Σε μια εκτενή και πολυεπίπεδη συνέντευξη στο militaire.gr, ο βουλευτής Ροδόπης της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υπουργός, Ευριπίδης Στυλιανίδης, ανέπτυξε το όραμά του για την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων, από την τεχνητή νοημοσύνη έως την εθνική ασφάλεια και τον πρωτογενή τομέα.
Με αφορμή την παρουσίαση του συλλογικού τόμου «Τεχνητή Νοημοσύνη: Δημοκρατία, Ανθρώπινα Δικαιώματα και Κράτος Δικαίου» στην Κομοτηνή, ο κ. Στυλιανίδης υπογράμμισε την ανάγκη για έναν «λαϊκό καπιταλισμό» που θα προστατεύει τη μικρομεσαία τάξη και τον Έλληνα αγρότη.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα προβλήματα της Θράκης, με τον βουλευτή να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επερχόμενη επισιτιστική κρίση. Πρότεινε τη δημιουργία εταιρειών λαϊκής βάσης στον αγροτικό τομέα, στα πρότυπα των ΚΤΕΛ, ώστε οι παραγωγοί να παραμείνουν ιδιοκτήτες της γης τους και να μην μετατραπούν σε «κολλήγους» μεγάλων πολυεθνικών. Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για τις καθυστερήσεις σε κρίσιμα έργα υποδομής, όπως το φράγμα του Ιασμού, που θεωρείται ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του κάμπου της Ροδόπης.
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ο κ. Στυλιανίδης προέβη σε αιχμηρές διαπιστώσεις, αναφέροντας πως η Ελλάδα «τίναξε στον αέρα» τις ιστορικές σχέσεις με τη Ρωσία λόγω της Ουκρανίας, χωρίς ωστόσο να εισπράττει την ανάλογη στήριξη στο Κυπριακό από την ουκρανική πλευρά. Αναφερόμενος στα ελληνοτουρκικά, τόνισε πως η Θράκη αποτελεί παράδειγμα δημοκρατικής συνύπαρξης, ενώ κάλεσε την πολιτεία να παραμείνει «ήρεμη αλλά υπεύθυνη δύναμη» απέναντι σε απόπειρες εργαλειοποίησης της μειονότητας από τον τουρκικό αναθεωρητισμό.
«Η κρίση που θα επέλθει στο μέλλον δεν θα είναι ούτε οικονομική, ούτε ενεργειακή, ούτε υγειονομική· θα είναι κατά πάσα πιθανότητα επισιτιστική. Αν θέλουμε εμείς μέσα στον κίνδυνο να δράξουμε μια ευκαιρία ως Ελλάδα, θα πρέπει να δούμε τι πρέπει να κάνουμε ώστε να οργανωθούμε και να εκσυγχρονιστούμε. Ο αγρότης πρέπει να ξαναείναι μέσα στο χωράφι του, οργανωμένος σε νέα σχήματα, εταιρείες λαϊκής βάσης, όπου θα είναι μέτοχος και κυρίαρχος της γης του. Δεν θέλουμε ολιγοπολιακό καπιταλισμό, θέλουμε λαϊκό καπιταλισμό».
«Με τη Ρωσία είχαμε μια ιστορική βαθιά σχέση, την οποία τινάξαμε στον αέρα με την Ουκρανία. Το κάναμε γιατί θέλουμε να είμαστε συνεπείς στις αρχές του διεθνούς δικαίου λόγω του Κυπριακού. Όταν όμως έθεσα το θέμα σε Ουκρανούς συναδέλφους, η απάντηση ήταν πως δεν μπορούν να μιλήσουν για την Τουρκία γιατί είναι φίλη τους. Αυτό με επαναφέρει στην τάξη: δεν μπορείς μονίμως να τα δίνεις όλα χωρίς να παίρνεις πίσω τίποτα».
