Τελικά τέλος δεν έχουν οι αποκαλύψεις γύρω από τη λειτουργία του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Ροδόπης. Γράψαμε δεκάδες σχόλια για όσα διαπιστώσαμε εδώ και τρία χρόνια και φυσικά αισθανόμαστε ευτυχείς που όλες μας οι αναφορές δικαιώθηκαν και τα αποτελέσματα είναι πλέον ορατά και στον κάθε επαγγελματία. Η πρόσφατη συνέντευξη του συμπαθούς Γιάννη Κιλτσίκη που ανακοινώσε την υποψηφιότητα του για τη θέση του μελλοντικού προέδρου του Επιμελητηρίου μας αναγκάζει ακόμη μια φορά να αναφερθούμε σε ορισμένα γεγονότα και ιδιαίτερα σήμερα που ο υποψήφιος πρόεδρος σε μια προσπάθεια να ασπρίσει το λύκο προσπαθεί να δείξει στους επαγγελματίες του νομού ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα αλλά τώρα όλα είναι μαύρα και καπνισμένα.
Η προσπάθεια αυτή έχει ένα και μοναδικό στόχο κι αυτός δεν είναι άλλος από την επιθυμία του να δικαιώσει την πολιτική του πρώην προέδρου Λιούρτα που σήμερα είναι κοντά του και τον στηρίζει ανεπιφύλακτα. Είναι παγκοσμίως γνωστό ότι όταν αποχωρεί κάποιος από τη θέση που κατείχε σπάνια ασχολείται με τα όσα γίνονται στη συνέχεια όμως στην Κομοτηνή γίνεται το αντίθετο.
Παρόλο που αποχώρησε ο πρώην κατάφερε να εκλεγεί στη θέση του ένας αχυράνθρωπος που δεν είχε τη δυνατότητα να αντιδράσει στην ετσιθελική συμπεριφορά και ήταν πιστός υπηρέτης των επιθυμιών και των επιδιώξεων του, η δε καθημερινή του παρουσία στην καρέκλα του προέδρου ασφαλώς είχε σκοπό να διαφυλάξει τα αποτελέσματα της πολιτικής του. Σήμερα φαίνεται ότι επιχειρείται ακόμη μια φορά να εκλεγεί ένας άλλος αχυράνθρωπος στη θέση του σημερινού που θα συνεχίσει να ανέχεται και να στηρίζει τις προσωπικές επιλογές.
Επειδή δεν έχουμε καμία διάθεση να περιγράφουμε όλα όσα έγιναν, άλλωστε έχουμε πολύ καιρό ακόμη, θα αναφερθούμε στην πρόσφατη συνέντευξη του Κιλτσίκη ότι τάχα δεν έγιναν υπερτιμολογήσεις και να θυμίσουμε το τιμολόγιο για την αποστολή των 700 επιστολών, ύψους 4.500 ευρώ, το οποίο μετά τις διαμαρτυρίες του οικονομικού επόπτη μειώθηκε στο ποσό των 2.500 ευρώ χωρίς να ξέρει κανείς τελικά ποιο ποσό πληρώθηκε.
Να σκεφτεί κάποιος επαγγελματίας ότι ένα ΝΠΔΔ θα μπορούσε να αποστείλει με τα ΕΛΤΑ τον ίδιο αριθμό επιστολών μόνο με… 350 ευρώ. Στη διοίκηση ήταν όμως ο Κιλτσίκης και το γεγονός αυτό το γνώριζε αφού δημιουργήθηκε και ένταση με την παραίτηση του οικονομικού επόπτη, τη θέση του οποίου κατέλαβε στη συνέχεια ο ίδιος ο Κιλτσίκης. Η θητεία του άραγε τερματίστηκε λόγω ασθένειας ή διαπίστωσε κι αυτός κάτι άλλο που δεν θέλει να αποκαλύψει για ευνόητους λόγους; Εμείς είπαμε στον ίδιο ότι η απόλυτη συνεργασία του με το παλιό καταστημένο θα τον κάψει νωρίς –νωρίς. Μια συμβουλή δίνουμε, να μην αναφέρεται στον οικονομικό έλεγχο και να μην επιχειρεί να μειώσει την παρουσία αξιόλογων τεχνοκρατών γιατί πολύ γρήγορα θα απογοητευθεί από τα αποτελέσματα.
Η αμαρτωλή και άκρως δαπανηρή υπόθεση καθαριότητας
Ο πρώτος οικονομικός επόπτης που παραιτήθηκε από τη θέση του χωρίς καμία αρνητική δήλωση και καμία δικαιολογία ήταν ο Παναγιώτης Καλτσίδης. Ο συμπαθής συμπολίτης μας διατηρεί επιχείρηση καθαρισμού και θεωρείται ένας σωστός επαγγελματίας. Απορούσαμε που αυτός με μια υγιή επιχείρηση καθαρισμού δεν είχε αναλάβει την καθαριότητα του Επιμελητηρίου και το δικαιολογούσαμε ότι λόγω χαρακτήρα δεν ήθελε να φανεί ότι υπάρχει μεροληπτική ανάθεση.
Όμως μαθαίνουμε και στο ζήτημα αυτό υπάρχει μια γκρίζα και θολή εξέλιξη. Τα καθήκοντα της καθαριότητας ανατέθηκαν επί εποχής Λιούρτα σε μια εργαζόμενη που όπως φαίνεται στα οικονομικά στοιχεία του ΕΒΕΡ αμείβεται με το ποσό των 920 ευρώ για τρίωρη (!!!) ημερησία απασχόληση. Κάποια μέρα λόγω της ασθενείας της καθαρίστριας ανατέθηκε στην επιχείρηση Καλτσίδη να καθαρίσει τις εγκαταστάσεις μέχρι την επάνοδο της ασθενούς. Όταν έγινε αυτό κόπηκε κανονικά το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για το ποσό των 400 ευρώ μηνιαίας απασχόλησης του υπαλλήλου που έστειλε ο Καλτσίδης και τότε φάνηκε η σπατάλη στη χρηματοδότηση.
Το αναφέρουμε ως ένα ακόμη στοιχείο από αυτά που δεν γνώριζε ο κ. Κιλτσίκης όπως ότι δεν γνώριζε ότι για την απασχόληση της δεν βρέθηκε κανένα έγγραφο σύμβασης με τα όσα προβλέπονται σε αυτές τις περιπτώσεις. Από όσα γνωρίζουμε από άλλες περιπτώσεις όταν δεν υπάρχει σύμβαση δεν δικαιολογούνται και οι δαπάνες μισθοδοσίας. Ποιος θα πληρώσει αν αυτό είναι αλήθεια;
Πάντως όχι η εργαζόμενη αλλά φυσιολογικό είναι την ευθύνη για την επιστροφή των χρημάτων στο Επιμελητήριο να την αναλάβουν όσοι το μεθόδευσαν και όσοι ήξεραν και σιώπησαν. Γιάννη δεν πιστεύουμε να είσαι κι εσύ μέσα σε αυτούς;
