Παντελής Μαγαλιός (Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Κομοτηνής) : Κανένας δεν ξέρει αν εργάζεται, κανένας δεν ξέρει πως εκλέγεται και όμως… είναι πρόεδρος των εργαζομένων
Παλαιότερα κατά τη διάρκεια μιας κινητοποίησης των εργαζομένων κλιμάκιο από συνδικαλιστές επισκέφτηκαν την Γενική Γραμματεία ΑΜΘ προκειμένου να επιδώσουν κάποιο ψήφισμα στον Περιφερειάρχη και φυσικά συνάντησαν και τον Υφυπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Πεταλωτή, που έτυχε να βρίσκεται στα γραφεία της Περιφέρειας.
Όπως ήταν φυσικό από τις τοποθετήσεις των δυο πλευρών ανέβηκαν οι τόνοι οπότε ο Γιώργος Πεταλωτής ευθέως κατηγόρησε τον Μαγαλιό ότι δεν εργάζεται και μάλιστα τον προκάλεσε να απαντήσει σε ποια επιχείρηση ήταν εργαζόμενος χωρίς φυσικά να πάρει απάντηση.
Προσπαθήσαμε αρκετό καιρό να μάθουμε σε ποια Υπηρεσία της Εθνικής Τράπεζας απασχολείται και στο μητρώο ποιας Υπηρεσίας είναι εγγεγραμμένος αλλά στάθηκε αδύνατο επειδή οι εδώ Υπηρεσίες της τράπεζας δεν έδιναν την οποιαδήποτε πληροφορία. Φυσιολογικά επειδή έχει συνεχή συνδικαλιστική άδεια και απέχει δικαιολογημένα από τα καθήκοντα του θα έπρεπε το όνομα του να αναφέρεται στις καταστάσεις του προσωπικού κάποιου γραφείου από το οποίο φυσικά πληρώνεται.
Κατορθώσαμε πρόσφατα μέσω κάποιας Υπηρεσίας να έχουμε στα χέρια μας την κατάσταση των εργαζομένων της ΕΤΕ όλων των γραφείων του νομού και με έκπληξη διαπιστώσαμε οτι το όνομα του Μαγαλιού δεν αναφέρεται σε αυτήν.
Ρωτήσαμε άλλους συναδέλφους του για το γεγονός και φυσικά μείναμε έκπληκτοι όταν μας είπαν ότι αυτός διεγράφη από το σύλλογο με τον οποίο δεν έχει καμία σχέση και μάλιστα δεν υπηρετεί στη Κομοτηνή.
Ο συνδικαλιστικός νόμος 1264 αναφέρει ότι μέλη ενός σωματείου γίνονται οσοι εργάζονται σε οποιαδήποτε επιχείρηση μέσα στα όρια του νομού όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στη περίπτωση του Μαγαλιού.
Το ερώτημα λοιπόν που γεννάται είναι, που εργάζεται, πως εκλέγεται και με ποιες διαδικασίες και φυσικά αν η περίπτωση του μπορεί να ενδιαφέρει και την δικαιοσύνη αφού παραβιάζεται συστηματικά ο νόμος 1264 για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα.
Εν τω μεταξύ πολλοί συνάδελφοι του στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου όπως μαθαίνουμε είναι δυσαρεστημένοι από τη συμπεριφορά του και την ανάρμοστη τακτική και απέχουν από τις εργασίες του φορέα.
Γιατί άραγε τόση μεγάλη προσπάθεια να βρίσκεται σε ένα συμβούλιο που δεν μπορεί να συνεδριάσει με όλα τα μέλη του, ο φορέας να έχει απαξιωθεί στην κοινωνία και τους πολίτες είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.
Σε προσεχές φύλλο μας θα έχουμε άλλες αναφορές για τη συμπεριφορά του λαοπρόβλητου ηγέτη των εργαζομένων.
