Ένα άκρως αποκαλυπτικό δελτίο Τύπου με πλούσιο φωτορεπορτάζ εξέδωσε η Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης – Έβρου κατά του χρυσού, στο οποίο αποτυπώνεται με γλαφυρό τρόπο η περιβαλλοντική καταστροφή που έχει επιτευχθεί στην περιοχή Στρατώνι Χαλκιδικής ως συνέπεια της εξόρυξης χρυσού που πραγματοποιείται εδώ και χρόνια.
Στις φωτογραφίες αποτυπώνεται ένα αρρωστημένο κίτρινο χρώμα στη θάλασσα, ένα αρρωστημένο κοκκινόμαυρο χρώμα και ούτε ένας κολυμβητής στην παραλία από απόβλητα… σ’ αυτή την παραλία που κάποιοι εγκληματίες απένειμαν «Γαλάζια Σημαία», σύμβολο ποιότητας και καθαρότητας.
Σύμφωνα με τους «Πολίτες της ΕLDORADO», της εταιρείας που πραγματοποιεί την επένδυση την ημέρα εκείνη (20 Ιουλίου) επικρατούσε φουρτούνα στο Στρατώνι, η οποία περιέργως δεν έφτασε μέχρι την Ιερισσό όπου η θάλασσα ήταν λάδι. Σύμφωνα με τους ίδιους, το τοπικό τσουνάμι «αναμόχλευσε τον αμμώδη βυθό» και θόλωσε τη θάλασσα !!!
Εδώ γελάνε. Πικρά. Πού τον βρήκε τον «αμμώδη βυθό» το Στρατώνι; Δεν θα τα ξαναγράψουμε, μπορείτε να διαβάσετε για την παραλία και το βυθό του όρμου του Στρατωνίου στο Ιστορικό της «Γαλάζιας Σημαίας» του Στρατωνίου. Αν κάτι «αναμοχλεύθηκε», αυτό σίγουρα δεν ήταν άμμος.
Δείτε την αθώα «αναμόχλευση» και σε φωτογραφίες. Και μετά αποφασίστε αν θα πάτε για μπάνιο. Και τότε, τον Φεβρουάριο 2010, κάποιοι προσπαθούσαν να πείσουν ότι αυτά τα πορτοκαλοκίτρινα υγρά δεν ήταν όξινα νερά μεταλλείων αλλά «απλή λάσπη» που κατέβασαν τα ποτάμια με τη βροχή.
Όποιος γνωρίζει την περιοχή καταλαβαίνει τι βλέπει. Δυο ποτάμια ενώνονται, ένα καθαρό και διαυγές και ένα κόκκινο: ο Ασπρόλακκας που κατεβαίνει από τον Κάκαβο (αριστερός κλάδος) και ο Κοκκινόλακκας (δεξιά), που έρχεται από το μεταλλείο. Τα δυο ποτάμια κυλάνε μαζί κάτω από τη γέφυρα, έξω από την Ιερισσό.
Ποιον αλήθεια προσπαθούν να πείσουν ότι μόνο ο Κοκκινόλακκας κατεβάζει λάσπη και όχι τα άλλα ρέματα; Είναι αυτό το χρώμα της λάσπης; Eίναι λάσπη αυτά που φέρνει το ρέμα της Καρβουνόσκαλας που περνάει από τη στοά «53»; Μόνο οι αδαείς μπορεί να πειστούν, μόνο οι ξένοι προς την περιοχή, γιατί οι κάτοικοι του Στρατωνίου και της Ιερισσού το ξέρουν καλά το χαρακτηριστικό χρώμα της όξινης απορροής. Κόκκινα νερά του μεταλλείου είναι αυτά στον Κοκκινόλακκα, όπως είναι και μπροστά στο Στρατώνι. Άλλωστε η εικόνα είναι γνωστή από παλιά.
Λίγο πιο πάνω, άλλη πανδαισία χρωμάτων. Όξινες απορροές γύρω από το φράγμα τελμάτων του μεταλλείου στο Καρακόλι.
Η εικόνα είναι του 2010. Προπέρσινη. Και τότε υπήρχε όξινη απορροή στο Καρακόλι, όπως υπάρχει και σήμερα, αφού δεν άλλαξαν σύσταση τα τέλματα.
Πολλά νερά δεν υπάρχουν Ιούλιο μήνα, όμως αυτά που υπάρχουν πορτοκαλιά είναι. Eκεί δίπλα υπάρχει τώρα η είσοδος της καινούριας στοάς που ξεκίνησε να διανοίγει η μεταλλευτική εταιρεία που βιάζεται να ξεκοκκαλίσει την περιοχή μας.
Βιάζεται η εταιρεία, βιάζεται πολύ και δουλεύει πυρετωδώς και στο Στρατώνι και πάνω, στο δάσος των Σκουριών. Εκεί όπου πίσω από τα συρματοπλέγματα και με την προστασία των σεκιουριτάδων ξεριζώνει το αρχέγονο δάσος, ποδοπατώντας περιβαλλοντικούς όρους και εγκεκριμένες μελέτες.
Και κάποιοι αφελείς πιστεύουν ακόμα ότι αυτά τα αρπαχτικά θα σεβαστούν τον τόπο, ότι υπάρχουν «ελεγκτικοί φορείς» που τάχα θα κρατάν τα χαλινάρια, θα τους υποχρεώσουν να περιοριστούν στα συμφωνημένα… 700 μ. πηγάδι και ούτε μέτρο παραπάνω, ούτε δέντρο παραπάνω, ούτε λίτρο νερού παραπάνω. Γιατί μετά θα επέμβει η κυρία Μαργαρίτα και θα τους κάνει «ντα». Έτσι λέει ο μύθος που συνοδεύει την «εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου».
Όλα αυτά τα παραπάνω θα πρέπει σίγουρα να προβληματίσουν όλους αυτούς τους συμπολίτες μας σε Ροδόπη και Έβρο που παρά τα αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία εξακολουθούν και διατηρούν τις επιφυλάξεις τους για το εάν θα υπάρξει περιβαλλοντική καταστροφή στην περιοχή μας και να ταχθούν στο πλευρό όλων όσων μάχονται κατά της επένδυσης χρυσού στη Θράκη.
