Τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 13 Ιουνίου, όξινα νερά των μεταλλείων «Μαντέμ Λάκκος» και «Μαύρες Πέτρες» των Μεταλλευτικών Εγκαταστάσεων Στρατωνίου ξεχύθηκαν ανεξέλεγκτα από την είσοδο της στοάς «53» που βρίσκεται στο ΒΔ όριο του οικισμού Στρατωνίου. Τα «νερά» – βιομηχανικά απόβλητα τρέχουν στους δρόμους του χωριού και καταλήγουν στη θάλασσα. Στην παραλία Στρατωνίου – δίπλα στη Γαλάζια Σημαία – η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ άνοιξε εσπευσμένα ένα μεγάλο λάκκο για να αντλεί από εκεί τα όξινα νερά στις παρακείμενες εγκαταστάσεις διαχείρισης τους.
Στη στοά «53» συγκεντρώνονται τα νερά που ατλούνται ή υπερχειλίζουν από όλα τα υπόγεια έργα των μεταλλείων και από το κεντρικό αντλιοστάσιο που βρίσκεται στη στοά οδηγούνται στις εγκαταστάσεις «διαχείρισης».
Εκεί με προσθήκη υδρασβέστου ανεβάζουν το όξινο pH από περίπου 4,0 στο 7,0 πριν την τελική διάθεση των «εξουδετερωμένων» νερών στη θαλάσσα, μπροστά από το Στρατώνι. Σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, η ποσότητα των όξινων νερών είναι περίπου 300 κ.μ./ώρα και ανεβαίνει στα 1.000 κ.μ./ώρα σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων.
Το αντλίοστάσιο τέθηκε εκτός λειτουργίας από μεγάλες καταπτώσεις οροφής της στοάς «53». Ο χώρος γύρω από την είσοδο της στοάς έχει αποκλεισθεί από την ιδιωτική ασφάλεια της εταιρείας και έχουν τοποθετηθεί μπάρες για να αποτραπεί η προσέγγιση κατοίκων και «περίεργων».
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που το Στρατώνι και η θάλασσα βάφονται κόκκινα από τα όξινα νερά. Υπενθυμίζουμε ότι ο σημερινός Δήμαρχος Χρήστος Πάχτας παρέδωσε μέσα σε μια μέρα – 12 Δεκεμβρίου 2003 – τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στους Μπόμπολα-Κούτρα, χωρίς καμία διαδικασία και με μηδενικό τίμημα, επικαλούμενος «την ανάγκη κατεπείγουσας αντιμετώπισης από το Ελληνικό Δημόσιο των κρίσιμων περιβαλλοντικών κινδύνων για την περιοχή της Χαλκιδικής που συνδέονται με τη ΜΗ λειτουργία και συντήρηση των μεταλλείων». Η παρουσία της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ υποτίθεται ότι ήταν εγγύηση για την προστασία του περιβάλλοντος από τις επιπτώσεις των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων.
Στο χάρτη από τη ΜΠΕ της εταιρείας που παραθέτουμε, σημειώνεται η είσοδος της «53» στο όριο του οικισμού, ανάμεσα από τους σωρούς αποβλήτων σιδηροπυρίτη. Σε απόσταση 400 μ. είναι η θέση του σχεδιαζόμενου συγκροτήματος εμπλουτισμού- μεταλλουργίας- εργοστασίου θειϊκού οξέος- εργοστασίου σκοροδίτη . Και στην παραλία της Γαλάζιας Σημαίας, το νέο λιμάνι για καράβια των 65.000 τόνων που θα ξεφορτώνουν κυανιούχο νάτριο και άλλα χημικά και θα φορτώνουν θειϊκό οξύ και συμπυκνώματα μετάλλων.
Το παραπάνω περιστατικό στα Στρατώνι Χαλκιδικής αποτελεί ακόμα έναν λόγο, για τον οποίον η τοπική κοινωνία της Θράκης δεν θα πρέπει να εφησυχάζει και να συνεχίζει να αντιστέκεται σθεναρά στην επένδυση χρυσού στην περιοχή.
Όσα μέτρα και αν λάβει η επιχείρηση για την προστασία του περιβάλλοντος, ένα παρόμοιο εργατικό ατύχημα, το οποίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προβλεφθεί, είναι ικανό για να δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστροφές στο περιβάλλον.
