Πολλές φορές κατά το παρελθόν ακούσαμε από τους πολιτικούς μας για τις άοκνες προσπάθειες τους για την ανάπτυξη της περιοχής και άλλες τόσες απογοητευτήκαμε ως Έλληνες πολίτες για την εγκατάλειψη της περιοχής μας από την κεντρική εξουσία. Είναι γεγονός ότι η περιοχή μας είναι η πλέον υποβαθμισμένη περιοχή της χώρας, γεγονός που αποδεικνύει περίτρανα ότι η απουσία του Κράτους είναι διαχρονική.
Σε ζητήματα παραγωγής και διάθεσης των παραγόμενων προϊόντων, μετά και την κατάρρευση της ΕΑΣ, η παρεμβατική πολιτική του κράτους είναι ανύπαρκτη. Γνωστά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί αξιόλογων προϊόντων που δίνουν προστιθέμενη αξία στον παράγωγο.
Το βαμβάκι, ο καπνός, τα κεράσια, είναι καλλιέργειες που κυριαρχούν στο νομό και όμως δεν επιχειρήθηκε μέσα από μια συγκροτημένη πολιτική να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για διάθεση των προϊόντων. Την ευκαιρία από την απουσία συγκροτημένων δομών άρπαξε με ταχύτατες κινήσεις ο Λεβέντ Σαδίκ που σήμερα χαρακτηρίζεται από μεγάλα ΜΜΕ της χώρας ως «βαρόνος» του ελληνικού βαμβακιού ενώ κατόρθωσε με την επικοινωνιακή πολιτική του να αναδεικνύεται ως ο μεγαλύτερος παράγοντας στο χώρο του εμπορίου στη Θράκη.
Πρόσφατα, είδαμε να επιχειρεί μια ουσιαστική παρέμβαση στην παράγωγη και διάθεση του καπνού βλέποντας την εκμετάλλευση των καπνοπαραγωγών από εταιρείες που σηκώνουν τα καπνά αλλά δεν πληρώνουν τους παραγωγούς. Η πρόσφατη συνάντηση που είχε ο υφυπουργός Μπόλαρης και η λύση που έδωσε ήταν έξω και πέρα από τα συμφέροντα των καπνοπαραγωγών αλλά και της περιοχής.
Σήμερα ο κ. Σαδίκ αναδεικνύεται σε προστάτη των καπνοπαραγωγών αφού βρίσκεται σε συζητήσεις για την απορρόφηση των προϊόντων και την δημιουργία εργοστασίου επεξεργασίας καπνού στην περιοχή. Η επόμενη στάση του μεγάλου οικονομικού παράγοντα θα είναι η παρέμβαση του στην καλλιέργεια και διάθεση του κερασιού, οι καλλιεργητές του οποίου ταλαιπωρήθηκαν από το εμπάργκο κατά της Ρωσίας.
Μετά και τη νέα δραστηριότητα του που θα έχει αίσιο τέλος, δεδομένου ότι οι κερασοπαραγωγοί είναι στη πλειονότητα τους μουσουλμάνοι, η παράγωγη στο νομό Ροδόπης θα βρίσκεται κατά 90% στα χέρια του οικονομικού παράγοντα. Αθάνατη ελληνική αδιαφορία…
