Οι εκλογές στο μέτρο που αναμειγνύεται ωμά το τουρκικό προξενείο για να εκλέγει τους δικούς του βουλευτές, δημάρχους, περιφερειάρχες δεν είναι υποδειγματικές. Δεν διεξάγονται από «αγίους»
Τα τελευταία δημογραφικά στοιχεία της Ροδόπης είναι λίαν απογοητευτικά. Το 2017 πέθαναν 1.400 κάτοικοι του νομού, χριστιανοί στη μεγάλη τους πλειονότητα, ενώ γεννήθηκαν μόλις 700 νέοι Ελληνες. Την ίδια χρονιά, σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ., μετανάστευσαν στο εξωτερικό 1.600 νέοι επιστήμονες. Οι συνέπειες των αλλαγών στην πληθυσμιακή σύνθεση του νομού αποτυπώνονται στο εκλογικό σώμα και κατ’ επέκταση στην αντιπροσώπευση της χριστιανικής πλειονότητας και της μουσουλμανικής μειονότητας σε θεσμικά όργανα.
Η Τουρκία δεν χρειάζεται να κάνει πολλά για να πέσει ο νομός στα χέρια της. Αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται. Η δημογραφία είναι το όπλο της. Η πλειονότης καθίσταται ταχέως μειονότης και το αντίστροφο. Η συνδιοίκηση επιβάλλεται σιωπηρώς μέρα με τη μέρα. Το σοκ του 2015 δεν φαίνεται να ξύπνησε κανέναν.
Το τουρκικό προξενείο μελέτησε τότε καλά τον εκλογικό νόμο, μοίρασε τις καθοδηγούμενες ψήφους της μειονότητας σε τρεις κατευθύνσεις και κατάφερε να κερδίσουν μουσουλμάνοι υποψήφιοι και τις τρεις έδρες του νομού: Μουσταφά, Καραγιουσούφ, Ιλχάν. Οι συγκεκριμένοι βουλευτές δεν κάνουν θόρυβο, αλλά προωθούν στο παρασκήνιο τα συμφέροντα της Αγκυρας λίαν αποφασιστικά. Το πάγωμα του νόμου για τους μουφτήδες έγινε έπειτα από διάβημα των βουλευτών στον διπλωματικό σύμβουλο του πρωθυπουργού Βαγγέλη Καλπαδάκη.
Ο νέος και πλέον φιλόδοξος στόχος που θέτει το τουρκικό προξενείο για τις περιφερειακές εκλογές είναι η εκλογή μουσουλμάνου νομάρχη τουρκικής καταγωγής σε θέση αντιπεριφερειάρχη στη Ροδόπη. Πρόκειται για τον αιρετό αξιωματούχο που προΐσταται της Πολεοδομίας, των ΔΟΥ, των υπηρεσιών Πρόνοιας, που έχει πρόσβαση σε απόρρητα σχέδια Αμυνας και εκείνον που μετέχει σε κρίσιμες συσκέψεις εθνικού χαρακτήρα (Πολιτικός Σχεδιασμός Εκτάκτου Ανάγκης). Δυστυχώς για εμάς ο νέος νόμος Σκουρλέτη τούς δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσουν το αξίωμα. Ο παλαιός νόμος Ραγκούση προέβλεπε ότι ο τέως νομάρχης νυν αντιπεριφερειάρχης οριζόταν ελεύθερα από τον περιφερειάρχη.
Ο νέος νόμος προβλέπει πως ο αντιπεριφερειάρχης επιλέγεται από τον περιφερειάρχη μεταξύ των εκλεγμένων συμβούλων του συνδυασμού. Αν μεταξύ αυτών έχει εκλεγεί και χριστιανός σύμβουλος, τότε έχει καλώς. Αν όμως το τουρκικό προξενείο «σπάσει» τις 30.000 ψήφους που ελέγχει σε δύο ομάδες των 15.000, τις μοιράσει σε τρισταυρίες και καταφέρει να εκλέξει έξι στους έξι περιφερειακούς συμβούλους τουρκικής καταγωγής, τότε ο νέος περιφερειάρχης έχει τα χέρια του δεμένα: Πρέπει να ορίσει αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης, μουσουλμάνο τουρκικής καταγωγής!
Αν ζούσαμε στην ιδανική πολιτεία, επί παραδείγματι στις πολυεθνοτικές ΗΠΑ, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα. Το ζήτημα δεν είναι η εθνότητα ή το θρήσκευμα αλλά πόσο ικανός είναι κανείς να υπηρετήσει ένα αξίωμα. Ζούμε όμως στην Ελλάδα. Στη Θράκη. Στα ελληνοτουρκικά σύνορα.
Και οι εκλογές στο μέτρο που αναμειγνύεται ωμά το τουρκικό προξενείο για να εκλέγει τους δικούς του βουλευτές, δημάρχους, περιφερειάρχες δεν είναι υποδειγματικές. Δεν διεξάγονται από «αγίους». Ρισκάρεις όμως ποτέ να δώσεις το τιμόνι σε κάποιον που θα το στρίψει αλλού; Για να μην το δούμε κι αυτό, απαιτείται ενότητα στη Θράκη και ομοψυχία στην ψήφο. Τα κόμματα πρέπει να συνεννοηθούν για να αθροίσουν δυνάμεις, ώστε να εκλεγεί τουλάχιστον ένας χριστιανός στη Ροδόπη (αυτό είναι το στοίχημα λόγω της δημογραφικής ερήμωσης) για να οριστεί αντιπεριφερειάρχης. Αλλιώς η ταχύτης με την οποία υποχωρεί το έδαφος κάτω από τα πόδια μας θα αυξηθεί. Υποθέτω δεν το θέλουμε!
Μανώλης Κοττάκης
(εφ. Δημοκρατία, 16.10.2018)
