«Την περίοδο που όλοι συζητούσαν για Grexit (η Μέρκελ) μου μίλησε ωμά. Της απάντησα με τον ίδιο τρόπο. Και στο τέλος μπορέσαμε να συνεννοηθούμε», θυμάται σήμερα ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά, κάνοντας απολογισμό της 16χρονης θητείας της Καγκελαρίου, η οποία «υποστηρίζει την άποψή της ακόμη και εάν γίνεται δυσάρεστη».
Ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Σαμαρά και βουλευτής Ροδόπης Ευριπίδης Στυλιανίδης, είναι από τους Έλληνες πολιτικούς που είχε συναντηθεί αρκετές φορές τετ-α-τετ με την Άνγκελα Μέρκελ. Υπήρξαν και στιγμές, όπως μας περιγράφει, έντασης μεταξύ τους.
«Συναντηθήκαμε πρώτη φορά στο Βερολίνο το 2011, προτού αναλάβει η κυβέρνηση Σαμαρά τον Ιούνιο του 2012, ξανασυναντηθήκαμε και επί κυβέρνησης Σαμαρά κατόπιν αλλά και όταν επισκέφτηκε την Αθήνα το 2013» θυμάται σήμερα για λογαριασμό του Sputnik ο πρώην υπουργός, επιχειρώντας έναν απολογισμό της 16χρονης θητείας της ως Καγκελαρίου, την ώρα που ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει την πολιτική.
«Η Μέρκελ ήταν γέφυρα ανάμεσα στην χρυσή περίοδο του ευρωατλαντιστή Χέλμουτ Κολ με τη νέα εποχή των αναζητήσεων» σχολιάζει ο κ. Στυλιανίδης.
«Προσπάθησε με ισορροπίες και συνθέσεις να κρατήσει την Ευρώπη σε μια σταθερή τροχιά. Βρέθηκε αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση, που απείλησε την Ευρωζώνη, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε άλλες περιπτώσεις κατάφερε να κρατήσει τη χρυσή ισορροπία και να βοηθήσει την Ευρώπη να πάει κάποια βήματα μπροστά, σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έπρεπε να τρενάρει, διότι έβρισκε μπροστά της το γερμανικό συντηρητισμό. Εγώ γενικά εκτιμώ ήταν μια σοβαρή προσωπικότητα, που πίστευε στην Ευρώπη και προσπάθησε να ξεπεράσει συναινετικά τις διάφορες συγκρούσεις και δυσκολίες που συναντούσε».
Η συνέντευξη του Ευριπίδη Στυλιανίδη στο Sputnik για την Άνγκελα Μέρκελ:
-Σε σχέση με τους χειρισμούς της αναφορικά με την Ελλάδα και το χρέος της τι πρυτάνευσε; Μέσα από ποιο πρίσμα κινήθηκε, αποτελώντας τον έτερο πόλο από τον σκληροπυρηνικό υπέρμαχο του Grexit Βόλφγκανγκ Σόιμπλε; Με ποιους όρους αντιμετώπισε την Ελλάδα, η Άνγκελα Μέρκελ, κύριε Στυλιανίδη;
Είναι βέβαιο ότι προσπάθησε να λειτουργήσει εξισορροπιστικά ανάμεσα στη λογική του Σόιμπλε, που υποστήριζε μια γερμανική Ευρώπη, και του Κολ, που υποστήριζε μια ευρωπαϊκή Γερμανία. Άλλες φορές αυτό το έκανε επιτυχώς. Άλλες φορές οι κατατομές του βάρους δεν την ευνόησαν. Κάποιες στιγμές εδώ στην Ελλάδα έγινε η σημαδεμένη φιγούρα.
-Δεν το άξιζε;
Δεν το άξιζε πάντα. Εγώ πιστεύω η επιθυμία της, όπως και η ίδια δήλωσε πρόσφατα, ήταν να βοηθήσει την χώρα μας να μην βγει από την Ευρωζώνη. Έπρεπε όμως να κρατήσει και την πολιτική ισορροπία μέσα στο κόμμα της και μέσα στη Γερμανία. Για αυτό μερικές φορές χρειάστηκε να ανεβάσει τους τόνους πάνω από τα όρια που προβλέπονται.
-Στον απολογισμό σε σχέση με την Ελλάδα, ποιο είναι το πρόσημο;
Τελικώς, θα έλεγα ότι ο απολογισμός σχέση με την Ελλάδα δεν είναι αρνητικός.
