Το Φοιτητικό Σχήμα Contra, που παρεμβαίνει στις φοιτητικές εστίες Κομοτηνής, καταγγέλλει την «επίθεση που δέχεται πανελλαδικά η φοιτητική μέριμνα και την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των φοιτητικών παροχών».
Με αφορμή το πρόσφατο έγγραφο του ΔΠΘ με το οποίο κλήθηκαν οι οικότροφοι φοιτητές στις εστίες «Ευκτήμων» να εγκαταλείψουν εν μέσω καραντίνας τα δωμάτια τους, το Φοιτητικό Σχήμα ασκεί δριμεία κριτική τόσο στις Πρυτανικές Αρχές όσο και στην κυβέρνηση.
Αναλυτικά, η ανακοίνωση:
«Η φοιτητική μέριμνα τα τελευταία χρόνια φαίνεται να υστερεί και να παραμελείται συστηματικά και πιθανά επιτηδευμένα από τις διευθύνσεις των ιδρυμάτων της χώρας, καθώς και του Υπουργείου Παιδείας. Στο πρόσφατο παρελθόν είδαμε στη πόλη της Κομοτηνής τις συμβάσεις των αστικών λεωφορείων να αλλάζουν και να εκμισθώνονται μικρότερα λεωφορεία χωρίς αυξήσεις δρομολογίων και την ιδιωτικοποίηση της λέσχης της πανεπιστημιούπολης που ως αποτέλεσμα είχε την ελαχιστοποίηση της ποσότητας όπως και της ποιότητας των μεριδών του φαγητού.
Σίτιση και μεταφορά δέχθηκαν ισχυρά πλήγματα αλλά η στέγαση είναι με διαφορά ο νικητής στον αγώνα της «μεταρρύθμισης». Η ζωή στις εστίες ποτέ δεν ήταν αξιοζήλευτη όμως πέρυσι ήταν το άκρον άωτον, ήταν εξαθλιωτική. Το ΔΠΘ στην περίοδο του πρώτου lockdown δεν δίστασε να εκδιώξει τους οικότροφους, με διακοπή των παροχών, απειλές και ελέγχους σε δωμάτια (50 από τα οποία είναι ακατάλληλα για διαβίωση) και όταν έμειναν πλέον ελάχιστοι να προτείνει σαν ιδανική λύση τη διαμονή τους σε καταλύματα αστέγων.
Σε μία διεθνή κρίση το ΔΠΘ έδειξε με τις πράξεις του ότι δεν βλέπει τους φοιτητές σαν προστατευόμενους αλλά σαν παράσιτα στην πλάτη του. Γεγονός που ενισχύεται από την θέσπιση του καινούριου κανονισμού εστιών ο οποίος αυξάνει τις υποχρεώσεις του οικότροφου (οικονομικές και συμπεριφοριστικές) χωρίς όμως να βελτιώνει ούτε στο ελάχιστο τις παροχές και τις συνθήκες διαβίωσης. Αυτό το κλίμα παραμέλησης και φθοράς των παροχών αποτελεί δίαυλο για την έλευση ιδιωτικοποιήσεων, παρόμοια με αυτή της λέσχης, σε μεταφορές και στέγαση.
ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ
Με νωπά στη μνήμη μας τα γεγονότα του Μαΐου, την αδιάκοπη δηλαδή επιμονή του ΔΠΘ να εκκενωθούν οι φοιτητικές εστίες η οποία αποτυπώθηκε στην πράξη με εκβιασμούς για επέμβαση αστυνομικών δυνάμεων, κυνηγητά μεταξύ υπαλλήλων και οικοτρόφων αλλά και ‘’δήμευση’’ των προσωπικών υπαρχόντων των οικοτρόφων αφού τους απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε αυτά, παρακολουθούμε εμβρόντητοι την έξωση των συνοικοτρόφων μας από τις φοιτητικές εστίες στο συγκρότημα ΕΥΚΤΗΜΩΝ.
