Ο μοναδικός Θρακιώτης βουλευτής που ορίστηκε από το κόμμα του ως εισηγητής- ειδικός αγορητής στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας με γενικό τίτλο «Κύρωση της από 3.2.2020 επιμέρους Σύμβασης Δωρεάς-Έργο Ι και της από 3.2.2020 τροποποιητικής σύμβασης της από 3.6.2019 επιμέρους Σύμβασης Δωρεάς-Έργο VI μεταξύ του Ιδρύματος “Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος” και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας», είναι ο βουλευτής Ροδόπης του Κινήματος Αλλαγής, Ιλχάν Αχμέτ, ενδεικτικό και αυτό της μέγιστης σημασίας που αποδίδει το Κίνημα Αλλαγής στην δωρεά του ιδρύματος Στ. Νιάρχος για την κατασκευή, ίδρυση και λειτουργία του νέου νοσοκομείου Κομοτηνής.
Την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου το νομοσχέδιο εισήχθη και συζητήθηκε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής ενώ την Πέμπτη 13/2 ψηφίζεται στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, όπου και πάλι εισηγητής και ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής θα είναι ο κ. Ιλχάν Αχμέτ.
Όπως εξήγησε στην τοποθέτησή του ο κ. Αχμέτ «πρόκειται αναμφίβολα για μια θετική εξέλιξη για τον πολύπαθο τομέα της υγείας στην Ροδόπη, ένα έργο που το περίμεναν πολλές γενιές στην πολυπολιτισμική Ροδόπη» και για τον λόγο αυτό καταγράφεται η καταρχήν θετική στάση του Κινήματος Αλλαγής.
Δεν μπορούν όμως να αγνοηθούν μια σειρά παραμέτρων που τέθηκαν ενώπιον του παριστάμενου υπουργού Υγείας, κ. Βασίλη Κικίλια και αφορούν στην ίδρυση ενός Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου που θα αποτελέσει τον φορέα λειτουργίας του νέου νοσοκομείου Κομοτηνής, γεγονός που γεννά ερωτηματικά για το πλαίσιο της λειτουργίας του.
Παρουσιάστηκαν, επίσης, από τον βουλευτή Ροδόπης μείζονος σημασίας ζητήματα όπως είναι το οργανόγραμμα του προσωπικού για την στελέχωσή του, τους όρους πρόσληψης του απαιτούμενου προσωπικού καθώς και τα χρήματα που απαιτούνται από το ελληνικό δημόσιο για την ολοκλήρωση του έργου.
Τέθηκαν, τέλος, επιτακτικά από τον Ιλχάν Αχμέτ, τα θέματα που άπτονται της καλής λειτουργίας του Σισμανόγλειου στους 53 μήνες που θα μεσολαβήσουν έως την οριστική λειτουργία του νέου νοσοκομείου Κομοτηνής, όπως και για τα Κέντρα Υγείας, Σαπών και Ιάσμου.
Ακολουθεί η ομιλία του κ. Ιλχάν Αχμέτ στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής.
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ, βέβαια, να κρύψω, πως το ζητούμενο σήμερα νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, έχει για εμένα ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς αφορά το σχεδιασμό, την κατασκευή και τον εξοπλισμό του νέου Γενικού Νοσοκομείου Κομοτηνής, μια περιοχή την οποία και εκλέγομαι και έχω την τιμή να εκπροσωπώ με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος».
Βέβαια, είναι ένα έργο με ιδιαίτερη βαρύτητα, σε πολλά επίπεδα, για την πολυπολιτισμική κοινωνία της Ροδόπης. Και λέω σε πολλά επίπεδα, γιατί η ανέγερση ενός νέου υπερσύγχρονου πρότυπου νοσοκομείου, πέρα από την εξασφάλιση υψηλών υπηρεσιών υγείας στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, έχει σαφώς και αναπτυξιακό χαρακτήρα για την τοπική κοινωνία. Γιατί όλοι γνωρίζουμε, πως σήμερα είναι πιο πιθανό ένας νέος γιατρός – ένας νέος επιστήμονας να επιλέξει να εργαστεί, είτε στο εξωτερικό, είτε σε κάποιο άλλο μεγάλο αστικό κέντρο, παρά στην ακριτική Κομοτηνή. Όμως, ένα καινούργιο νοσοκομείο με τελευταίας τεχνολογίας ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό, διαγνωστικά και μηχανολογικά συστήματα προηγμένης τεχνολογίας, μέσα σε ένα ειδυλλιακό φυσικό τόπο και σχεδιασμένο με τη φιλοσοφία ενός ιδεώδους χώρου θεραπείας και ανάρρωσης, είναι βέβαιο πως θα αποτελέσει σημαντικό πόλο έλξης για πολλούς νέους επιστήμονες που θα θέλουν να εργαστούν εκεί.
Βέβαια, η αναβάθμιση του επιστημονικού προσωπικού, συνεπάγεται και την αναβάθμιση του δημόσιου Συστήματος Υγείας στην περιοχή.
Το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», μπορώ να πω πως έρχεται να συμβάλει στη θεραπεία και των πληγών που άνοιξαν τα χρόνια του μνημονίου, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μέσα σε δέκα χρόνια, μειώθηκε ο κρατικός Προϋπολογισμός για τις δαπάνες υγείας στο 4,73%, από το 6,6% που ήταν το 2010, πάγωσαν οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και βέβαια, μειώθηκε και το προσδόκιμο ζωής των Ελλήνων.
Η δημόσια υγεία εγκαταλείφθηκε στον αυτόματο πιλότο, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί στο 35% η δαπάνη των ελληνικών νοικοκυριών για ιδιωτικές δαπάνες υγείας, ενώ ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ, είναι μόλις, όπως ξέρετε, στο 21%.
Στο παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, έχουμε δύο Συμβάσεις. Η πρώτη αφορά το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, που υλοποιείται στο πλαίσιο της δωρεάς του «Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος» και η δωρεά συνοπτικά περιλαμβάνει: Το κόστος εκπόνησης της μελέτης, το κόστος κατασκευής των εγκαταστάσεων, το κόστος διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου και το κόστος αγοράς, εγκατάστασης και τοποθέτησης του σταθερού και κινητού ιατρικού και ξενοδοχειακού εξοπλισμού.
Ενώ σύμφωνα πάντα με τη Σύμβαση, το ελληνικό δημόσιο, αναλαμβάνει να καλύψει τα έξοδα, για τα εξής. Πρώτον, για την έγκαιρη υλοποίηση των οδικών προσβάσεων, τη συντήρηση του καινούργιου νοσοκομείου, την αποκατάσταση όποιας καταστροφής υποδομών και το προσωπικό.
Επίσης το ελληνικό δημόσιο αναλαμβάνει εντός δεκαοκτώ (18) μηνών προ της προβλεπόμενης ημερομηνίας ολοκλήρωσης του έργου, να ορίσει, ένα Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, που θα αναλάβει τη λειτουργία και τη διαχείριση του νοσοκομείου, από την παράδοση και για πάντα.
Εδώ, τώρα, κύριε Υπουργέ, έχουμε κάποια προβλήματα. Το ερώτημα που τίθεται, είναι το εξής. Χρειάζεται αυτή η καινούργια δομή; Χρειάζεται;
Γιατί ένα καινούργιο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, ξέχωρο για το νοσοκομείο της Κομοτηνής;
Γιατί δεν επιφορτίζεται την εν λόγω υποχρέωση ο Οργανισμός Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ) που φτιάξατε στη προηγούμενη Σύμβαση με το ν.4655/2020;
Γιατί μόλις πριν από δύο εβδομάδες, εσείς μας είπατε, πως η σύσταση του εν λόγω Οργανισμού αποτελεί μια εμβληματική μεταρρύθμιση στο χώρο της υγείας, αφού έρχεται να καλύψει με επάρκεια ένα μεγάλο κενό στην πιστοποίηση και διασφάλιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας στη χώρα και καθορίσατε ως σκοπό του ΟΔΙΠΥ, την βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας, την ενίσχυση της ασφάλειας των ασθενών και τον στρατηγικό σχεδιασμό στον τομέα της Υγείας, για την αναδιοργάνωση και την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, με στόχο την ισότιμη πρόσβαση και την καθολική κάλυψη του πληθυσμού.
Τι επιπλέον, λοιπόν, έρχεται να καλύψει ένα νέο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, ειδικά για το Νοσοκομείο Κομοτηνής; Δε μας αιτιολογείτε επαρκώς πόσες δομές, χρειάζονται και γιατί και αυτή η αιτιολόγηση είναι σημαντική γιατί το κόστος όλων αυτών αναλαμβάνει να καλύψει το ελληνικό δημόσιο, κύριε Υπουργέ. Θεωρούμε, λοιπόν, χρήσιμο να υπάρξει από τώρα ένα οργανόγραμμα του προσωπικού που θα απαιτείται, έτσι ώστε και να τηρήσουμε τους όρους της δωρεάς και να μη σπεύδουμε να αποσπούμε, να μεταφέρουμε ή να χρησιμοποιούμε και να αποστελεχώνουμε άλλες δομές για να καλύπτουμε τους όρους της σύμβασης.
Επιπλέον, θα ήθελα να σταθώ στο ότι το παρόν νομοσχέδιο δεν παρέχει καμία πληροφορία για το οργανωτικό σκέλος της σύμβασης. Το προσωπικό που θα στελεχώσει το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, πώς θα προσληφθεί, με τι είδους συμβάσεις, τι συνθήκες εργασίας και τι μισθούς; Μας κάνετε να πιστεύουμε ότι είναι αληθή όσα ακούγονται για την θέλησή σας, τελικά, να ιδιωτικοποιήσετε τις δημόσιες μονάδες υγείας. Αυτό αληθεύει;
Επιπλέον, υπάρχει ήδη η ΑΕΜΥ, Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας, η οποία, εκτός των άλλων, έχει επιφορτιστεί και με τη λειτουργία του Νοσοκομείου Σαντορίνης, όπως ξέρετε. Ποιος ο λόγος, λοιπόν, να μη χρησιμοποιούμε την ΑΕΜΥ που ήδη υφίσταται και φτιάχνουμε συνέχεια καινούργιες δομές; Μήπως το ότι η ΑΕΜΥ είναι ΔΕΚΟ δημιουργεί το πρόβλημα γιατί έτσι δεν μπορείτε να κάνετε πράξη τη νεοφιλελεύθερη λογική σας για το σύστημα υγείας; Γιατί πρέπει να ιδρυθεί, να κληθεί ένα νομικό πρόσωπο το οποίο θα διαχειριστεί το θέμα του αναδόχου της κατασκευής του Νοσοκομείου της Κομοτηνής, της οποιασδήποτε κατασκευής; Ποιος είναι ο λόγος; Οι δωρεές είναι και αναγκαίες και χρήσιμες. Ωστόσο, δεν είναι καλύτερα οι διαδικασίες αυτές, αντί να προβλέπουν νομικά πρόσωπα τα οποία θα τις προχωρήσουν, να γίνονται από τον ίδιο τον δωρητή και με το κλειδί στο χέρι να παραδίδεται στο δημόσιο ένα έργο ολοκληρωμένο, κατά τις προδιαγραφές που το δημόσιο ζητά φυσικά; Γιατί να μη γίνεται έτσι;
Δεύτερο θέμα που θα ήθελα να θίξω είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου. Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στη σύμβαση, τα χρονοδιαγράμματα είναι σαφή και αρκετά σφιχτά. Έχουν προβλεφθεί τα κονδύλια από την πλευρά του ελληνικού δημοσίου, ώστε να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα και στα πλαίσια του χρονοδιαγράμματος; Ξέρουμε, δηλαδή, πόσα λεφτά χρειάζονται γι’ αυτή την υπόθεση; Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη ούτε στην ‘Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου για το κόστος που αναλαμβάνει το ελληνικό δημόσιο. Θα κυρώσουμε τη συμφωνία χωρίς να γνωρίζουμε πόσα χρήματα τελικά απαιτούνται από την πλευρά του δημοσίου, ώστε το έργο να υλοποιηθεί; Και φυσικά πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι τα χρονοδιαγράμματα θα τηρηθούν, καθώς οποιαδήποτε καθυστέρηση δημιουργεί επιπλέον κόστος ακόμη και τον κίνδυνο της ακύρωσης του έργου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τη συγκεκριμένη σύμβαση δίνεται σαφώς μια ώθηση στον τομέα υγείας της Ελλάδος, καθώς έρχεται να καλύψει πραγματικές ανάγκες οι οποίες υπάρχουν και που θα έπρεπε ήδη να έχουν καλυφθεί από το κράτος. Η υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου ως προς τη στελέχωση, τη λειτουργία και τον εφοδιασμό με αναλώσιμα της νέας δομής, είναι αυτονόητες. Όμως, μέχρι να φτάσουμε στη νέα δομή, μεσολαβούν 53 μήνες, στους οποίους σαφώς τη Ροδόπη θα συνεχίσει να έχει ανάγκες για υπηρεσίες υγείας. Θέλω να πω πως η υλοποίηση του νέου Νοσοκομείου δεν πρέπει να λειτουργήσει ως δικαιολογία για την κατάρρευση των υφιστάμενων δομών υγείας στην Κομοτηνή. Το Σισμανόγλειο Νοσοκομείο πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί όλο αυτό το διάστημα με επάρκεια προσωπικού. Κατανοώ πως, όσο κι εάν είναι απαραίτητες, δεν μπορούν να γίνουν αυτή τη στιγμή μεγάλες τεχνικές παρεμβάσεις στο Σισμανόγλειο, το ήδη υπάρχον Νοσοκομείο, αλλά θα είναι ανεπίτρεπτο, νομίζω, να υπάρξουν ελλείψεις στο προσωπικό ή στα αναλώσιμα του Νοσοκομείου. Επίσης, πιστεύω πως πρέπει να δοθούν όλα τα απαραίτητα μέσα στη νέα διοίκηση του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου, ώστε να καταφέρει αφενός να πραγματοποιήσει τις αλλαγές που σχεδιάζει το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου σε επίπεδο στελέχωσης και αφετέρου να υλοποιήσει τις εργασίες συντήρησης που απαιτούνται σε διάφορα τμήματα του Νοσοκομείου.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν ελλείψεις στον εξοπλισμό, ενώ η ελλιπής συντήρηση του κτιρίου καθιστά τη λειτουργία του προβληματική, με ανάλογες συνέπειες στην παροχή υπηρεσιών υγείας, αλλά και στις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων σε αυτό.
Θα περάσω σύντομα στη δεύτερη Σύμβαση του σχεδίου νόμου, που αφορά στην τροποποίηση της Σύμβασης, που κυρώθηκε τον Νοέμβριο του 2019 με το ν.4638. Με εκείνη τη Σύμβαση το «Ίδρυμα Νιάρχος» αναλάμβανε την προμήθεια και εγκατάσταση ειδικού ιατρικού εξοπλισμού, τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων, καθώς και τη δημιουργία μονάδων παραγωγής ραδιοφαρμάκων εντός πέντε δημόσιων νοσοκομείων, συγκεκριμένα στη Λάρισα, στα Ιωάννινα, στο Ηράκλειο, στην Αλεξανδρούπολη και στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη.
Η κύρωση έγινε από τη δική σας Κυβέρνηση, τι άλλαξε ξαφνικά σε τρεις μήνες, ώστε αποφασίσατε ότι δεν χρειάζεται η δημιουργία των μονάδων παραγωγής ραδιοφαρμάκων, θέλουμε να ξέρουμε. Η αρχική Σύμβαση αφορούσε 17 εκατ. ευρώ και η διορθωμένη που φέρνετε τώρα αφορά σχεδόν τα μισά, δηλαδή 9 εκατ. ευρώ. Δεν δίνετε καμία ουσιαστική απάντηση στο γιατί δεν χρειαζόμαστε τη δημιουργία μονάδων παραγωγής ραδιοφαρμάκων. Τόσο στην αιτιολογική έκθεση, όσο και στο σχέδιο νόμου η μόνη αιτιολογία που δίνετε είναι ότι οι ανάγκες του ελληνικού δημοσίου εξυπηρετούνται πληρέστερα με την προμήθεια μόνο του ειδικού ιατρικού εξοπλισμού.
Γιατί, όμως; Γιατί, χωρίς ουσιαστική και πλήρη αιτιολόγηση, ο καθένας, ακόμη και ο πιο καλόπιστος απέναντι στις προθέσεις της Κυβέρνησης, μπορεί να σκεφθεί ότι για κάποιο λόγο δεν θέλετε να χαλάσετε τη «σούπα» κάποιων συμφερόντων, κάποιων εταιριών, που προμηθεύουν τα ελληνικά νοσοκομεία με τα ραδιοφάρμακα. Περιμένουμε μια σοβαρή και τεκμηριωμένη εξήγηση από πλευράς Κυβέρνησης για αυτή σας την επιλογή.
Έχουμε την πολυτέλεια να χάνουμε ένα τόσο μεγάλο ποσό δωρεάς, τουλάχιστον τα μισά λεφτά; Εάν το πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού με τις κατάλληλες ειδικότητες, για να στελεχωθούν οι εν λόγω μονάδες, θα μπορούσαμε να ανοίξουμε εκ νέου συζήτηση για το brain drain. Αν πάλι το πρόβλημα είναι το κόστος πρόσληψης νέων εργαζομένων, φυσικά αποτελεί φαιδρή δικαιολογία. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν χρήματα, ώστε να στελεχωθούν όλες αυτές οι εταιρείες, που φτιάχνετε, και σε αυτήν και στις προηγούμενες συμβάσεις, αλλά όχι για να στελεχωθούν οι μονάδες παραγωγής ραδιοφαρμάκων.
Επομένως, αναμένουμε και σε αυτά τα θέματα, κύριε Υπουργέ, μια τεκμηριωμένη απάντηση από την πλευρά σας. Σαν αποτέλεσμα της τροποποίησης της Σύμβασης το νοσοκομείο Παπαγεωργίου εξαιρείται εντελώς από τη σύμβαση, καθώς αυτό συμβαλλόταν ως προς το μέρος της δωρεάς, που αφορούσε τη δημιουργία των μονάδων.
Προφανώς είμαστε θετικοί στο σχέδιο νόμου, κύριε Υπουργέ. Τέτοιες δωρεές, ιδίως στους δύσκολα οικονομικά καιρούς που διάγουμε, είναι πολύ σημαντικές και φυσικά δεν έχουμε την πολυτέλεια να τις απορρίπτουμε για κανένα λόγο. Παρόλα αυτά, η όποια ανιδιοτελής ιδιωτική δωρεά πρέπει να δίνει το σωστό στίγμα στην κοινωνία και αυτό σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται να δημιουργεί υπόνοιες για επιστροφή στο κακό μας παρελθόν, γιατί θα είναι σοβαρή οπισθοδρόμηση, εάν παρόλα όσα πέρασε η χώρα την τελευταία δεκαετία γυρίσουμε πίσω στην εποχή της δυσπιστίας, της διασπάθισης χρημάτων, της θολούρας και τους σκορπίσματος χρημάτων, όχι με το ανάλογο όφελος.
Θα ήθελα, λοιπόν, σοβαρές και τεκμηριωμένες απαντήσεις από το Υπουργείο, στα θέματα τα οποία θέσαμε».