-Συναντήσατε την Άνγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο και στην Αθήνα. Πώς είναι στην άμεση επικοινωνία;
Είχα την ευκαιρία να την συναντήσω τετ-α-τετ τέσσερις φορές. Η πιο δύσκολη στιγμή μας ήταν όταν υπήρχε η μεγάλη ένταση με την Ελλάδα κι όλοι συζητούσαν για Grexit. Εκεί μου μίλησε ωμά. Της απάντησα με τον ίδιο τρόπο. Και στο τέλος μπορέσαμε να συνεννοηθούμε. Αποτέλεσμα αυτής της επαφής ήταν να ξανασυναντηθούν οι δυο πλευρές, η γερμανική με την ελληνική, και να μπορέσουν να βρουν ένα τρόπο να συνεργαστούν. Κι αυτό μας έβγαλε από την κρίση σταδιακά, χωρίς όμως να μας βγάλει από την Ευρωζώνη, όπως επέμενε ένα τμήμα της γερμανικής ελίτ.
-Πώς θα την χαρακτηρίζατε ως προσωπικότητα;
Είναι απολύτως ψύχραιμη, έχει μια τετράγωνη λογική, είναι πολιτικός που θέλει να βρίσκει λύσεις, σέβεται τις ισορροπίες, κι έχει άποψη την οποία υποστηρίζει ακόμη και αν γίνεται δυσάρεστη. Η γνώμη μου είναι ότι πάντοτε προσπαθούσε δεξιοτεχνικά να προσπερνά τις δυσκολίες, κρατώντας και τις εσωτερικές ισορροπίες.
-Διακυβέρνησε ως η κόρη του λουθηριανού πάστορα ή ως η φυσικός από την DDR;
Εκτιμώ, ξέφυγε από τη νοοτροπία της DDR. Προσπαθώντας να γνωρίσει τη νέα πραγματικότητα, η Άνγκελα Μέρκελ προσαρμοζόταν εξαιρετικά γρήγορα και κατάφερνε να κάνει βήματα. Σίγουρα υπηρέτησε τη Χριστιανοδημοκρατία με συνέπεια. Κατά τη γνώμη μου, δεν είχε ενδεχομένως διατυπωμένο έναν οραματικό λόγο που να ξεσηκώνει τα πλήθη. Ήξερε όμως ποιος είναι ο στόχος και είχε μια μέθοδο το στόχο αυτό να τον κατακτά. Και αυτό το πήγε μέχρι τέλους, με σύνεση και με ρεαλισμό. Η συνολικότερη εκτίμησή μου είναι ότι για τα συμφέροντα της Γερμανίας δούλεψε θετικά, για τα συμφέροντα της Ευρώπης δούλεψε αποτελεσματικά, ως εκεί που μπορούσε, σε σχέση με την Ελλάδα τελικώς αποδείχτηκε υποστηρικτική, παρά το ότι σε κάποιες επιλογές διαφωνήσαμε μεταξύ μας.
–Μετά την Μέρλελ, την Mutti (μητερούλα, όπως την αποκαλούν οι Γερμανοί), τη κόρη του λουθηριανού πάστορα, ποιος;
Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα όχι μόνο για τη Γερμανία ή τη Χριστιανοδημοκρατία, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Διότι αυτή τη στιγμή γίνεται μια αναδιάταξη δυνάμεων διεθνών, αυτοί που χλεύασαν το Brexit, προφανώς αντιλαμβάνονται ότι είναι το κομμάτι μιας ευρύτερης στρατηγικής. Αναδεικνύεται ένας άλλος πόλος, η Κίνα, κάτι που επαναπροσδιορίζει και τη στάση των ΗΠΑ και άλλων κρατών της ευρύτερης περιοχής. Βλέπετε ότι το κέντρο βάρος πηγαίνει προς την κινέζικη θάλασσα, και όχι προς τον Ατλαντικό αυτή τη φορά. Η Ευρώπη εάν δεν μπορέσει να σχηματοποιήσει μια χαρισματική ηγεσία και δεν τολμήσει να προχωρήσει σε βήματα πολιτικής ένωσης θα κινδυνεύσει να μπει στο περιθώριο, Αν δηλαδή στην Ευρώπη το κάθε κράτος, ο κάθε πρωθυπουργός, πρόεδρος ή καγκελάριος κοιτάει μόνο το στενό εθνικό συμφέρον δεν θα είναι σε θέση να προστατεύσει τα σύνορα της χώρας του και αυτό θα το πληρώσει ολόκληρη η Ευρώπη. Πρέπει να αναδειχθεί μια ηγεσία, κάτι που δεν πολυφαίνεται κατά τη γνώμη μου.
