Στοχοποιήθηκε επειδή τόλμησε να ζητήσει διαφάνεια στις δαπάνες
Δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετική κατάληξη η υπόθεση της καταγγελίας που έφτασε στη Δικαιοσύνη μετά την έγκληση που κατέθεσαν εναντίον του πρώην οικονομικού επόπτη Καρά Χουσεΐν τα στελέχη του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Ροδόπης τάχα για εξύβριση και απαράδεκτη συμπεριφορά.
Είχε την αφέλεια να πιστεύει ο κ. Καρά Χουσεΐν ότι θα μπορούσε μέσα από το αξίωμα του οικονομικού επόπτη να δημιουργήσει συνθήκες διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών του φορέα των επαγγελματιών, συνθήκες απόλυτης τήρησης των διατάξεων των νόμων και ζητούσε για κάθε οικονομικό θέμα να υπάρχουν στο τραπέζι τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
Ζητούσε να προσκομίζονται τα στοιχεία που να δικαιολογούν την πληρωμή της δαπάνης και αυτό θεωρήθηκε μεγάλη και υπερβολική αξίωση και απαράδεκτη ενέργεια.
Ποιος ήταν άραγε αυτός ο αφελής μειονοτικός που τόλμησε να ζητήσει ενημέρωση για τη νόμιμη πληρωμή των δαπανών όταν οι ίδιοι οι μηνυτές του δεν πειθάρχησαν ακόμη και σε εισαγγελική εντολή να χορηγήσουν, ενόψει μιας άλλης δίκης, τα στοιχεία που ζητούσε ο οικονομικός επόπτης;
Ποιος ήταν άραγε αυτός ο αφελής μειονοτικός σύμβουλος που νόμισε ότι μπορούσε να επιβάλει όρους διαφάνειας στην οικονομική διαχείριση;
Ποιος άραγε ήταν ο αφελής μειονοτικός σύμβουλος που θα μπορούσε να αντέξει τις συνεχείς επιθέσεις των στελεχών της αμαρτωλής διοικητικής επιτροπής και των διοικητικών στελεχών;
Από την πρώτη ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων του ένιωσε την απόλυτη αλαζονική, αυταρχική και ετσιθελική συμπεριφορά των υπόλοιπων μελών της διοικητικής επιτροπής και των μηνυτών του που ήθελαν την πληρωμή δαπανών ύψους πολλών χιλιάδων ευρώ χωρίς την προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών.
Η υπόθεση περατώθηκε μετά από εισαγγελική παρέμβαση που βρήκε το τρόπο να κατοχυρώσει το μέλλον του Καρά Χουσεΐν. Ένας και μοναδικός ήταν ο στόχος της ηγετικής ομάδας του Επιμελητηρίου κι αυτός δεν ήταν άλλος από την άμεση αποχώρηση από τη θέση του οικονομικού επόπτη ώστε να συνεχίσουν χωρίς φόβο να ενεργούν παράτυπα, καταχρηστικά και παράνομα όπως απεδείχθη από την οικονομική επιθεώρηση που πραγματοποιήθηκε μετά από εντολή της Εισαγγελίας Ροδόπης.
Οι επιθέσεις και οι προπηλακισμοί ήταν στην ημερήσια διάταξη ενώ επιχειρήθηκε και η αντικατάσταση του με τη διαδικασία της πρότασης μομφής αφού θεωρήθηκε ότι ασκούσε μπακαλίστικη πολιτική λες και τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ του Επιμελητηρίου ήταν και είναι απόφοιτοι του Χάρβαρντ.
Μην αντέχοντας όμως αυτές τις επιθέσεις τελικά παραιτήθηκε από τη θέση του οικονομικού επόπτη δίνοντας την ευκαιρία να αντικατασταθεί από άλλον πειθαρχημένο μειονοτικό σύμβουλο που πιστεύουμε ότι υπογράφει χωρίς αντίρρηση τις δαπάνες του Επιμελητηρίου.
Τελικά το παιγνίδι των στελεχών της διοικητικής επιτροπής ανέλαβαν να το διεκπεραιώσουν τα διοικητικά στελέχη του Επιμελητηρίου που κατέθεσαν την μήνυση εναντίον του τάχα για εξύβριση και απειλές. Είναι τουλάχιστον μια θρασύτατη και συγχρόνως προκλητική πράξη τα στελέχη αυτά που αναφέρονται στο πόρισμα (μέλη διοικητικής επιτροπής και υπάλληλοι) να έχουν πράξει δεκάδες και ίσως εκατοντάδες παράτυπες πράξεις που είχαν κόστος για το Επιμελητήριο να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη και να ζητούν τη τιμωρία ενός μειονοτικού συμβούλου που ήθελε τουλάχιστον να διαφυλάξει και την δική του θέση από πιθανές ευθύνες στο μέλλον.
Είναι γεγονός ότι όλοι οι μηνυτές και οι μάρτυρες που θα καταθέσουν εναντίον του στη δίκη είναι μέλη μιας ομάδας που εμπλέκονται στο «ροκάνισμα» του δημοσίου χρήματος και το ερώτημα είναι αν και πόσο αξιόπιστοι μπορεί να είναι. Η δικαιολογία για την μήνυση αυτή ήταν ότι αποκάλεσε τους διοικητικούς υπαλλήλους «λαμόγια», μια λέξη που δεν ανήκει στο ελληνικό λεξιλόγιο αλλά καθιερώθηκε να λέγεται για όσους αποδεικνύεται ότι ενέχονται σε παραβατικές ενέργειες και το ερώτημα είναι, γιατί αν ειπώθηκε αυτή η λέξη (πρέπει να αποδειχτεί άραγε) ενοχλήθηκαν οι μηνυτές όταν με την πλέον αξιόπιστη διαδικασία απεδείχθη ότι ενέχονται στη διάπραξη παράτυπων πράξεων που αφορούν την οικονομική διαχείριση του Επιμελητηρίου.
Να θυμίσουμε τις γνώστες παροιμίες του λαού που λένε «ότι φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης» όπως επίσης «ότι εκεί που χρωστούσαν ζητούσαν και τα ρέστα».
Η απόφαση όμως του εισαγγελέα κ. Ζιγκόλη για τη διεξαγωγή της δίκης δημιουργεί και άλλα ερωτηματικά σε όσους έμαθαν για τη δίκη αυτή αφού σχετική είναι η υπόθεση της εισαγγελικής έρευνας μετά το πόρισμα του οικονομικού επιθεωρητή. Όταν εκκρεμεί η υπόθεση, όταν το πόρισμα ομιλεί για εκατοντάδες παραβατικές ενέργειες που θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν «λαμογιές» γιατί δεν υπήρξε η ευαισθησία τουλάχιστον να συνδικαστούν οι δύο υποθέσεις ώστε να υπάρχει καλύτερη απονομή της Δικαιοσύνης;
Παράξενο επίσης, θεωρείται το γεγονός ότι 13 μήνες μετά την υποβολή του πορίσματος στην Εισαγγελία Ροδόπης δεν φάνηκε καμία κίνηση που να δικαιολογεί το ενδιαφέρον του Εισαγγελέα.
