- Το τέλος της υπόθεσης επιταχύνθηκε μετά την επίσχεση εργασίας που κήρυξαν 38 εργαζόμενοι.
- Η Διοίκηση επέστρεψε στους προμηθευτές όλα τα αδιάθετα προϊόντα υπό το φόβο του πλιάτσικου, ύστερα και από την παράξενη κλοπή στο Εκκοκκιστήριο.
Αυτό που συζητούσαν όλοι στην Κομοτηνή έφτασε η στιγμή να γίνει τραγική κατάληξη. Το θέμα αφορά την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ροδόπης που μοιραία έφτασε στο τέλος της ζωής της μετά την αδυναμία της διοίκησης να ξεπεράσει τα όσα προβλήματα συσσωρευτήκαν τα τελευταία δέκα χρόνια. Το τέλος της ιστορίας επιταχύνθηκε μετά την επίσχεση εργασίας που κήρυξαν οι 38 εργαζόμενοι σε διάφορες υπηρεσίες της Οργάνωσης. Θα πρέπει να θυμηθούμε την πορεία της συνεταιριστικής οργάνωσης τότε που απασχολούσε 300 εργαζομένους και εξυπηρετούσε τις ανάγκες του συνόλου των αγροτών όμως παρά τον μεγάλο όγκο συναλλαγών πάντοτε υπήρχαν οικονομικά προβλήματα και είναι απορίας άξιο πως παρά τα τεράστια ποσά των επιδοτήσεων και τον τεράστιο τζίρο στη διακίνηση των προϊόντων η ΕΑΣ βρέθηκε ένα βήμα πριν από τη καταστροφή.
Θυμόμαστε ότι επιχορηγήθηκε με το ποσό του 1,5 δις ευρώ για την εξυγίανση των υπηρεσιών της αλλά τα χρήματα δόθηκαν για άλλες δραστηριότητες που δεν απέφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το παράξενο είναι ότι η Οργάνωση βούλιαζε αλλά οι διοικούντες και άλλοι περνούσαν ζωή χαρισάμενη. Σήμερα μπροστά στο αδιέξοδο που υπάρχει, η επίσχεση εργασίας φάνηκε σαν μάννα εξ ουρανού αφού δόθηκε η δυνατότητα στη διοίκηση να κινήσει τις διαδικασίες εκκαθάρισης και να προτείνει τη λύση αυτή στη μελλοντική γενική συνέλευση.
Προϊόντα δεν υπάρχουν πλέον αφού η διοίκηση αποφάσισε να επιστρέψει στους προμηθευτές της όλα τα αδιάθετα προϊόντα φοβούμενη ότι θα γίνει πλιάτσικο από τους εργαζομένους και τους έχοντες λαμβάνειν. Εξάλλου δεν πέρασε πολύς χρόνος από την παράξενη ληστεία μηχανημάτων από το συνεργείο του εκκοκκιστηρίου.
Η κατάσταση αυτή πρέπει να προβληματίσει τους συνεταιρισμένους αγρότες που δεν θα έχουν πλέον την Οργάνωση τους για τη διαφύλαξη της παραγωγής τους. Παρόλο που δεν ωφελεί να μιλήσουμε για τις ευθύνες των συνεταιρισμών και των αντιπροσώπων τους θα πρέπει να αναφερθούμε στην απομάκρυνση τους από τις εργασίες της Ένωσης κύρια εξαιτίας προσωπικών και οικονομικών συμφερόντων.
Η Οργάνωση κάποια εποχή παρελάμβανε 40.000 τόνους βαμβακιού ενώ τα τελευταία χρόνια παρελάμβανε μόνο 4.500 τόνους. Σήμερα, στη δύσκολη οικονομική συγκυρία οι αγρότες θα πέσουν στα χέρια των μεσαζόντων και των εμπόρων με ότι αυτό συνεπάγεται.
