Το τελευταίο μήνυμα του Κυρού Δαμασκηνού προς την κυβέρνηση και τον Υπουργό Εσωτερικών, Ευριπίδη Στυλιανίδη, αποκάλυψε ο τελευταίος κατά τη διάρκεια της εκφώνησης του επικήδειου λόγου του στην εξόδιο ακολουθία που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη (8/11) στον Ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Η τελευταία επιθυμία του εκλιπόντος Μαρωνείας και Κομοτηνής, σύμφωνα με τον ΥΠΕΣ, ήταν : «Μείνετε ενωμένοι. Παλέψτε για τον τόπο. Ο Θεός αγαπά την Ελλάδα. Μπορείτε να τα καταφέρετε».
Αναλυτικά, ο κ. Στυλιανίδης στον επικήδειο που εκφώνησε ανέφερε :
«Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Σεβασμιότατοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, Κυρίες και κύριοι,
Εκ μέρους του Έλληνα Πρωθυπουργού, κ. Αντώνη Σαμαρά, της Ελληνικής Κυβέρνησης, αλλά και του συνόλου της Θρακιώτικης Κοινωνίας, θέλω να εκφράσω τη θλίψη που γεμίζει τις καρδιές όλων μας, η εκδημία του Μητροπολίτη μας, του Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής, Δαμασκηνού, ο οποίος τα τελευταία 54 χρόνια ταύτισε τη ζωή του με τον αγωνιζόμενο θρακιώτικο λαό.
38 χρόνια ως ποιμενάρχης άφησε ανεξίτηλα σημάδια με το ποιμαντορικό, πνευματικό και ανθρωπιστικό του έργο. Αν και καταγόταν απ’ την ηρωική Πελοπόννησο, αφιέρωσε τη ζωή του στη Ροδόπη και τη Θράκη. Αγωνίστηκε για τα δικαιώματα της περιοχής. Πάλεψε για την πνευματική θωράκιση του ακριτικού Ελληνισμού. Δίδαξε ηθική, όχι μόνο με το λόγο, αλλά και τις πράξεις του. Δε δίστασε να συγκρουστεί ακόμη και με τους πιο ισχυρούς όταν ένιωσε ότι αδικείται ο τόπος μας και οι άνθρωποί του.
Από πολύ νωρίς ο Μητροπολίτης Δαμασκηνός, συνειδητοποίησε τις ιδιαιτερότητες και τις ευαισθησίες της τοπικής διαπολιτισμικής κοινωνίας. Σεβάστηκε τα δικαιώματα των ετερόδοξων, δε δίστασε όμως να υψώσει το Εθνικό και Ορθόδοξο ανάστημά του όταν ένιωσε επιβουλή και υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας, απειλή της κοινωνικής ειρήνης ή περιφρόνηση της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Ως γνήσιος πνευματικός ηγέτης των Θρακών πάλεψε για να ενισχύσει συμβολικά αλλά και ουσιαστικά το μετερίζι της Ορθοδοξίας στην περιοχή μας. Ενέπνεε νέους εφημέριους, κάλυψε κατά προτεραιότητα τις εκκλησίες στα μεικτά χωριά όπου ζουν μαζί χριστιανοί και μουσουλμάνοι, ανήγειρε 15 νέες εκκλησίες.
Έκτισε τον Καθεδρικό ναό της Ευαγγελιστρίας στην Κομοτηνή γιατί επεδίωκε να προσδιορίζουν -όπως έλεγε- οι φωτεινοί σταυροί, τα καμπαναριά και οι εκκλησίες την εικόνα της Ροδόπης. Ίδρυσε το Πνευματικό Κέντρο Κομοτηνής συμπεριλαμβάνοντας σ’ αυτό Βιβλιοθήκη, Αίθουσα Νεότητας και Σχολή Βυζαντινής Μουσικής. Το ανθρωπιστικό του έργο σημαντικό και αθόρυβο. Συσσίτια γερόντων, μαθητικές κατασκηνώσεις, στήριξη φτωχών οικογενειών, βρεφονηπιακοί σταθμοί.
Αν όμως κάτι χαρακτήριζε τον Μητροπολίτη Δαμασκηνό είναι το ισχυρό πατριωτικό του φρόνημα. Το διαμόρφωσε και το χαλύβδωσε κατά τη διάρκεια της κατοχής και του πολέμου. Το εξέφραζε με το δημόσιο λόγο του. Το αποτύπωσε στο συγγραφικό του έργο. Το εκδήλωσε έμπρακτα με τις πρωτοβουλίες που κατά καιρούς πήρε για τη Θράκη, για την ανάδειξη της, για την ανάπτυξή της, για την ενίσχυση του ρόλου της.
Για την ανάδειξη της Θράκης, επιχείρησε να αναβιώσει τη μοναστική πολιτεία του Παπικίου όρους που ήκμασε μεταξύ 10ουκαι 14ουαιώνα, ιδρύοντας δύο Ιερές Μονές, την Ιερά Μονή Οσίου Μαξίμου, του Καυσοκαλύβη και τη γυναικεία Μονή Εισοδίων Θεοτόκου Πανδρόσου.
Για την ανάπτυξη της Θράκης, πρωτοστάτησε σ’ όλους τους κοινωνικούς και διεκδικητικούς αγώνες για τη δημιουργία και ενίσχυση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, για την προστασία των επενδυτικών κινήτρων στη Θράκη, για την προστασία των θέσεων εργασίας.
Αν όμως ξεχώριζε για κάτι ο Μητροπολίτης μας, είναι ότι στον αγώνα για την ενίσχυση του ρόλου της ακριτικής μας περιοχής δε μασούσε τα λόγια του. Διεκδικούσε, συγκρουόταν, πίστευε στις δυνατότητες της περιοχής. Ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσω την πατρική και ενθουσιώδη αντίδρασή του όταν το 2004 πληροφορήθηκε την πρώτη συμμετοχή μου στην Κυβέρνηση Καραμανλή.
Έλεγε από του άμβωνος με υπερηφάνεια, ότι η Ροδόπη μετά από 54 ολόκληρα χρόνια, απέκτησε ξανά συμμετοχή στην κεντρική Κυβέρνηση και αυτό δικαίωνε αναμφισβήτητα και τους δικούς του αγώνες. Όλο το διάστημα συνεργαστήκαμε εξαιρετικά. Η πατρική και ανιδιοτελής συμβουλή του, το φλογερό πάθος του για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, η πίστη του στην Θράκη και η αγάπη του για τους Ροδοπίτες υπήρξαν για μένα διδάγματα, τα οποία ούτε ξεχνώ, ούτε πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψω.
Φεύγει σήμερα από κοντά μας αφήνοντας ανεξίτηλα τα σημάδια του, ο Μητροπολίτης που ταύτισε τη ζωή του με τη μοίρα του τόπου μας τις τελευταίες δεκαετίες. Είχα την τύχη πριν μερικές μέρες να τον αποχαιρετήσω στο Νοσοκομείο Κομοτηνής και να ακούσω τα τελευταία του λόγια. «Μείνετε ενωμένοι. Παλέψτε για τον τόπο. Ο Θεός αγαπά την Ελλάδα. Μπορείτε να τα καταφέρετε». Ας είναι αιωνία η μνήμη του».
