Παρέμβαση στα γραφεία των Διευθύνσεων Α/θμιας και Β/μιας Εκπαίδευσης Ροδόπης, με ανάρτηση πανό ενάντια στο νομοσχέδιο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και την αστυνομοκρατία στα Πανεπιστήμια, πραγματοποίησαν μέλη της «Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στον Αυταρχισμό».
Στην ανακοίνωση αναφέρεται:
«Από το ξέσπασμα της πανδημίας γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της έξαρσης του κρατικού παραλογισμού. Με αφορμή τον covid η διεφθαρμένη κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιβάλει μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν στον εγκλεισμό και στον εκφοβισμό της κοινωνίας. Η νέα κανονικότητα ταυτίζεται με το δόγμα ‘νόμος και τάξη’, πάνω στο οποίο η κυβέρνηση έχει στήσει τόσο ιδεολογικά όσο και πρακτικά τον προσωπικό της στρατό. Η κατάργηση άσυλου και η αστυνόμευση του πανεπιστημίου είναι κάτι που προσπαθούν να επιτύχουν εδώ και χρόνια (νόμοι Διαμαντοπούλου, Γαβρόγλου κλπ) και με τη σειρά της έρχεται η Νέα Τρομοκρατία για να τα θέσει σε εφαρμογή.
Το νέο σκηνικό που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση στους χώρους των πανεπιστημίων, μας φανέρωσε από την πρώτη στιγμή τις σκοπιμότητες και τις επιδιώξεις που αποβλέπει από αυτό. Με τα όργανα της “τάξης” να αποτελούν τα μάτια και τα αυτιά της –η κυβέρνηση- σχεδιάζει να διαταράξει τις ισορροπίες της ακαδημαϊκής κοινότητας , θέτοντας την υποχείριο των ορέξεων της.
Έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα όπου για τα θέματα του πανεπιστημίου τον πρώτο λόγο θα τον έχει η κυβέρνηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της και όχι οι άμεσα εμπλεκόμενοι (φοιτητές – ακαδημαϊκοί). Αυτό έγινε φανερό από την πρώτη κιόλας στιγμή καθώς το μέτρο, αφενός κοντεύει να εγκριθεί σε μια περίοδο που όλοι οι παραπάνω απουσιάζουν από τα πανεπιστήμια κι αφετέρου, παρά τις ενστάσεις των πρυτανικών αρχών η κυβέρνηση εμμονικά επιμένει στο αρχικό της πλάνο.
Έτσι βλέπουμε να επιδιώκεται η δημιουργία ενός κατευθυνόμενου- αποστειρωμένου σκηνικού που σε τίποτα πια δεν θα θυμίζει τα ελεύθερα και ανοιχτά προς όλους πανεπιστήμια που έχουμε στο μυαλό μας. Με τα νέα μέτρα η ζωντάνια και η ελευθερία που απέπνεαν αναμένεται να αντικατασταθούν με τις απαγορεύσεις και την επιβολή του ελέγχου.
Οι σερίφηδες των πανεπιστημίων δεν θα επιτρέπουν την είσοδο σε όποιον δεν καταγράφεται ως μέλος της εκάστοτε πανεπιστημιακής κοινότητας. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον τερματισμό της -άμεσης– αλληλεπίδρασης των σχέσεων των πανεπιστημίων με την κοινωνία. Ως συνέπεια όλων των παραπάνω οι ακαδημαϊκές αίθουσες θα κλείσουν τις πόρτες τους για όσους/ες από προσωπικό ενδιαφέρον επιθυμούν να παρακολουθήσουν μαθήματα και διαλέξεις.
Επιπρόσθετα οι πόρτες θα κλείσουν για όσες/ους επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τις εγκαταστάσεις για να αθληθούν, να εκφραστούν καλλιτεχνικά ή να διοργανώσουν πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Η είσοδος στα πανεπιστήμια θα γίνεται πλέον με τη χρήση barcode και έπειτα από face control στις εισόδους, δημιουργώντας έτσι ένα σκηνικό το οποίο θα αποσκοπεί στον πλήρη έλεγχο του πανεπιστημιακού βίου. Από τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα γίνεται αντιληπτό πως -εκτός των άλλων- στο στόχαστρο της κυβέρνησης τίθεται η άμβλυνση των κοινωνικών και πολιτισμικών ζυμώσεων.
Σαν προέκταση των όσων προαναφέρθηκαν η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια δεν αποτελεί τροχοπέδη μονάχα για τις παραπάνω ζυμώσεις αλλά έρχεται και για να ευνουχίσει πολιτικά τους νέους ανθρώπους, να εξαφανίσει τις ριζοσπαστικές ανησυχίες και αναζητήσεις τους. Ανέκαθεν τα πανεπιστήμια αποτελούσαν εστίες διεκδίκησης κοινωνικών -πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από τη σφαγή του Τλατελόλκο στον Χιλιανό χειμώνα και από το Μάη του 68’ στην κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών το 73’, βλέπουμε στα πανεπιστήμια να γεννιούνται αντιδράσεις- κινήματα και εξεγέρσεις που αφού πλαισιωθήκαν από την κοινωνική συνείδηση έμειναν χαραγμένα στην ιστορία, διαμορφώνοντας την κοινωνική και πολιτική πρόοδο.
Αυτός ακριβώς είναι και ο συμβολισμός που προσπαθούν να υπονομεύσουν. Το βλέπουμε και το ζούμε καθημερινά στους δρόμους, τις γειτονιές και τις ζωές μας. Το είδαμε και στις επετείους όπου ο “δημοκρατικός” στρατός κατοχής περικύκλωσε τα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα και δεν δίστασε στιγμή να εισβάλει σε αυτά και να εξαπολύσει το μένος του. Σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω, σαν να ζωντάνεψαν ξανά οι εικόνες της επταετίας.
Πλέον είναι στο χέρι μας…
-Ή ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ…Ή ΜΕ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ
-Ή ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ… Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ».
