Η τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑΚ και ο τρόπος λήψης των αποφάσεων από τη δημοτική αρχή βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνεδρίασης λογοδοσίας του Δήμου Κομοτηνής.
Ο επικεφαλής της παράταξης «Κομοτηνή Δυνατά», Αντώνης Γραβάνης, επανέφερε το ζήτημα της αύξησης του 16% στην τιμή του νερού, θέτοντας τόσο θεσμικά όσο και ουσιαστικά ερωτήματα.
Θεσμικό ατόπημα η παράκαμψη του Δημοτικού Συμβουλίου;
Στο πρώτο σκέλος της παρέμβασής του, ο κ. Γραβάνης ζήτησε εξηγήσεις για τον λόγο που η επικαιροποιημένη μελέτη της ΔΕΥΑΚ δεν εισήχθη προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά «πέρασε» από τη Δημοτική Επιτροπή.
Η συγκεκριμένη επισήμανση δικαιώνει πλήρως το ρεπορτάζ του fonirodopis.gr, το οποίο ήδη από τις 21 Ιανουαρίου 2026 είχε αναδείξει το θέμα, ασκώντας δριμεία κριτική στη δημοτική αρχή για τη μεθόδευση αυτή. Όπως είχαμε επισημάνει τότε, η παράκαμψη του κυρίαρχου οργάνου του Δήμου σε ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό ζήτημα στερεί από τους πολίτες τη δυνατότητα μιας πλήρους και διαφανούς συζήτησης.
Απαντώντας στο ερώτημα, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Χρήστος Χατζηπέμου, υπεραμύνθηκε της διαδικασίας, αποδίδοντάς την στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, μια εξήγηση που ωστόσο δεν κάλυψε την αντιπολίτευση, η οποία επιμένει ότι η πολιτική βούληση θα έπρεπε να επιβάλλει τη συζήτηση στο Σώμα.
Πρόταση για κατάργηση της αύξησης 16%
Στο δεύτερο σκέλος, ο κ. Γραβάνης κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση για την κατάργηση της αύξησης, υποστηρίζοντας ότι το οικονομικό κενό των 1,1 εκατ. ευρώ μπορεί να καλυφθεί από τον περιορισμό των δαπανών της επιχείρησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε:
- Τα έξοδα διοίκησης εκτοξεύθηκαν από 1,24 εκατ. ευρώ το 2019 σε περίπου 3 εκατ. ευρώ το 2022.
- Οι παροχές τρίτων υπερδιπλασιάστηκαν, φτάνοντας τα 2,8 εκατ. ευρώ.
- Οι απώλειες νερού παραμένουν σε δραματικά επίπεδα, καθώς από τα 7 εκατ. κυβικά μέτρα τιμολογούνται μόλις τα 3,7 εκατ.
Η απάντηση της Δημοτικής Αρχής
Από την πλευρά του, ο Δήμαρχος Κομοτηνής, Γιάννης Γκαράνης, απέρριψε την πρόταση για κατάργηση της αύξησης, χαρακτηρίζοντας τις αυξήσεις ως αναγκαίο μέτρο για τη βιωσιμότητα της ΔΕΥΑΚ εν μέσω ενεργειακής κρίσης και αυξημένων λειτουργικών εξόδων.
Η πρόταση Γραβάνη για την κατάργηση της αύξησης του 16%
«Ως παράταξη, είχαμε από την πρώτη στιγμή καταγγείλει την αύξηση κατά 16% στην τιμή του νερού ως άδικη, κοινωνικά επιζήμια και πολιτικά αδιέξοδη επιλογή. Σήμερα, με συνέπεια λόγων και πράξεων, καταθέτουμε επίσημη πρόταση για την κατάργηση της αύξησης του 16% και την αποκατάσταση δίκαιων τιμολογίων για τους πολίτες με ταυτόχρονη συγκεκριμένη πρόταση εύρεσης των αντίστοιχων πόρων.
Η τότε απόφαση της διοίκησης στηρίχθηκε στην εύκολη λύση: αντί να περιοριστούν οι υπέρογκες δαπάνες και να αντιμετωπιστούν οι τεράστιες απώλειες νερού, επελέγη η μετακύλιση του κόστους στους δημότες. Αυτό όμως δεν ήταν μονόδρομος — ήταν πολιτική επιλογή.
Τα χρήματα μπορούν και πρέπει να βρεθούν από τον εξορθολογισμό των δαπανών της ΔΕΥΑΚ, οι οποίες τα τελευταία χρόνια έχουν εκτιναχθεί χωρίς να βελτιωθεί αντίστοιχα η λειτουργία της επιχείρησης.
Συγκεκριμένα:
– Οι παροχές τρίτων αυξήθηκαν από 1.293.243€ το 2021 σε πάνω από 2.800.000€ το 2022.
– Τα έξοδα διοίκησης εκτοξεύθηκαν από 1.240.000€ το 2019 σε περίπου 3.000.000€ το 2022.
– Την ίδια στιγμή, η μισθολογική δαπάνη του εμμίσθου προσωπικού παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη, γεγονός που καταρρίπτει το επιχείρημα ότι οι αυξήσεις οφείλονται σε «αντικατάσταση προσωπικού».
Μόνο από αυτούς τους δύο κωδικούς προκύπτει επιβάρυνση περίπου 3,4 εκατομμυρίων ευρώ, όταν το υποτιθέμενο δημοσιονομικό κενό που επιχειρήθηκε να καλυφθεί με την αύξηση του νερού ανέρχεται σε περίπου 1,1 εκατομμύριο ευρώ. Επομένως, το περιθώριο κάλυψης υπάρχει και είναι ξεκάθαρο: όχι με νέες επιβαρύνσεις στους πολίτες, αλλά με μείωση των σπαταλών.
Παράλληλα, παραμένει τεράστιο και το ζήτημα των απωλειών νερού: από περίπου 7 εκατομμύρια κυβικά μέτρα που διακινούνται ετησίως, τιμολογούνται μόλις 3,7 εκατομμύρια, με πάνω από 3 εκατομμύρια κυβικά να χάνονται κάθε χρόνο από διαρροές, κλοπές ή μη καταγραφή. Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος δεν είναι μόνο περιβαλλοντική υποχρέωση, αλλά και οικονομικό κλειδί για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.
Η πρότασή μας είναι ξεκάθαρη και ρεαλιστική:
– Κατάργηση της αύξησης 16% στην τιμή του νερού με αντίστοιχη στοχευμένη μείωση των δαπανών σε παροχές τρίτων και έξοδα διοίκησης.
Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εργαλείο κάλυψης λαθών και κακοδιαχείρισης. Η τοπική κοινωνία αξίζει μια ΔΕΥΑΚ που λειτουργεί με ευθύνη, αποτελεσματικότητα και σεβασμό στον πολίτη».
