Με κεντρικό σύνθημα «Αποφασίζουμε για τον τόπο μας» πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 15 Μαρτίου στην Κομοτηνή η Περιφερειακή Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.
Στην εκδήλωση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την ανάπτυξη της περιοχής, όπως η πρωτογενής παραγωγή, η γεωργική εκπαίδευση και η δημιουργία υποδομών.
Ωστόσο, παρά τη βαρύτητα που δόθηκε στα θέματα ανάπτυξης, ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα για την περιοχή, αυτό του μειονοτικού, αγνοήθηκε παντελώς. Η παράλειψη εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ολοκληρωμένη προσέγγιση του ΠΑΣΟΚ στα ζητήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία.
Η αντιμετώπιση του μειονοτικού ζητήματος απαιτεί προσεκτική και ευαίσθητη προσέγγιση, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τις ανησυχίες όλων των πολιτών της περιοχής. Η ενσωμάτωση του θέματος αυτού στις συζητήσεις και τις πολιτικές προτάσεις του κόμματος θα μπορούσε να συμβάλει στην προώθηση της κοινωνικής συνοχής και της ανάπτυξης στη Θράκη.
Ο μοναδικός ομιλητής που έκανε αναφορά, έστω και επιφανειακή, ήταν ο Βουλευτής Ροδόπης Ιλχάν Αχμέτ, ο οποίος αφού έκανε μια ιστορική αναδρομή των πρωτοβουλιών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ για τη μειονότητα, κάλεσε τους συμμετέχοντες να μην αντιμετωπίζουν τη Θράκη ως «μια παραμεθόρια συνοριακή περιοχή που κινδυνεύει» αλλά ως «μια πύλη ευκαιριών».
Από κει και πέρα, σιγή ιχθύος. Δεν ακούσαμε τίποτα για τα «καυτά ζητήματα» της μειονότητας. Τι προτείνει το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, για το ζήτημα του Μουφτή; Τι θα κάνει στα θέματα της εκπαίδευσης; Πως θα αντιμετωπιστεί η δράση των ψευδομουφτειών που ελέγχουν σήμερα το 90% των τεμενών σε Ροδόπη και Ξάνθη; Πως θα περιοριστεί η λειτουργία του τουρκικού Προξενείου στα αυστηρά διπλωματικά του καθήκοντα; Πως θα αντιμετωπιστεί η παρέμβαση της Άγκυρας, που έχει καταγγελθεί σε ανώτερο κυβερνητικό επίπεδο, σε εσωτερικές διαδικασίες της χώρας όπως οι εκλογές; Θα κάνει και ο Ανδρουλάκης τα στραβά μάτια; Τα ερωτήματα πολλά και κυρίως, αναπάντητα.
Οι ωραία διατυπωμένες θεωρίες και εκθέσεις ιδεών δεν αρκούν όταν ένα μεγάλο μέρος της μειονότητας χειραγωγείται από ξένα συμφέροντα. Ποια ανάπτυξη μπορεί να υπάρξει στη Θράκη, όταν το μεγαλύτερο πολιτικό της «αγκάθι» αγνοείται επιδεικτικά; Η Θράκη δεν χρειάζεται άλλα μεγάλα λόγια, χρειάζεται πολιτική βούληση και πράξεις.
