Ο έγκριτος νομικός Μ.Δημητρακόπουλος μιλάει στο Νewsit για την απόφαση σταθμό του Αρείου Πάγου με την οποία μπαίνει τέλος στη φίμωση της ελευθεροτυπίας στη χώρα μας.
Μετά από εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Τέντε, ομόφωνα η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 6/2011 απόφασή της περί κηρύξεως αντισυνταγματικής της διάταξης της παρ. 2 του μόνου άρθρου του Ν. 1178/1981, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 παρ. 10 του Ν. 2328/1995, με βάση την οποία το ελάχιστο όριο της χρηματικής ικανοποίησης για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης προσώπου, του οποίου εθίγη η τιμή και η υπόληψη από δημοσίευμα και τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή, καθορίστηκε σε 100.000.000 δραχμές ή 293.470,00 ευρώ προκειμένου για σταθμούς εθνικής εμβέλειας.
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στο Νewsit o νομικός που αγωνίστηκε για να ανατραπεί αυτός ο τυποκτόνος νόμος, Μιχάλης Δημητρακόπουλος “η απόφαση αυτή ειναι σταθμός για την ελευθεροτυπία στη χώρα μας. Επί 16 και πλέον έτη η ΕΣΗΕΑ προσπαθούσε να πείσει την πολιτική ηγεσία ότι αυτός ο νόμος ήταν άδικος, ήταν τυποκτόνος και ουσιαστικά ακύρωνε το λειτούργημα των δημοσιογράφων, αλλά η πολιτεία εκώφευε. Ήρθε λοιπόν η ολομέλεια του Αρείου Πάγου και έκρινε πως είναι αντισυνταγματικός”
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο κύριος Δημητρακόπουλος μας εξηγεί “η απόφαση ειναι σημαντική γιατί κάποιος που ασκεί μαχητική δημοσιογραφία, ενδεχομένως η κριτικη του κάποια στιγμή να είναι και αυστηρή. Υπήρχε λοιπόν αυτός ο νομος που έλεγε πως εάν θιγεί κάποιος απο έναν δημοσιογράφο και προέρχεται η προσβολη κατά την άποψή του μέσα από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο, τα πρόστιμα που έμπαιναν ήταν πάνω από 300.000 ευρώ, το ελάχιστο σύμφωνα με αυτό το νομο στην τηλεόραση και 150.000 ευρώ το ελάχιστο για το ραδιόφωνο. Όπως αντιλαμβάνεστε, όταν είχε αυτά τα ελάχιστα όρια ο δικαστής, μετά επέβαλλε και μεγάλες χρηματικές ικανοποιήσεις κατά των δησιογράφων.
Υπήρχαν δημοσιογράφοι που είχαν ενα αυτοκίνητο ως περιουσιακό στοιχείο και ένα σπίτι που μετά από πολλούς αγώνες είχαν φτιάξει και εξαιτίας αυτού του νόμου έρχονταν να πληρώσουν υπέρογκες αποζημιώσεις για μια ελάχιστη προσβολη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Γι΄αυτό τον ελεγαν τυποκτονο αυτο το νόμο. Πλέον μετά την κατάργηση του νόμου αυτού ο δικαστής μπορεί να επιβάλλει 100 ευρώ, 500 ευρώ, 1.000 ευρώ, 3.000 ευρώ, ανάλογα με το μέγεθος της προσβολής. Ρεαλιστικές ποινές και ανάλογες με το είδος της προσβολής. Δεν ειναι δυνατόν το δικαστήριο να είναι υποχρεωμένο να βάλει ποινή 300.000 ευρώ εαν ένας δημοσιογράφος πει σε κάποιον πως λέει βλακείες η κουταμάρες, όταν για ψυχική οδύνη μιας μάνας που έχασε το παιδί της σε τροχαίο, τα διαστήρια επέβελλαν 50.000 ή 100.000 ευρώ”.
ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΑΓΩΝΕΣ
Μετά απο 7ετή νομικό αγώνα ο κύριος Δημητρακόπουλος εξηγεί γιατί νοιώθει δικαιωμένος. Όπως χαρακτηριστικά είπε “νοιώθω δικαιωμένος καθώς απο την πρώτη στιγμή πίστευα πως ο νομος αυτός ειναι αντισυνταγματικός και προσέβαλλε τη συνταγματική αρχή της αναλογίας. Εξάλλου η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ομόφωνα έκρινε πως ο νόμος ειναι αντισυνταγματικός, δεν υπήρξε ούτε μια διαφωνία και αυτο για εμένα είναι δικαίωση”.
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΕΝΑΡΜΟΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΤΥΠΑ
“Αναμφισβητητα” πρόσθεσε ο κύριος Δημητρακόπουλος “στον αγώνα μου έκανα εφαρμογή των ευρωπαϊκών και διεθνών συμβάσεων. Σας λέω όμως πως τέτοιος τυποκτόνος νόμος δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο. Αυτός ο νόμος ήταν εφεύρεση ελληνική”.
Ο ΤΥΠΟΚΤΟΝΟΣ ΝΟΜΟΣ ΚΟΠΗΚΕ ΜΑΧΑΙΡΙ
Τέλος ο κύριος Δημητρακόπουλος είπε πως “οι δικαστές ξεκινάνε από το μηδέν και κρίνουν ανάλογα με τη βαρύτητα της προσβολής. Πλέον οι δημοσιογράφοι μπορούν ανεμπόδιστα να ενημερώνουν το κοινό και αυτο ήταν ένα αίτημα όλου του δημοσιογραφικού κόσμου παρά τη σκοπιμότητα του πολιτικού κόσμου που τους εξυπηρετούσε ο τυποκτονος νόμος. Όμως τώρα κόπηκε μαχαίρι”.
