Το σχόλιο αυτό βέβαια αφορά τον Αργύρη Αργυρόπουλο τον σημερινό Πρόεδρο του Επιμελητηρίου που συνεχίζει να ενεργεί σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις εντολές του προκατόχου του. Πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι κακό να είναι κάποιος μειωμένης μόρφωσης ή να μην γνωρίζει να διαβάζει κάποια κείμενα ή κι αν τα διαβάζει να μην τα καταλαβαίνει.
Κακό είναι να έχει τριγύρω του μορφωμένους ανθρώπους που γνωρίζουν την ερμηνεία κάθε λέξης και του νόμου και να μην τους συμβουλεύεται. Το γράψαμε και άλλη φορά ότι η λέξη «ΕΠΙΤΙΜΟΣ» είναι απλά ένας τιμητικός τίτλος που δίνεται χαριστικά σε κάποιον προκειμένου να τον ξαποστείλουν στην εφεδρεία με ευγενικό τρόπο χωρίς ο άνθρωπος αυτός να έχει κανένα απολύτως δικαίωμα ή ιδιαίτερα καθήκοντα όπως πχ ένας επίτιμος διδάκτορας δεν μπορεί να συμμετέχει σε αίθουσες διδασκαλίας και δεν έχει το δικαίωμα να διδάξει.
Κατά καιρούς από τη διοίκηση των διάφορων φορέων πέρασαν σοβαροί, άξιοι και πετυχημένοι συμπολίτες μας οι οποίοι στο τέλος της καριέρας τους πήραν τον τιμητικό τίτλο αλλά κανείς απ’ αυτούς δεν ενεργούσε όπως ο δικός του επίτιμος πρώην πρόεδρος. Δεν παρευρίσκονταν σε συνεδριάσεις του Δ.Σ., δεν ακολουθούσε τη διοίκηση σε εκδρομές και πληρωμένες εκδηλώσεις, σε ταξίδια και σε ενέργειες που έχουν οικονομικό όφελος πχ τραπεζώματα.
Αντίθετα στο τοπικό Επιμελητήριο οι λέξεις έχασαν το νόημα τους και πραγματικός πρόεδρος εξακολουθεί να είναι ο πρώην, ο οποίος συμμετέχει στις συνεδριάσεις του Δ.Σ., επιβάλει τις αποφάσεις και καθημερινά παρακολουθεί τη λειτουργία των υπαλλήλων και των διάφορων θεμάτων.
Απο τι φοβάται άραγε και δεν αποχωρίζεται το κτίριο; Φοβάται, μήπως αποκαλυφθούν κάποια παράξενα πράγματα ή μήπως αλλάξει κάποια τακτική; Μήπως ξεκινήσει κάποιος διαχειριστικός έλεγχος; Δεν γνωρίζουν άραγε οι δυο, πρώην και νυν, ότι από αυτό που φοβάται ο κάθε άνθρωπος δεν γλιτώνει;
