμα πιο ελληνικό»!! Είναι δεκάδες τα άρθρα και οι δηλώσεις της ίδιας τις οποίες θα μπορούσαμε να παραθέσουμε, αποδεικνύοντας πολύ εύκολα τα περί του αντιθέτου των ισχυρισμών της. Πολιτεύεται λοιπόν η κ. Νικοπούλου, αν και ισχυρίστηκε ψευδώς το αντίθετο στο δικαστήριο, καθώς ασχολείται δημόσια με τα κοινά και ασκεί κριτική και πολύ ορθώς πράττει καθώς είναι δικαίωμα της. Ο Πρωτοδίκης Ροδόπης παρ’ όλα αυτά έκρινε ότι κάποιος πολιτεύεται μόνο όταν θέτει τον εαυτό του στην κρίση των ψηφοφόρων ή αποτελεί μέλος κάποιου κόμματος.

ΨΕΥΔΩΣ και ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ της η κ. Νικοπούλου καταθέτει ενώπιον της Δικαιοσύνης ότι σέβεται απόλυτα τις επιταγές και τα προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας ως δασκάλα. Στο Μ. Δέρειο αποφάσισε να χαράξει με θορυβώδη τρόπο την προσωπική εκπαιδευτική και εθνική της πολιτική, αρνούμενη να συμμορφωθεί στην υποχρέωση του σχολείου να διδάξει τα παιδιά της μειονότητας τη γλώσσα τους, ενώ παράλληλα λειτουργεί και φροντιστήριο στην Κομοτηνή χωρίς άδεια από κάποιον αρμόδιο φορέα, κάτι το οποίο ενδεχομένως εμπίπτει και του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα τον οποίο επικαλείται.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα πολλά όμως αυτό είναι πλέον δουλειά των δικηγόρων μας.

Οι ύβρεις της κ. Νικοπούλου και του συζύγου της

Στο έγγραφο των 112 σελίδων δεν περιλαμβάνονται μόνο αβάσιμοι και κενοί ισχυρισμοί που δεν αποδείχτηκαν επ’ ουδενί. Περιλαμβάνονται και ύβρεις. Μας χαρακτηρίζει ως άτομα που έχουμε «σατανικό σχέδιο» (ποιο είναι αυτό άραγε;) ενώ «βαπτίζει» τα ερωτήματα μας ως «συκοφαντίες». Προφανώς έτσι αντιλαμβάνεται η ίδια το δημοσιογραφικό καθήκον και την δημοσιογραφική έρευνα. Ας όψεται.

Δεν θίξαμε ουδέποτε την τιμή και υπόληψη κανενός εκτός και εάν ένα δημοσίως εκφραζόμενο ερώτημα θεωρείται «συκοφαντία». Δεν δεχόμαστε πως η κ. Χαρά Νικοπούλου, ο κ. Ευτύχιος Νικόπουλος και οι άλλοι εκπρόσωποι του Οργανισμού αυτού μπορούν να λειτουργούν ως «δικαστές» βγάζοντας «πορίσματα» για το τι εννοούσαμε γράφοντας το Α ή το Β δημοσίευμα. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η Ελληνική Δικαιοσύνη. Γιατί στο σύνολο των 112 σελίδων του εγγράφου αυτού, αυτό ακριβώς πράττουν.

Δεν δείξαμε ποτέ με τα δημοσιεύματά μας και με την εν γένει συμπεριφορά μας πως εμείς είμαστε η πλευρά που συντηρεί «βεντέτα» με τους αντιδίκους. Δεν κινηθήκαμε ποτέ δικαστικά παρά μόνο δημοσιογραφικά, με όλη την δέουσα νομιμότητα και διαφάνεια.

Αντίθετα, η κ. Νικοπούλου και ο σύζυγος της σε δήλωση τους σε τοπική εφημερίδα αλλά και μέσω λογαριασμού που διαθέτουν σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης κάνουν λόγο για «συκοφαντικού περιεχομένου» άρθρα και «συκοφαντίες της ΦΩΝΗΣ» ενώ ψευδώς αναφέρουν, σε μια προσπάθεια να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και να δείξουν ότι βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση, ότι ζητήσαμε να αποσύρει τις όποιες μηνύσεις εις βάρος μας. Ουδέποτε ζητήσαμε κάτι τέτοιο και ουδέποτε θα το πράξουμε.

Οι παραπάνω αυτοί χαρακτηρισμοί περί «συκοφαντιών» και «σατανικών σχεδίων» εκ μέρους της είναι πέρα για πέρα υβριστικοί καθώς ποτέ κανένα δικαστήριο δεν αποφάνθηκε σχετικά. Και πως θα μπορούσε άλλωστε από τη στιγμή που ακόμα δεν εκδικάστηκε κάποια υπόθεση;

Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς η κ. Νικοπούλου και ο κ. Φριτζαλάς προκάλεσαν ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ηθική και οικονομική ζημιά πλήττοντας το κύρος, την τιμή και την υπόληψη της εφημερίδας σε δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, χιλιάδες αναγνώστες και ακολούθους τους.

Για τους λόγους αυτούς αλλά και για τις ψευδείς αναφορές ενώπιον της Δικαιοσύνης θα καταθέσουμε μήνυση και αγωγή εναντίον τους προκειμένου να αποκαταστήσουμε την τιμή μας και να υπερασπιστούμε τα νόμιμα συμφέροντα μας.

Για τους παραπάνω λόγους θα καταθέσουμε και αγωγή για κακοδικία εναντίον του Πρωτοδίκη Ροδόπης κ. Χρήστου Θεοδωρίδη, ο οποίος ελαφρά τη καρδία και χωρίς να μπει καν στον κόπο να διερευνήσει το αληθές ή όχι των καταγγελιών, διέταξε τη φίμωση της εφημερίδας κατορθώνοντας ένα σοβαρό πλήγμα στην ελευθεροτυπία.