Όσοι άκουσαν την είδηση ότι αποφασίστηκε ο έλεγχος 45.000 στελεχών που υπηρετήσαν την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους φορείς του δημοσίου ένιωσαν ανακούφιση αφού διακαής πόθος όλων των πολιτών είναι η απόδοση ευθυνών για το μεγάλο φαγοπότι που έγινε τα τελευταία 20 χρόνια και έφερε την Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση. Παρόλο που υπάρχουν κάποιες επιφυλάξεις μήπως η ανακοίνωση είναι ένα επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης για να μειώσει για λίγο της αντιδράσεις των αγανακτισμένων στο βάθος του μυαλού υπάρχει μια ελπίδα.
Είναι γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα πάντοτε προφύλασσε τα παιδιά του και στις διάφορες θέσεις εναλλάσσονταν οι προσκείμενοι ώστε να μην υπάρχει διαρροή πληροφοριών και μέσα από μια φιλοσοφία ομερτά τα πάντα σκεπάζονταν και κάποιοι πλούτιζαν σε βάρος της οικονομίας.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που βγήκαν στην επιφάνεια καραμπινάτες υποθέσεις ροκανίσματος αλλά οι υποθέσεις αυτές ποτέ δεν έγιναν αντικείμενα δικαστικής διερεύνησης αφού κάποιοι φρόντιζαν για αυτό. Είναι γνωστό ότι πορίσματα των επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης που συντάχθηκαν μετά από έρευνες ετών δεν έφτασαν ποτέ σε ουσιαστικό αποτέλεσμα αφού κάποιοι σταματούσαν την εξέλιξη των υποθέσεων. Ο ίδιος ο επιθεωρητής μίλησε με τα πιο μελανά χρώματα για την κατάσταση αυτή και σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του φάνηκε προβληματισμένος για την κρατούσα κατάσταση όμως και εμείς αναρωτιόμαστε, πως είναι δυνατόν να διαπιστώνεται με τους ελέγχους κατάχρηση πολλών εκατομμυρίων και να μην οδηγούνται οι υπαίτιοι ενώπιον της δικαιοσύνης όπως, επίσης, και όταν σε μερικές περιπτώσεις υπάρχει καταγγελία για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος σε δίκες που έγιναν με κάποια μεροληπτική τακτική οι υπαίτιοι αθωώθηκαν.
Τελικά ο κόσμους αναρωτιέται αφού όλοι αθωώθηκαν στο παρελθόν ποιος έφαγε τα λεφτά από τα προγράμματα εκπαίδευσης, τις αμμοληψίες, τις δαπάνες σε έργα χωρίς διαγωνισμούς και αλλού; Οι έλεγχοι πρέπει να επεκταθούν και σε φορείς εκτός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ειδικότερα σε Επιμελητήρια, σε Αγροτικές Οργανώσεις και Συνεταιρισμούς, σε Εργατικά Κέντρα, σε δημόσια έργα στις Υπηρεσίες Πολεοδομίας και Συγκοινωνιών ώστε να αποδειχθεί πως κάποιοι μονόμισθοι υπάλληλοι απέκτησαν διώροφα και τριώροφα σπίτια, πως απέκτησαν βίλες και φανταχτερά αυτοκίνητα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση εφοριακού υπαλλήλου που απέκτησε τεράστια περιουσία σε παραθαλάσσια περιοχή με 4 αυτοκίνητα πολυτελείας, ένα για κάθε μέλος της οικογένειας του. Καταγγέλθηκε ότι κάλυψε καραμπινάτες απάτες πολλών λαμογιών που πλούτισαν με διάφορα κόλπα και όμως, σήμερα, το παίζει και αδιάφορος.
