Συνέδριο με τίτλο «Η Δημοκρατική Συμμετοχή των Εθνικών Μειονοτήτων στην ΕΕ» διοργάνωσε την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου στο Ευρωκοινοβούλιο η Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία (EFA), με τη συμμετοχή του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ).
Στην εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε υπό τον συντονισμό της Προέδρου της EFA, Lorena Lopez De La Calle, συμμετείχαν ως ομιλητές η Πρόεδρος του ΚΙΕΦ Τσιγδέμ Ασάφογλου, η Γενική Διευθύντρια της ΠΕΚΕΜ Περβίν Χαϊρουλά, ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Χουσεΐν Μπαλτατζή, καθώς και ο νομικός σύμβουλος και αντιπρόεδροι της EFA.
Στο συνέδριο συζητήθηκαν οι πολιτικές της ΕΕ για τις μειονότητες, η συμμετοχή τους στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και συναφή ζητήματα. Συγκεκριμένα, τέθηκαν τα ζητήματα της δημοκρατικής συμμετοχής, της άρνησης της εθνοτικής ταυτότητας και των δυσκολιών που αντιμετωπίζει -κατά τους ομιλητές- η μειονότητα στη Θράκη στην εκπαίδευση, τις θρησκευτικές ελευθερίες και την κοινωνική και οικονομική ζωή.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ερωτήσεων και απαντήσεων, Ευρωβουλευτές από την Ελλάδα και την Κύπρο αντέδρασαν έντονα, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα στη Θράκη και ότι η υπάρχουσα μειονότητα απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα.
Ασάφογλου: «Είμαστε Τούρκοι, ζητάμε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία»
Με τη φράση «εμείς μια χαρά Τούρκοι είμαστε στη Δυτική Θράκη» ξεκίνησε την τοποθέτηση της η πρόεδρος του ΚΙΕΦ, ενώ συνεχίζοντας άσκησε δριμεία κριτική στο ελληνικό κράτος για την άρνηση αναγνώρισης εθνικής ταυτότητας και το κλείσιμο μειονοτικών σχολείων.
«Διορίζετε μουφτήδες, διορίζετε ιμάμηδες, διορίζετε βακουφικούς. Δεν μπορείτε να διορίσετε εθνικές ταυτότητες. Αυτή είναι η ταυτότητά μας, αυτή ήταν πάντοτε και αυτή θα παραμείνει να είναι. Πριν το 1967 η Ελλάδα ως επίσημη θέση έλεγε ότι η τουρκική μειονότητα είναι τουρκική μειονότητα.
Στα σχολεία υπήρχαν πινακίδες, για παράδειγμα, τουρκικό δημοτικό σχολείο Παλιάς Χρύσας. Τι έγιναν οι Τούρκοι που ζούσαν στη Δυτική Θράκη πριν το 1967; Εξατμίστηκαν; Πλέον δεν υπάρχουν; Υπάρχουν 83 δημοτικά σχολεία, τα οποία το 1923 ήταν 305 και πλέον είναι μόνο 83. Αναφέρεστε συνεχόμενα και συνεχώς στη Συνθήκη της Λωζάνης.
Η Συνθήκη της Λωζάνης για την εκπαίδευση της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη μιλάει ανοιχτά και λέει ότι η μειονοτική εκπαίδευση είναι αυτόνομη. Ένα παιδάκι να είναι στο σχολείο δεν μπορεί να κλείσει το σχολείο, ενώ κλείνει. Είχαμε πολύ πρόσφατα το παράδειγμα του δημοτικού σχολείου στη Ψέριμο.
Στη Ψέριμο λοιπόν, στο νησί, για δύο παιδάκια άνοιξαν δημοτικό σχολείο. Χαιρόμαστε πάρα πολύ γι’ αυτό. Πραγματικά έτσι πρέπει να γίνεται. Αυτό πρέπει να συμβαίνει. Αυτό είναι το σωστό. Αυτό είναι το δημοκρατικό. Κλείνει το ελληνικό κράτος τα δημοτικά σχολεία τα μειονοτικά επειδή λέει συνέχεια ότι έχει πέσει ο αριθμός των μαθητών κάτω από τα εννέα.
Πλέον στον Ζυγό οι γονείς έχουν κάνει αίτηση προς την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και έχουν πει ότι θέλουμε να ανοίξουμε το δημοτικό σχολείο που είναι μειονοτικό δημοτικό σχολείο. Η απάντηση της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν δεν μπορεί να ανοίξει το σχολείο. Είναι δέκα τα παιδάκια που θα πάνε στο σχολείο.
Γιατί δεν ανοίγει το μειονοτικό σχολείο του Ζυγού; Για το πλαφόν. Το πλαφόν ισχύει και για τους ανεξάρτητους βουλευτές. Και να μην ξεχάσουμε ότι το πλαφόν στην Ελλάδα ορίστηκε μετά την εκλογή του Σαδίκ Αχμέτ, του ιδρύτη του κόμματός μας. Αφήστε ότι ισχύει για τα κόμματα. Γιατί ισχύει και για τους ανεξάρτητους βουλευτές λοιπόν;».
Καταλήγοντας, η πρόεδρος του ΚΙΕΦ ζήτησε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. «Είπατε ότι θέλετε να κάνετε συνεργασία. Σας κάνω λοιπόν επίσημη πρόταση από το Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας στο Ευρωκοινοβούλιο να συνεργαστούμε ως Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας και ως Νέα Δημοκρατία και να κάνουμε συνεργασία. Όχι εκλογική απόλυτα, αλλά να συνεργαστούμε, να κάνουμε διάλογο, να μιλήσουμε. Αυτά είχα να πω. Ευχαριστώ πολύ».
