Στις πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις της νομοθέτησης του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και στις σοβαρές εθνικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Θράκη λόγω του δημογραφικού, αναφέρθηκε ο Βουλευτής Ροδόπης της Νέας Δημοκρατίας, Ευριπίδης Στυλιανίδης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας».
Ο κ. Στυλιανίδης, τοποθετούμενος με τη διπλή ιδιότητα του πολιτικού και του ακαδημαϊκού, εξήγησε τη στάση του να μην υπερψηφίσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, χαρακτηρίζοντάς το ως μια κίνηση που αλλοιώνει την έννοια της παραδοσιακής οικογένειας και απομακρύνεται από τον αξιακό κώδικα της παράταξής του.
Παράλληλα, συνέδεσε το ζήτημα με το μείζον πρόβλημα της υπογεννητικότητας, τονίζοντας ότι σε μια χώρα που φθίνει δημογραφικά, η προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η θωράκιση της πολυτεκνίας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην κατάσταση που διαμορφώνεται στη Θράκη, προειδοποιώντας ότι η φυγή των νέων και η δημογραφική συρρίκνωση του χριστιανικού στοιχείου δεν αποτελούν απλώς αναπτυξιακό πρόβλημα, αλλά απειλή για την εθνική ασφάλεια.
Ο Βουλευτής Ροδόπης έκανε λόγο για κίνδυνο «επιθετικών εξαγορών» ακινήτων από ξένα κεφάλαια στις ακριτικές περιοχές, ζητώντας από την κεντρική διοίκηση να αντιληφθεί ότι η επένδυση στη Θράκη αποτελεί επένδυση στην άμυνα της χώρας.
Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Στυλιανίδη:
«Πιστεύω ότι η συγκεκριμένη απόφαση [σ.σ. για τον γάμο των ομόφυλων] ήταν λάθος πολιτικά, νομικά αλλά και εθνικά και στοίχισε στην Κυβέρνηση, όπως αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Άλλωστε αυτό το παραδέχθηκε δημόσια και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Πολιτικά ήταν λάθος, γιατί στο όνομα ενός δήθεν ξενόφερτου προοδευτισμού ενόχλησε την κοινωνία και κυρίως τη λαϊκή βάση της ΝΔ που ένιωσε ότι απομακρυνόμαστε από τον αξιακό κώδικα της παράταξης μας.
Νομικά διότι αλλοιώνει το περιεχόμενο της έννοιας της οικογένειας, όπως θεσπίζεται στο άρθρο 21 του Συντάγματος όσο και στα αντίστοιχα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που προστατεύουν μεν αυτονόητα την ελευθερία του σεξουαλικού προσανατολισμού, αλλά σαφώς ως οικογένεια ορίζουν την ένωση “άντρα και γυναίκας” με στόχο την τεκνοποίηση και αναδεικνύουν ως κριτήριο αποφάσεων το συμφέρον του παιδιού.
Τέλος εθνικά ήταν λάθος, διότι σε μια χώρα με έντονο δημογραφικό πρόβλημα, όπως η Ελλάδα, θωρακίζεις την οικογένεια και κινητροδοτείς την πολυτεκνία, δεν ενθαρρύνεις την μετεξέλιξη του συμφώνου συμβίωσης σε γάμο ομοφυλοφίλων ανοίγοντας το δρόμο στην τεκνοθεσία. Για τους λόγους αυτούς δεν ψήφισα το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και με παρρησία τοποθετήθηκα απέναντι στην κυβέρνηση μας, χωρίς ενδοιασμό και νομίζω ότι δικαιώθηκα έναντι κάποιων συναδέλφων μου που πριν προωθούσαν θέσεις για 28 φύλα της WOKE ατζέντας και μετά την εκλογή Τράμπ παραδέχονταν ότι τα φύλα είναι δύο.
Στο Ελληνικό Σύνταγμα οι ρόλοι Πολιτείας και Εκκλησίας είναι απολύτως διακριτοί και σαφώς προσδιορισμένοι στα άρθρα 3, 13 και 16. Το Σύνταγμα μας συμπεριλαμβάνει την ιστορική και συνταγματική παράδοση του Ελληνισμού που είναι σαφώς διαφορετική από τη Δύση. Αυτοί που προωθούν την άλλη αντίληψη ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται ένα “ουδετερόθρησκο κράτος” που ούτως ή άλλως κατοχυρώνει το ελληνικό Σύνταγμα, ενώ επί της ουσίας προωθούν ένα κράτος θρησκευτικά αδιάφορο που δεν έχει καμία σχέση με τη Ελληνική ιστορία.
Όταν το δημογραφικό ζήτημα χτυπάει μια ακριτική περιοχή, όπως ο Έβρος ή η ευαίσθητη Ροδόπη και η Ξάνθη, όπου διαβιεί η μουσουλμανική μειονότητα, τότε δεν υπονομεύεται μόνο η περιφερειακή ανάπτυξη αλλά και η εθνική ασφάλεια. Δεν είναι η υπογεννητικότητα μόνο, αλλά κυρίως η φυγή των νέων της Θράκης που εκτός των άλλων ανατρέπει και την ισορροπία μεταξύ των σύνοικων στοιχείων Χριστιανών και Μουσουλμάνων.
Η αστυφιλία και η μετανάστευση αφήνει χώρο για επιθετικές εξαγορές ακινήτων στις ακριτικές περιοχές από τουρκικά ή άλλα ξένα κεφάλαια, κάτι που επιδεινώνει την κατάσταση. Για αυτό το λόγο μαζί με άλλους συναδέλφους μου καταθέσαμε ερώτηση στους αρμόδιους Υπουργούς ζητώντας την επαναφορά των ελέγχων και την ανάπτυξη νέων πολιτικών. Η Αθήνα και το σύνολο του πολιτικού κόσμου πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε επένδυση που αυξάνει τους κατοίκους της Θράκης, ενισχύει την αμυντική θωράκιση της Χώρας και επιστρέφει πολλαπλάσιο το όφελος σε ολόκληρη την εθνική οικονομία και την Ελληνική κοινωνία».
