Πορεία για τη συμπλήρωση 14 χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου στην Κομοτηνή.
Την πορεία διοργανώνουν φοιτητές από το Ελευθεριακό Σχήμα Σχολών Κομοτηνής ενώ σε αυτήν θα συμμετάσχει και το Αναρχικό Στέκι Utopia AD.
Στην ανακοίνωση του, το Ελευθεριακό Σχήμα Σχολών Κομοτηνής αναφέρει:
«ΑΠΟ ΤΟ 2008 ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ! ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ – ΚΡΑΤΑΜΕ ΑΝΑΜΜΕΝΗ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
Στις 6 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 14 χρόνια από την δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό της ΕΛΑΣ Ε.Κορκονέα με την παρουσία του Β. Σαραλιώτη. Το περιστατικό έλαβε χώρα στα Εξάρχεια, στην συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου. Η κρατική αυτή δολοφονία αποτέλεσε το αποκορύφωμα μιας γενικευμένης επίθεσης στις ανάγκες και στις ελευθερίες των ανθρώπων της τάξης μας από το κράτος και το κεφάλαιο. Εκείνη την χρονική περίοδο, η κοινωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με ανερχόμενη οικονομική κρίση και το επικείμενο κύμα ακρίβειας, που συνακολούθησαν την εφαρμογή των αντιεκπαιδευτικών νόμων του 2006-2007. Παράλληλα, η ψήφιση αντιεργατικών νόμων συνδυαστικά με την ολοένα αυξανόμενη ανεργία και η ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, οδήγησαν συνολικά σε ξέσπασμα κοινωνικής οργής. Μαζικές διαδηλώσεις έλαβαν χωρα στην Αθήνα, όπου η αγωνιζόμενη νεολαία και όχι μόνο, βρέθηκε για πολλές μέρες σε σύγκρουση με τις κατασταλτικές δυνάμεις, ενώ το ζήτημα έλαβε πανελλαδικές διαστάσεις με μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις και διαδηλώσεις ανά την επικράτεια. Για τους λόγους αυτούς, η 6η Δεκέμβρη αποτελεί ημερομηνία αναφοράς για τα κοινωνικά κινήματα, ως αφετηρία για περαιτέρω ανασυγκρότηση και πολιτικοποίηση, αλλά και παρακαταθήκη του αγώνα ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και τον αυταρχισμό.
Φέτος, 14 χρόνια μετά, η πολιτική διαχείριση του κράτους εντείνει την επίθεση απέναντι στις ανάγκες και στα ταξικά μας συμφέροντα με την ψήφιση αντιεκπαιδευτικών και αντιεργατικών νόμων. Αναφορικά με την εκπαίδευση, ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες με τον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοίδη (4777). Ενώ ήδη έχει καταργηθεί το άσυλο, ο νόμος αυτός έρχεται να οξύνει παραπάνω τους ταξικούς φραγμούς, διαλύει ουσιαστικά την δημόσια παιδεία με την εξίσωση πτυχίων των κολλεγίων με αυτά των ΑΕΙ, προβλέπει διαγραφές φοιτητ(ρι)ών στα ν+2 έτη, διαγραφές και συγχωνεύσεις τμηματων, ενώ συγχρόνως θεσπίζει την εφαρμογή της ελάχιστης βάσης εισαγωγής (ΕΒΕ), αποκλείοντας από την τριτοβάθμια εκπαίδευση παραπάνω από 40000 μαθητές.Για τον λόγο αυτό, βασική πτυχή του νόμου 4777 είναι η εγκατάσταση των μπάτσων, αφού η παρουσία της ΟΠΠΙ μέσα στις σχολές επιδιώκει να καταπνίξει τις αντιστάσεις και να αποστειρώσει τα πανεπιστήμια από κάθε μορφή πολιτικής έκφρασης. Στο νόμο αυτό, έρχεται να προστεθεί η ψήφιση του νόμου πλαίσιο, ο οποίος στοχεύει στην επιχειρηματικοποίηση του δημόσιου πανεπιστημίου, ενώ παράλληλα θεσπίζει ενιαίο ψηφοδέλτιο, καταλύοντας την συνδικαλιστική δράση των φοιτητ(ρι)ών. Κοινός παρονομαστής των παραπάνω είναι η επιδίωξη δημιουργίας εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, το οποίο με την εντατικοποίηση των όρων σπουδών του θα μένει αμέτοχο στις συλλογικές διαδικασίες, δεν θα οργανώνεται και δεν θα διεκδικεί. Σε αντίστοιχο μήκος κύματος κινείται και η ψήφιση του αντιεργατικού νομοσχεδίου Χατζηδάκη, που ουσιαστικά ποινικοποιεί τον συνδικαλισμό, καταργεί το 8ωρο και εντατικοποιεί περαιτέρω τους όρους εργασίας.
Σε αυτή την χρονική συγκυρία, το κράτος οξύνει την κατασταλτική του εκστρατεία και στις λοιπές εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής. Επιδίδεται σε κρεσέντο βίας, διαλύοντας διαδηλώσεις, ενώ ταυτόχρονα εξαπολύει δολοφονικές επιθέσεις απέναντι σε φοιτητές με ρίψη χημικών και κρότου λάμψης σε ευθεία βολή, προχωράει σε συλλήψεις και εκκενώνει κέντρα αγώνα. Στο πλαίσιο της πολιτικής του θανάτου, το ελληνικό κράτος προβαίνει παράλληλα σε επιχειρήσεις εξώσεων μεταναστ(ρι)ων, επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο και δολοφονίες στα σύνορα και τους εγκλωβίζει σε κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης υπό άθλιες συνθήκες. Συγχρόνως, πόσο μάλλον σε περίοδο με ανατιμήσεις σε είδη πρώτης ανάγκης, ενοίκια, καύσιμα και ενέργεια, όπου οι άνθρωποι της εργατικής τάξης αδυνατούν να ανταποκριθούν οικονομικά, προχωράει σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας αφήνοντας τους στον δρόμο. Καταληκτικά και ενώ η λίστα κρατικών δολοφονιών γίνεται μεγαλύτερη με την πάροδο του χρόνου, γίνεται όλο και πιο φανερός ο ταξικός χαρακτήρας της δικαιοσύνης. Ας μην ξεχνάμε ότι ήδη ο Κορκονέας και ο Σαραλιώτης κυκλοφορούν ελεύθεροι.
14 Δεκέμβρηδες μετά, τα γεγονότα του 2008 παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ. Κόντρα στην ηττοπάθεια και στην κουλτούρα της παραίτησης, βάζουμε ανάχωμα στην υποτίμηση και φτωχοποίηση των ζωών μας. Με πρόταγμα την ταξική αλληλεγγύη, οργανωνόμαστε συλλογικά στους χώρους μας, ντόπιοι και ντόπιες, μετανάστ(ρι)ες, υπερασπιζόμαστε τα κεκτημένα και τις συλλογικές μας διεκδικήσεις, ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση από κράτος και κεφάλαιο.
Η ΣΠΙΘΑ ΠΟΥ ΑΝΑΨΕ Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 08’ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ – ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
ΟΣΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ, ΤΟΣΟ ΘΕΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΜΑΣ
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ Α.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 06/12 ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΝΟΜΙΚΗ».
