ΜΕΙΝΕ ΣΕ ΕΠΑΦΗ

MEDIA

Μας καταδίκασαν για ΜΙΑ (1) λέξη!!!

Κακοδικία ή εκδικητική συμπεριφορά των δικαστών; – Μήνυση, αγωγή και πειθαρχικές αναφορές στον Άρειο Πάγο εναντίον εφετών και αντιεισαγγελέα

FoniRodopis

Κακοδικία ή εκδικητική συμπεριφορά των δικαστών; – Μήνυση, αγωγή και πειθαρχικές αναφορές στον Άρειο Πάγο εναντίον εφετών και αντιεισαγγελέα

Την αυστηρότητα τους απέναντι στη ΦΩΝΗ εξάντλησαν δικαστές και αντιεισαγγελέας του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θράκης για ένα παλιό δημοσίευμα του Οκτωβρίου 2014 σχετικό με τα πεπραγμένα στο Επαγγελματικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Ροδόπης.

Στον ιδρυτή της εφημερίδας και συντάκτη του άρθρου Ελευθέριο Γλερίδη επεβλήθη ποινή 12 μηνών μετατρέψιμη σε χρηματική προς 5 ευρώ την ημέρα ενώ στον συνονόματο ιδιοκτήτη η ποινή των 12 μηνών με τριετή αναστολή.

Με την απόφαση τους αυτή οι δικαστές έκριναν ότι απονεμήθηκε δικαιοσύνη όμως πολλά είναι τα «σημεία» που φανερώνουν κακοδικία ενώ έχουμε κάθε λόγο πλέον να αισθανόμαστε ότι η δικαιοσύνη «εκδικείται» εξαιτίας ίσως του πλήθους καταγγελιών, αναφορών αλλά και μηνύσεων που έχει καταθέσει η ΦΩΝΗ και οι συνεργάτες της κατά πρωτοδικών και εισαγγελέων του Πρωτοδικείου Ροδόπης.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η καταδικαστική απόφαση δεν αφορούσε όλο το δημοσίευμα, ούτε κάποιες παραγράφους, ούτε καν μερικές σειρές αλλά μόνο μία επίμαχη φράση μίας στην ουσία λέξης, αυτή της «χαριστικής επιδότησης». Η Εφέτης μάλιστα της έδρας μας ρωτούσε για ποιο λόγο δεν γράψαμε ότι επρόκειτο για δάνειο και όχι για επιδότηση, κάτι το οποίο όμως δεν ισχύει καθώς στο δημοσίευμα έχει γραφεί τόσο με μεγάλα γράμματα στον υπέρτιτλο («το δάνειο της διευθύντριας…») όσο και με μικρότερα («μορφή δανείου») μέσα στο κείμενο.

Αξίζει επιπλέον να τονίσουμε ότι το δικαστήριο αρνήθηκε να δώσει στην εκδίκαση αναβολή την οποία ζητήσαμε βάσει του άρθρου 59 ΚΠΔ χωρίς το κυριότερο να αιτιολογήσει την απόφαση του αυτή.

«Κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να έχουν ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, κατά δε τη διάταξη του τρίτου εδαφίου του άρθρου 139 ΚΠΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ.5 εδάφ. Β’ του Ν. 2408/1996 και ισχύει από 4-6-1996, αιτιολογία απαιτείται σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξάρτητα του αν αυτό απαιτείται ειδικά από το νόμο ή αν είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Συνεπώς και η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης, μολονότι η κρίση του δικαστηρίου για το αν πρέπει ή όχι να αναβληθεί η δίκη είναι ανέλεγκτη, πρέπει να έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Διαφορετικά ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, αν δε το δικαστήριο απορρίψει το αίτημα της αναβολής χωρίς την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και προχωρήσει στην έρευνα της υπόθεσης και την καταδίκη του κατηγορουμένου για την πράξη για την οποία ασκήθηκε ποινική δίωξη, τότε υποπίπτει στην από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η’ ΚΠΔ πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας».

Όσα προκύπτουν από τις διατάξεις των παραπάνω νόμων είναι σαφή και δεν χωράνε καμία παρερμηνεία. Η κρίση του δικαστηρίου ΔΕΝ περιείχε εμπεριστατωμένη και ειδική αιτιολογία και ως εκ τούτου έχει πλέον ισχύ το άρθρο 510 παρ.1 από το οποίο προκύπτει «λόγος αναίρεσης» και «πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας».

Εκτός αυτών, το δικαστήριο δεν κάλεσε ποτέ την διευθύντρια του ΕΒΕΡ να εξηγήσει για ποιο λόγο αρνήθηκε, αν και την ρωτήσαμε, να μας παραχωρήσει στοιχεία τα οποία θεωρούσαμε ως κρείσσονος σημασίας για την εξέλιξη της εκδίκασης. Θα πρέπει να τονίσουμε πως για τα στοιχεία αυτά είχε δοθεί εισαγγελική εντολή, την οποία η διευθύντρια αγνόησε (!!!) επιδεικτικά, δεν μας τα παραχώρησε ποτέ ενώ το ίδιο το δικαστήριο δεν ένιωσε επίσης ποτέ την ανάγκη να ζητήσει εξηγήσεις.

Το σπουδαιότερο όμως αφορά στην εκτέλεση της απόφασης. Το δικαστήριο βάσει νόμου είναι υποχρεωμένο να εξετάζει αν ο καταδικασθείς μπορεί να καταβάλλει άμεσα το ποσό της μετατροπής ή αν έχει αδυναμία. Αντ’ αυτού αγνόησε παντελώς το αίτημα δοσοποίησης, την εκδίκαση του οποίου όρισε δύο εβδομάδες αργότερα, και προτίμησε να στερήσει την ελευθερία από έναν άνθρωπο με χρόνιες ανίατες ασθένειες, ο οποίος νοσηλεύεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα στο νοσοκομείο.

Για την παραπάνω υπόθεση εκτός από αίτημα αναίρεσης θα κατατεθεί παράλληλα μήνυση, αγωγή και πειθαρχικές αναφορές στον Άρειο Πάγο τόσο εναντίον των εφετών όσο και εναντίον του αντιεισαγγελέα.

ΥΓ: Για τους «ανησυχούντες» λασπολόγους που δεν σέβονται λόγω της εμπάθειας τους ούτε το υπέρτατο αγαθό της υγείας καθώς και για όσους βιάστηκαν να αναμεταδώσουν τις συκοφαντίες τους να πούμε τέλος ότι ο ιδρυτής της εφημερίδας δεν κρατήθηκε ποτέ σε καμία φυλακή. Αντιθέτως, εισήχθη την προηγούμενη εβδομάδα στην Καρδιολογική Κλινική του Νοσοκομείου Κομοτηνής ενώ σήμερα εξακολουθεί να νοσηλεύεται όπως κάθε ελεύθερος πολίτης στην Παθολογική του ίδιου νοσοκομείου από το οποίο αναμένεται να πάρει εξιτήριο την ερχόμενη Παρασκευή. Τα λιβελογραφήματα των υβριστών κρατήθηκαν για τα περαιτέρω. Ας πρόσεχαν…

ΗΡΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Copyright © 2019 - ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