Για να τοποθετήσουμε τα δεδομένα σε μία σειρά, όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2020 όταν σε μία ακόμα κίνηση εναντίον των φοιτητών και των παροχών τους, η πρυτανεία εξέδωσε απροειδοποίητα ανακοίνωση που απαιτούσε την άμεση απομάκρυνση όλων των πραγμάτων από τα δωμάτια των φοιτητών δίνοντας διορία τριών (3) ημερών.
Η αιτιολογία ήταν πως το υπουργείο έκοψε την ετήσια έκτακτη χρηματοδότηση του Νοεμβρίου με την οποία αποπληρώνεται κάθε χρόνο το ενοίκιο των δωματίων στο συγκρότημα Ευκτήμων. Στα πλαίσια δηλαδή διαχείρισης των οικονομικών του πόρων, το πανεπιστήμιο επέλεξε να στοχεύσει σε έναν κοινωνικό χώρο στον οποίο οι ιθύνοντες γνώριζαν πολύ καλά πως δεν υπάρχουν φοιτητές με αναπαραστάσεις αγώνα και κινητοποιήσεων.
Η πραγματικότητα εντούτοις είχε άλλα σχέδια για την πρυτανεία, καθώς οι φοιτητές αντέδρασαν άμεσα και καθοριστικά με δημόσια καταγγελία εναντίον του ΔΠΘ η οποία εξανάγκασε το πανεπιστήμιο σε αναδίπλωση. Ίσως έπρεπε οι υπαίτιοι να γνωρίζουν καλύτερα, διότι συνήθως αυτό συμβαίνει όταν θίγονται απροκάλυπτα τα θεμελιώδη δικαιώματα κοινωνικών ομάδων. Πιο συγκεκριμένα, όχι μόνο κανένας φοιτητής δεν απομάκρυνε τα υπάρχοντά του από το δωμάτιό του, αλλά όλοι οι οικότροφοι έλαβαν εγγυήσεις -ακόμα και δημοσίως στην τηλεοπτική εκπομπή ‘’ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ’’ στις 17/11/20- πως σε καμία περίπτωση και με κανένα τρόπο δεν επρόκειτο να εκδιωχθούν από τα δωμάτιά τους.
Να τονιστεί σε αυτό το σημείο πως όλα τα παραπάνω διαδραματίστηκαν σε περίοδο Lockdown με τις μετακινήσεις να απαγορεύονται και το 90% των φοιτητών να απουσιάζει στον τόπο μόνιμης κατοικίας του. Λίγο αργότερα οι τόνοι έπεσαν, και η σεμνή τελετή φαινόταν πως είχε λήξει. Κανείς όμως δεν κατάφερε να προβλέψει πως θα υπάρξει και sequel…
Σχεδόν ένα μήνα μετά, στα μέσα Δεκεμβρίου του 2020, βγήκε το ‘΄Στυγνή καταδίωξη 2’’, μια παραγωγή του Υπουργείου Παιδείας , σε σκηνοθεσία Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Οι οικότροφοι των εστιών ‘’Ευκτήμων’’ άρχισαν να δέχονται τηλεφωνήματα από υπαλλήλους του ΔΠΘ οι οποίοι τους ενημέρωναν πως θα πρέπει να εγκαταλείψουν οριστικά τα δωμάτιά τους και να μετακομίσουν άμεσα στις εστίες της Πανεπιστημιούπολης.
Η ενημέρωση αυτή είχε χαρακτήρα ειλημμένης απόφασης καθώς οι αρμόδιοι των εστιών της πανεπιστημιούπολης είχαν ήδη διαταχθεί να ετοιμάσουν 40-50 δωμάτια για την προγραμματισμένη έλευση νέων οικότροφων. Οι υποσχέσεις της πρυτανείας είχαν αθετηθεί, και οι ψευδαισθήσεις των φοιτητών για μία δικαιότερη μεταχείριση προς τα πρόσωπά τους είχαν καταρρεύσει. Στο σύνολο έπρεπε να εγκαταλειφθούν εκατόν δέκα (110) κλίνες. Αυτή τη φορά όμως, το ΔΠΘ φρόντισε στρατηγικά να μην εκδώσει σε πρώτο χρόνο επίσημη υπογεγραμμένη ανακοίνωση.
