Έξω από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώθηκαν το πρωί της Πέμπτης 4 Ιουλίου εργαζόμενοι της «Αυγής», με κύριο αίτημα την ανάκληση της απόφασης για λουκέτο στην ιστορική εφημερίδα.
Οι εργαζόμενοι βρέθηκαν από νωρίς στην Κουμουνδούρου, όπου επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, και λίγο πριν από τις 10:30 έφθασε εκεί και ο Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος και συνομίλησε με τους εργαζομένους της «Αυγής».
Ο διάλογος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ με εργαζόμενο:
Eργαζόμενος Αυγής: «Σου ζητήσαμε να έρθεις να μας βρεις από την πρώτη ημέρα που εκλέχθηκες. Έχεις έρθει στην Αυγή και στο Κόκκινο μόνο για συνέντευξη, δεν έχεις έρθεις να μας δεις. Πήρες μια απόφαση για κλείσιμο του καθημερινού φύλλου από την Αμερική, και ακόμη και σήμερα, μετά από τόσο καιρό, δεν έχεις έρθει να δεις τους εργαζόμενους, να ακούσεις τα προβλήματα της εφημερίδας που πρώτοι έχουμε θέσει και πάρθηκε μια τέτοια απόφαση ερήμην μας. Και μέχρι σήμερα που μιλάμε απλήρωτοι δεν έχει έρθει ένας από εσάς να μας πει την επόμενη ημέρα και να μας εξηγήσει πολιτικά, οικονομικά, αυτή την απόφαση. Είμαστε πάρα πολύ δυσαρεστημένοι, είναι το πρώτο μήνυμα που έλαβες όταν εκλέχθηκες, από τον Νίκο τον Μορφονιό έλαβες το πρώτο μήνυμα, ευχόμασταν καλή θητεία και ζητούσαμε να μας δεις και έχουμε Ιούλιο του 2024 και δεν έχεις έρθει ακόμη να μας δεις. Και κλείνει το καθημερινό φύλλο της Αυγής από απόσταση. Με αυτόν τον τρόπο. Μας ανακοινώθηκε μέσα σε πέντε λεπτά, σε έξι εργαζόμενους που τυχαία βρισκόμασταν στο πόστο μας. Δεν καλέστηκαν καν οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες να ενημερωθούν ότι από αύριο κάποιοι δεν έχουν δουλειά».
Κασσελάκης: «Κατ’ αρχάς το δεύτερο δεν σημαίνει το πρώτο. Δεν έχει απολυθεί κανείς…».
Eργαζόμενος Αυγής: «Ακόμη. Δεν μας έχει ενημερώσει και κανείς».
Κασσελάκης: «Ούτε η Κουμουνδούρου έχει πληρωθεί».
Eργαζόμενος Αυγής: «Είμαστε απλήρωτοι και μας οφείλονται και παλιοί μισθοί».
Κασσελάκης: «Το ξέρω. Και η Κουμουνδούρου δεν έχει πληρωθεί».
Eργαζόμενος Αυγής: «Ναι, αλλά δεν της οφείλονται τόσοι μισθοί όσοι σε εμάς. Εμείς δεν έχουμε περιθώριο να μας οφείλετε ακόμη έναν μισθό».
Κασσελάκης: «Έχετε δίκιο και όπως ξέρετε εγώ το δικό μου κομμάτι το έκανα με τον δικό μου τρόπο που μπορούσα και έχω παροτρύνει όλον τον κόσμο να προσφέρει».
Eργαζόμενος Αυγής: «Στέφανε, δεν θέλουμε ελεημοσύνη, θέλουμε να έρθεις να συζητήσεις μαζί μας και μέχρι σήμερα συζητάμε έξω από την Κουμουνδούρου επειδή κάνουμε παρέμβαση».
Κασσελάκης: «Η αναστολή της εκτύπωσης του έντυπου του καθημερινού δεν σημαίνει ότι απολύεται κανείς».
Eργαζόμενος Αυγής: «Η αναστολή του καθημερινού εντύπου, Στέφανε, δεν θα περάσει. Μας έχει απέναντι, οι εργαζόμενοι είμαστε απέναντι, η Αυγή είναι οι εργαζόμενοι».
Κασσελάκης: «Και εμένα με έχει απέναντι, απλά δεν μπορούμε να το πληρώσουμε αυτή τη στιγμή».
Eργαζόμενος Αυγής: «Έλα να κουβεντιάσουμε. Γιατί δεν ήρθες ποτέ να κουβεντιάσουμε;».
Κασσελάκης: «Έχω έρθει τρεις φορές στην Αυγή».
Eργαζόμενος Αυγής: «Να κουβεντιάσουμε -έχεις έρθει για συνέντευξη στο Κόκκινο- δεν έχεις έρθει, είναι εδώ όλοι οι συνάδελφοι».
Κασσελάκης: «Έχω έρθει και είχαμε κάτσει στην αίθουσα που μιλήσαμε εκεί που ήταν και οι άλλοι».
Eργαζόμενος Αυγής: «Εθιμοτυπική επίσκεψη, σε έχουμε καλέσει δυο με τρεις φορές. Δεν έχουμε μιλήσει ποτέ για τα προβλήματα της εφημερίδας».
Κασσελάκης: «Αν υπάρχουν πόροι να συνεχίσουμε το καθημερινό, μακάρι να το συνεχίσουμε. Το προσωπικό κομμάτι του κάθε εργαζόμενου θα κάνουμε τα πάντα για να μπορέσετε να παραμείνετε και να συνεχίσουμε».
Eργαζόμενος Αυγής: «Στέφανε, όλη αυτή την εβδομάδα λοιδορείται ένα από τα ιστορικότερα έντυπα της χώρας. Ότι δεν πουλάει. Κανείς δεν μιλάει για την επιδραστικότητα του εντύπου, κανείς δεν μιλάει ότι όλη σας η προεκλογική σας εκστρατεία στηρίχθηκε στην Αυγή και στο Κόκκινο από εμάς τους εργαζόμενους. Το ποσοστό που πήρες, που το κρίνεις επιτυχημένο, δεν θα κάνω πολιτική ανάλυση, αλλά αφού το λες θα είναι, οφείλεται και στην Αυγή και στο Κόκκινο».
Κασσελάκης: «Απόλυτα αξιοπρεπές και όχι επιτυχημένο. Θα ήθελα μια διόρθωση από τη μεριά σου, δεν την κλείνω εγώ».
Eργαζόμενος Αυγής: «Είσαι μαζί μας εδώ;».
Κασσελάκης: «Εσύ πιστεύεις ότι ψυχικά δεν είμαι;».
Eργαζόμενος Αυγής: «Δεν το πιστεύω, το αμφισβητώ. Είμαι 20 χρόνια εργαζόμενος στην Αυγή, δεν έχει ληφθεί ποτέ τέτοια απόφαση, γιατί είχε γίνει συζήτηση και στο παρελθόν, δεν έχει γίνει ποτέ με τέτοιον τρόπο η ανακοίνωση ότι κλείνει η εφημερίδα, μια τέτοια εφημερίδα, με το να λοιδορείται ότι πουλάει 400 φύλλα (που είναι ψευδές). Και να μη μιλά κανείς για την επιδραστικότητά της, τον πολιτισμό, την κοινωνία σε εσάς, το ίδιο το κόμμα που το έχει στηρίξει με τις σελίδες του όλοι οι εργαζόμενοι, και η Αυγή και το Κόκκινο».
Κασσελάκης: «Έχεις απόλυτο δίκιο».
Eργαζόμενος Αυγής: «Σε ευχαριστώ που το αναγνωρίζεις».
Κασσελάκης: «Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε τα χρήματα να πληρώνουμε την εκτύπωση. Είμαστε εδώ και είμαι εδώ για να κάνουμε ό,τι μπορούμε. Mea culpa αν δεν είχαμε συζήτηση πριν. Να ξέρεις έχω συζητήσει με τις διευθύνσεις, έχω προσπαθήσει να βρούμε…».
Eργαζόμενος Αυγής: «Με εμάς δεν είχατε συζητήσει».
Κασσελάκης: «Κατανοητό, είναι λάθος μου».
Κασσελάκης: «Τον Δεκέμβρη μετά τη διάσπαση που έκαναν κάποιοι άλλοι εγώ αγχωνόμουν πώς θα πληρωθεί το χριστουγεννιάτικο δώρο και βρήκα και τον μπελά μου. Όχι ότι παραπονιέμαι. Αλλά ειλικρινά από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα έχω αυτό το άγχος πάνω μου. Πώς θα μπορέσουμε να στρώσουμε αυτό το πράγμα. Να συζητήσουμε για την επιδραστικότητα, έχεις δίκιο, να συζητήσουμε και τι άλλες λύσεις υπάρχουν».
Εργαζόμενος Αυγής: «Είμαστε σε οικονομική ασφυξία».
Κασσελάκης: «Όλο το κόμμα είναι».
Εργαζόμενος Αυγής: «Λοιδορούμαστε καθημερινά. Είμαστε στα γραφεία μας συνεπέστατοι, στηρίξαμε όλη την προεκλογική εκστρατεία του κόμματος, ενώ ξέρεις καλά ότι είστε σχεδόν αποκλεισμένοι από πολλά Μέσα που δεν σας δίνουν το βήμα που έπρεπε».
Κασσελάκης: «Παρουσιάζουν μόνο τα αρνητικά που βγαίνουν».
Εργαζόμενος Αυγής: «Η Αυγή και το Κόκκινο ήταν εκεί με αντικειμενική ενημέρωση, δίνοντας τον χώρο που σας αναλογούσε στις σελίδες της, το Κόκκινο στον «αέρα» του. Και εμείς ζητάμε να πάρεις πίσω την απόφαση, να ανοίξει από αύριο το καθημερινό φύλλο και να έρθεις να συζητήσουμε με τους εργαζόμενους που είμαστε εκεί παρόντες όλα αυτά τα χρόνια. Μας χρωστάει η Αυγή πάρα πολλούς μισθούς ακριβώς επειδή συναινούσαμε να μείνει ανοικτό αυτό το μαγαζί πάση θυσία, γιατί αντιλαμβανόμαστε την επιδραστικότητά του στην πόλη και στη χώρα».
