Ημερίδα με θέμα «Η στήριξη της παραγωγής και της κατανάλωσης των Ελληνικών προϊόντων, ως μοχλός ανάπτυξης της Ελληνικής οικονομίας και η αντιμετώπιση της κρίσης» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 22/6 στις 17:45 στην Κομοτηνή.
Το Κίνημα Πολιτών «Καταναλώνουμε ότι παράγουμε» θεωρεί ότι η παρότρυνση όλων των Ελλήνων να προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα και η ενημέρωσή τους για τα σημαντικά οφέλη της οικονομίας μας θα πρέπει να διαχέεται σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το σύνθημα «ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά» μας αφορά όλους και πρέπει να φθάσει σε όλες τις πόλεις και χωριά της χώρας, να αγκαλιάσει όλους τους Έλληνες, απανταχού. Ομιλητές και θέματα που θα αναπτύξουν :
Γιώργος Καββαθάς, Πρόεδρος της «ΕΣΤΙΑ», αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία , που ιδρύθηκε το 2008 από δέκα (10) Ομοσπονδίες και Διαεπαγγελματικές οργανώσεις με την στήριξη της ΓΣΕΒΕΕ, με σκοπό την στήριξη και διάδοση της Ελληνικής Διατροφής, Γαστρονομίας και Ζαχαροπλαστικής : «Η παραγωγή και κατανάλωση των Ελληνικών προϊόντων ως μοχλός ανάπτυξης»
Γιώργος Ούστογλου Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης στον Πρωτογενή Τομέα : «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, στην Ανάπτυξη, την Ποιότητα, στον Πρωτογενή Τομέα»
Χρυσόστομος Κάρρος, Οινοποιός, Προεδρεύων του Τοπικού Συμφώνου Ν. Ροδόπης :«Οι Πρακτικές της Συνέργειας, και οι επιπτώσεις τους στη Τοπική Ανάπτυξη»
Κώστας Αραμπατζής, Γεωπόνος, Πρόεδρος της Ένωσης Καταναλωτών Ροδόπης (ΕΝΚΑ ΡΟΔΟΠΗΣ): «Η Τοπικότητα και οι προδιαγραφές ποιότητας και προκοπής της Ελληνικής Παραγωγής, πυξίδα για την προτίμηση του Καταναλωτή».
Η ημερίδα, την οποία διοργανώνουν η Τοπική Επιτροπή – Παράρτημα του Κινήματος Πολιτών «Καταναλώνουμε ότι παράγουμε», η Ένωση Καταναλωτών Ροδόπης (ΕΝΚΑ ΡΟΔΟΠΗΣ), η Ομοσπονδία Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Νομού Ροδόπης, θα πραγματοποιηθεί στο εστιατόριο μεσογειακής κουζίνας «Νυμφαίο» (2ο χιλ. Κομοτηνής – Καρυδιάς, Περιοχή Λιβάδι.
Γιατί πρέπει να καταναλώνουμε τοπικά και ελληνικά προϊόντα
Για να καταλάβουμε πόσο βοηθάμε την Ελληνική οικονομία με την προτίμηση εγχώριων προϊόντων και υπηρεσιών, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον μηχανισμό που οδηγεί τις οικονομίες σε αναπτυξιακή πορεία ή σε ύφεση :
Όταν αυξάνεται η ζήτηση των προϊόντων μιας χώρας, οι επιχειρήσεις σπεύδουν να αυξήσουν την παραγωγή τους για να επωφεληθούν από αυτή την εξέλιξη.
Έτσι, πραγματοποιούν επενδύσεις, προσλαμβάνουν προσωπικό, αγοράζουν υλικά και υπηρεσίες. Με τον τρόπο αυτό αυξάνεται η απασχόληση των μισθωτών, των ελεύθερων επαγγελματιών, των γεωργών, των ιδιοκτητών ακινήτων κλπ προκαλώντας αντίστοιχη αύξηση των εισοδημάτων τους και κατ επέκταση της αγοραστικής τους δύναμης.
Ως φυσική συνέπεια, έρχεται η νέα αύξηση της ζήτησης, η οποία προκαλεί έναν νέο γύρο διόγκωσης των επενδύσεων, των εισοδημάτων, της οικονομικής δραστηριότητας κλπ, βάζοντας την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Στα πλαίσια αυτά, το Κράτος εισπράττει περισσότερους φόρους (π.χ. ΦΠΑ, φόρος εισοδήματος) περιορίζοντας (ή εξαλείφοντας) τα ελλείμματά του, αυξάνοντας τις προνοιακές παροχές, χρηματοδοτώντας καλύτερα την παιδεία και την έρευνα, βελτιώνοντας τις υπηρεσίες υγείας κ.ο.κ.
Η πιο πάνω διαδικασία οδηγεί στην ισχυροποίηση των ντόπιων επιχειρήσεων, οι οποίες γίνονται πλέον ικανές να αναπτύξουν εξαγωγική δραστηριότητα, φέρνοντας χρήματα από το εξωτερικό και δυναμώνοντας ακόμη περισσότερο την εγχώρια οικονομία.
Τι γίνεται όμως, όταν αγοράζουμε κυρίως εισαγόμενα αγαθά; Απλούστατα, στέλνουμε τα χρήματα μας σε επιχειρήσεις του εξωτερικού, βοηθώντας στην ανάπτυξη ξένων οικονομιών. Ταυτόχρονα, περιορίζεται ο τζίρος των δικών μας επιχειρήσεων, οι οποίες αναγκάζονται να περιορίσουν την παραγωγή τους, με συνέπεια την απόλυση εργαζομένων, την αγορά λιγότερων υλικών αγαθών και υπηρεσιών από τους Έλληνες ελεύθερους επαγγελματίες, γεωργούς κλπ. Με αυτό τον τρόπο το εισόδημα της Ελληνικής κοινωνίας μειώνεται, τα κρατικά έσοδα μειώνονται, τα ελλείμματα και τα χρέη αυξάνονται αλματωδώς, με μεσοπρόθεσμη κατάληξη την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας και το φόρτωμα των παιδιών μας με χρέη που θα απομυζούν τα εισοδήματα τους.
Για να πάρουμε μια ιδέα της εγκληματικής καταναλωτικής συμπεριφοράς μας, αρκεί να σημειώσουμε ότι μέχρι το 2009 τα χρήματα που πληρώναμε για εισαγωγές ήταν τριπλάσια από αυτά που εισπράτταμε από τις εξαγωγές μας. Ακόμη και σήμερα, οι εισαγωγές μας είναι υπερδιπλάσιες των εξαγωγών μας.
Σκεφθείτε ότι, αν υποκαταστήσουμε το 20% των εισαγόμενων αγαθών με ντόπια, θα «πέφτουν» στην Ελληνική οικονομία κάπου 10 δις ευρώ τον χρόνο. Με το ποσό αυτό θα μπορούσαν π.χ. να καλυφθούν οι συνολικές δαπάνες (αμοιβές, ασφαλιστικές εισφορές κλπ) 600.000 νέων θέσεων εργασίας.
Αξίζει λοιπόν να προσπαθήσουμε. Ας ξεκινήσουμε προτιμώντας εκείνα τα προϊόντα και υπηρεσίες που αξίζουν πραγματικά τον κόπο να τα προτιμήσουμε. Από εκεί και πέρα, ίσως να ανακαλύψουμε ότι αξίζει να δώσουμε και μια ευκαιρία στις ντόπιες επιχειρήσεις που δεν είναι μεν ιδιαίτερα ανταγωνιστικές, αλλά χρειάζονται μια μικρή ώθηση για να απογειωθούν. Ο καθένας μας θα βρεί τα όρια των καταναλωτικών του επιλογών.
