Τέλος δεν έχουν τα μέτρα που καλείται να πάρει κάθε φορά η κυβέρνηση προκειμένου να μειώσει το χρέος της χώρας. Το τεράστιο αυτό χρέος παρά τα κουρέματα και τις μεγαλοστομίες των υπευθύνων παραμένει στα ύψη με αποτέλεσμα κάθε λίγο και λιγάκι να έρχονται νέες μειώσεις στις συντάξεις, στους μισθούς και στις κοινωνικές παροχές.
Από τη μια μειώνεται η σύνταξη των υπερήλικων και από την άλλη αυξάνεται η συμμετοχή στην αγορά φαρμάκων, οι έμποροι ανεβάζουν τις τιμές των προϊόντων ακόμη κι αυτών πρώτης ανάγκης και όλα αυτά για τη σωτηρία της πατρίδας ενώ οι δικές τους αμοιβές και άλλες απολαβές παραμένουν απείραχτες.
Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο αφού είναι πλέον γνωστό ότι το βάρος πέφτει στους συνήθεις ύποπτους, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους ενώ τίποτα δεν γίνεται για την πληρωμή των εχόντων και κατεχόντων.
Προεκλογικά ο Σαμαράς στις διάφορες ομιλίες του μιλούσε για ισοδύναμα μέτρα, τα οποία θα εφάρμοζε μόλις γίνει κυβέρνηση όμως τώρα που το κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός ξέχασε ισοδύναμα και εξαγγελίες. Η άδικη μεταχείριση των πολιτών, η μείωση των μισθών και των συντάξεων είναι μια πολιτική που δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα αφού με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης καταστρέφεται και ο κλάδος των μικροεπαγγελματιών που δεν έχουν τον ανάλογο τζίρο.
Χρειάζεται η κινητοποίηση του λαού, η συσπείρωση των κοινωνικών ομάδων ώστε να μην περάσουν αυτά τα νέα μέτρα που εξαθλιώνουν τους πολίτες, χρειάζεται η ένταση κάθε μορφής αγώνα ώστε ακόμη κι αν ψηφιστούν τα μέτρα να μην υλοποιηθούν.
Οι πολίτες πρέπει να αντιδράσουν, να ξεσηκωθούν, να παρατήσουν τους καναπέδες των σπιτιών τους και να μην χλευάζουν σε κάθε ευκαιρία που διαμαρτύρονται κάποιες ομάδες πολιτών, να παρατήσουν τέλος τις κομματικές αγκυλώσεις που τόσο έντεχνα μας έβαλαν οι έξυπνοι πολιτικάντηδες. Σήμερα το ψωμί και το μέλλον των παιδιών μας δεν έχει χρώμα ούτε κομματική προέλευση και σκοπό.