Ως μείζονος κλίμακας αιτιολογία παρουσιάστηκε η επικείμενη λήξη της σύμβασης μεταξύ ΔΠΘ και ΕΥΚΤΗΜΩΝ ΙΚΕ με καταληκτική ημερομηνία 23/12/20. Εύλογα, οι οικότροφοι προέβησαν σε εκ νέου καταγγελία αιτούμενοι εν γένει την άρση της απόφασης ή/και έστω την χρονική μετατόπιση της διαδικασίας μετεγκατάστασης για το 2021 όποτε και οι συνθήκες θα είναι ασφαλέστερες αλλά και ευνοϊκότερες για την επιτυχή πραγματοποίηση μίας τέτοιας διαδικασίας. Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να είναι σύμπτωση λέει ο θυμόσοφος λαός.
Ηθικός αυτουργός του παραπάνω χρονικού είναι η ελληνική κυβέρνηση η οποία ενώ σκάβει τον λάκκο της φοιτητικής μέριμνας υποβαθμίζοντας και συρρικνώνοντας τις δημόσιες δωρεάν παροχές όπως τη στέγαση, τη σίτιση, τη μετακίνηση, την παροχή ζεστού νερού και τις ασφαλείς εγκαταστάσεις, σκοπεύει να ολοκληρώσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος τις ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της παιδείας και των φοιτητικών παροχών.
Η διακοπή της παροχής ζεστού νερού από τον Αύγουστο του 2020 έως και σήμερα στις εστίες της πανεπιστημιούπολης (ζήτημα το οποίο έλαβε τα φώτα της δημοσιότητας μετά από καταγγελίες μας και άτακτη παραδοχή ευθυνών από το Δημοκρίτειο αλλά και το ΙΝΕΔΙΒΙΜ χωρίς ποτέ όμως να λυθεί στο σύνολό του), οι συνεχείς διακοπές ρεύματος, η αντικατάσταση των αστικών λεωφορείων με μικρότερα σε χωρητικότητα αλλά και δρομολόγια, η έκδοση νέου αυστηροποιημένου εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας εστιών τον Δεκέμβρη του 2019 (ο οποίος μεταξύ άλλων απαγορεύει ρητά την χρήση ηλεκτρικών συσκευών θέρμανσης ή άλλης φύσεως την ίδια στιγμή που η θέρμανση δεν λειτουργεί στο 75% των δωματίων των εστιών) και εν τέλει η οριζόντια απομείωση των φοιτητικής μέριμνας με την διαγραφή 110 κλινών, αποτελούν εξόφθαλμα πειστήρια της κυβερνητικής πρακτικής. Η φοιτητική μέριμνα στην Κομοτηνή καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.
Πλέον, επλήγη βάναυσα και η τελευταία μέχρι προσφάτως παροχή που στεκόταν με μία σχετική αξιοπρέπεια, η ίδια η στέγαση, με σκοπό να μπει οριστικά η ταφόπλακα στις δημόσιες δωρεάν παροχές, ώστε τα λείψανά της να γίνουν λίπασμα για μαζικές ιδιωτικοποιήσεις.
ΣΔΙΤ-2021
Όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα, η μεταχείριση των οικότροφων φοιτητών στην Κομοτηνή, οι όποιοι διέμεναν στις φοιτητικές εστίες της Ευκτήμων αποκρυσταλλώνει, όλα όσα φοβόμασταν ότι θα επέλθουν από την πραγμάτωση της αξιολόγησης των ΑΕΙ. Είναι φανερό ότι η φοιτητική μέριμνα είναι αυτή που πρώτη δέχεται τα πυρά της υποχρηματοδότησης, χωρίς να λαμβάνεται καν υπόψη η παράμετρος της πανδημικής κρίσης που βιώνουμε. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της κυβέρνησης ΝΔ έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει να βάλει τίτλους τέλους στην δημόσια δωρεάν παιδεία και να διαμορφώσει πανεπιστημιακά ιδρύματα άρρηκτα συνδεδεμένα με την Αγορά και τις ανάγκες της, ανοίγοντας με τον τρόπο αυτό τον δρόμο για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις και νομιμοποιώντας το με πληθώρα νομοσχεδίων που καταθέτει για το εκπαιδευτικό.
Φυσικό επακόλουθο λοιπόν της αξιολόγησης και της υποχρηματοδότησης είναι η αναζήτηση νέων πόρων για τα ΑΕΙ πέραν της κρατικής χρηματοδότησης, σύνδεση δηλαδή του Πανεπιστημίου με το κεφάλαιο. Εκτός της αξιολόγησης των Πανεπιστημίων ακολουθούν οι ΣΔΙΤ- Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα- συμπράξεις που υπέγραψε και το ΔΠΘ αναθέτοντας την κατασκευή και κατ’ επέκταση την διαχείριση των φοιτητικών εστιών σε εργολάβους, φέρνοντας προ των πυλών την ιδιωτικοποίηση των φοιτητικών παροχών (σίτιση-στέγαση) και όλα αυτά όταν ένα μεγάλο ποσοστό βρίσκεται στα όρια της φτώχειας. Εμμέσως πλην σαφώς συνεπώς, το ΔΠΘ, ενώ παραδέχεται την ανεδαφική έλλειψή που υφίσταται στην παροχή στέγασης στους φοιτητές της Κομοτηνής, ανεγείροντας έτσι καινούργιες φοιτητικές εστίες, παράλληλα επιλέγει να μειώσει για τα επόμενα χρόνια κατά εκατό τις κλίνες που διαθέτει.
Άραγε λοιπόν, ποιόν σκοπό εξυπηρετεί η ανέγερση νέων εστιών στην Κομοτηνή; Την κάλυψη εξόφθαλμων αδυναμιών του πανεπιστημίου σε κατεύθυνση υπεράσπισης των συμφερόντων της ακαδημαϊκής κοινότητας, ή την ιδιωτικοποίηση της παροχής στέγασης με όλα τα κερδοφόρα πάρεργα που αυτή συνεπάγεται;
Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν οι εξώσεις φοιτητών από τις εστίες της Ευκτήμων στην Κομοτηνή, στις εστίες της ΦΕΠΑ, του Πανεπιστημίου Αθηνών, οι φοιτητές έρχονται αντιμέτωποι με διακοπή της σίτισής τους και με απειλές για διακοπή και των υπόλοιπων παροχών (ίντερνετ, ρεύμα κλπ), ως «αντίποινα» στην κατάληψη που τελούν στην γραμματεία των εστιών διεκδικώντας επαναφορά του δικαιώματος 12μηνης παράτασης παραμονής για όσους έληξε το δικαίωμα φιλοξενίας και λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων προστασίας από τον COVID-19.
Από την πλευρά των πρυτανικών αρχών δεν υπάρχει καμία προσπάθεια εύρεσης μιας λύσης, αλλά αντίθετα εμμένουν στις απειλές τους. Εν κατακλείδι, βλέπουμε την ανοιχτή επίθεση που δέχεται η φοιτητική μέριμνα με πάτημα την πανδημική κρίση και θα συνεχίσει να δέχεται έως ότου να επέλθει η πλήρης ιδιωτικοποίηση των ελληνικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.
Για την κυβέρνηση δεν υπάρχουν αρκετά κονδύλια για την χρηματοδότηση των Πανεπιστήμιων ή για τον ανεφοδιασμό των δημόσιων νοσοκομείων που εν μέσω πανδημίας ασφυκτιούν, ωστόσο καθώς φαίνεται το κράτος έχει να διαθέσει κονδύλια για την δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας και να εφοδιάζει συνεχώς την ΕΛΑΣ. Το κατά πόσο αυτό ήταν αποτελεσματικό αποτυπώνεται στις κινητοποιήσεις φοιτητών και εργαζομένων στους δρόμους, στις παραστάσεις διαμαρτυρίας, στην πληρότητα σε ΜΕΘ, στην διαρκή αύξηση των κρουσμάτων, στην άνοδο της ανεργίας, στα διαδοχικά lockdown, στην αύξηση πώλησης αντικαταθλιπτικών».
