Κάποια στιγμή μερικοί πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους και να ζητήσουν μια μεγάλη συγνώμη από τους πολίτες που τους στήριξαν στην αρχή της πολιτικής τους καριέρας. Να πάψουν να εκστομίζουν μεγάλα και παχιά λόγια και να προσγειωθούν στη πραγματικότητα για να διατηρήσουν το ελάχιστο ίχνος αξιοπρέπειας που ακόμη έχουν επάνω τους.
Η χώρα δεν μπορεί να μενει ακυβέρνητη δήλωσε ο ακόμη υφυπουργός Δικαιοσύνης θέλοντας να δείξει ότι μέχρι σήμερα υπήρχε κυβέρνηση που ήταν αντάξια των φρονημάτων των πολιτών της. Ξέχασε ο αγαπητός κατά τα άλλα Γιώργος ότι υπήρχε μια ομάδα κυβερνώντων στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος που το μόνο που πέτυχε ήταν να εξαθλιώσει το λαό και να τον οδηγήσει στη μιζέρια και στην ανέχεια και χιλιάδες εργαζομένους στην ανεργία.
Ξέχασε πόσες φορές διάβασε τα δελτία τύπου ότι δεν επρόκειτο να ληφθούν νέα μέτρα και ποια ήταν η κατάληξη από την τακτική «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ».
Ξέχασε τις δεκάδες υποσχέσεις του σε αιτήματα απεργών και απολυμένων ενώ αισθάνεται δικαιωμένος και με ήρεμη τη συνείδηση ότι έπραξε το καθήκον του. Συμμετείχε σε μια κυβέρνηση των λίγων, των τραπεζιτών και του κεφαλαίου και φυσικά την ίδια κυβέρνηση ονειρεύεται και σήμερα και στο μέλλον.
Είπε πολλά ο Γιώργος Πεταλωτής και έπραξε λίγα. Πούλησε ελπίδες και ωραία λόγια και πίστευε ότι οι πολίτες είναι ανώριμοι και χωρίς ιδεολογία. Τώρα καταλαβαίνει την αγανάκτηση του κόσμου που προήλθε από την συμπεριφορά του κατατρεγμένου πολίτη ενώ απ’ ότι φαίνεται δεν αισθάνεται την ανάγκη να κάνει την δημοσιά αυτοκριτική του και να ζητήσει συγνώμη. Μέσα σε 2,5 χρόνια δεν είναι λίγες οι χαμένες ψήφοι.
Δυστηχώς αν και ο κοσμος υπολογίσε πάνω του, στάθηκε πολύ μικρός, πολύ λίγος για να ανταπεξέλθει και αυτός και η δημοκρατική παράταξη στην οποία στρατέυτηκε στα όσα υποσχέθηκε , Στάχτη και αποκαϊδια άφησε στο τόπο του και λίγα λέω. Το έργο του ανύπαρκτο! Αποτυχημένη η πορεία του, ο απλός κόσμος πέρασε παρα πολλά δεινά. Ωστόσο κάποιοι μπορεί να ωφελήθηκαν, η πλειοψηφία του λαού δεν εισέπραξε απολύτως τιποτα απο την παρουσια του στη κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο
Τι λέτε ρε παιδιά? Δεν ξέρουμε ποιός είναι ο Γιώργος? Για να συνέλθουν μερικοί-μερικές!
Τα “μπουμπουκάκια” της Αθήνας με τα μεταξωτά βρακιά φέρανε την Ελλάδα εδώ που είναι σήμερα. Ούτε ο Κομοτηναίος βουλευτής, ούτε ο Ξανθιώτης ούτε ο Εβρίτης. Μπορεί να ‘θελαν, αλλά ποιά Μαριά της Αθήνας θ’ αφήσει σ’ αυτούς την κουτάλα?
Κι όταν κάτι… μοσχίδες με γυαλιά (θηλυκό μοσχάρι – μια λέξη που πολλοί Έλληνες αγνοούν, αλλά υπάρχει) λένε “μαζί τα φάγαμε” δεν κοροϊδεύουν κανέ…, well, τουλάχιστον ΟΧΙ εμένα. Κι όχι μόνον δεν συμμετείχαμε εμείς, αλλά ούτε και κάποιοι που κάθονται στα διπλανά τους έδρανα. Π.χ. επαρχιώτες βουλευτές (εκτός κι αν είναι κανείς απ’ τη Ζαχάρω – ποιος ξέρει?).
Δεν ξέρω τι λέτε μερικοί, αλλά ελπίζω ότι ο κόσμος ΞΕΡΕΙ ποιοί τον φέρανε ως εδώ.
Και ΔΕΝ μπορούν να αναζητηθούν ανάμεσά μας. Δυστυχώς, είμαστε μακριά από τα κέντρα αποφά…, εχμ, “εστίασης”. Αλλά, παρόλο που μας επηρεάζουν οι αποφάσεις τους, τουλάχιστον δεν μας πιάνει η μπόχα τους. Εκεί στη δικιά μας ταβέρνα…
Οπως τα λέτε συμφωνώ απόλυτα. Η αλαζονία, η έπαρση, η κουτοπονηριά και πολλά άλλα πληρώνονται σ΄αυτήν την έρμη τη ζωή. Τί νόμισε ότι ο λαός τρώει κουτόχορτο. ‘Οχι κύριε Πεταλωτή καθήστε τώρα και αναλογιστείτε το τί πράξατε λάθος. Ακουμπήσατε σε πρόσωπα που δεν άξιζαν, μειώσατε και κυνηγήσατε ανθρώπους που δεν μπορείτε να τους φτάσετε ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι. Αλλά τι να πούμε, ευημερούν τα …..