Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και βγαίνει από το ψυγείο και σερβίρεται στον αντίπαλο όταν κρίνεται αυτό αναγκαίο. Κάπως έτσι συμβαίνει και με τον Γιώργο Παπανδρέου που ξαφνικά έβγαλε από το ψυγείο το πιάτο της δημιουργίας νέου κόμματος, το πρόσφερε στον Βαγγέλη Βενιζέλο που όμως όπως φαίνεται δεν κάθισε ομαλά στο στομάχι του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Η πρωτοβουλία του ΓΑΠ ασφαλώς και δημιούργησε αρνητικές καταστάσεις στο κόμμα του Βενιζέλου αφού ξαφνικά είδαν μπροστά τους το φάσμα της απόλυτης εκλογικής αποτυχίας αφού τα δημοσκοπικά ευρήματα δείχνουν ότι το ενιαίο ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 4% των προτιμήσεων του εκλογικού σώματος χωρίς να μπορεί ο καθένας να υπολογίσει σε ποιο ποσοστό θα πέσει η προτίμηση αυτή σε περίοδο εκλογών.
Αμέσως κινητοποιήθηκαν όλα τα εξαπτέρυγα του Βενιζέλου και άρχισαν ομαδικά και συντεταγμένα να καταφέρονται εναντίον του πρώην πρωθυπουργού τον οποίο αποκαλούν σαμποταριστή και διασπαστή της παράταξης. Προκειμένου δε να δημιουργήσουν και ψυχολογικό πρόβλημα ανέσυραν και το όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι δεν είναι δυνατόν ο γιος του να διχάζει το κόμμα που ίδρυσε ο πατέρας. Σε όλα αυτά ο ΓΑΠ απαντούσε με το μόνιμο επιχείρημα του ότι το ΠΑΣΟΚ με την ηγεσία Βενιζέλου ξέφυγε από την ιδεολογία του και πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις για την άρση του αδιεξόδου με συνέδριο επανακαθορισμού της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ μακριά από δεξιόστροφες πολιτικές αλλά με μια οργανωτική ανασυγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων και τη συγκρότηση ενός ρεύματος λαϊκής συμμετοχής για το καλό του τόπου.
Όλα τα προταθέντα φυσικά δεν έγιναν αποδεκτά από την παρέα του Βενιζέλου που ήθελε πάση θυσία να πορευτεί το ΠΑΣΟΚ στις επικείμενες εκλογές με τον ίδιο αρχηγό και στη συνέχεια να πραγματοποιηθεί το συνέδριο που ζήτησε ο ΓΑΠ. Όλοι μιλούν για την επικείμενη διάσπαση και δείχνουν ότι ανησυχούν για το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης ενώ στην ουσία εκείνο που φαίνεται πίσω από τις υποκριτικές τους ανησυχίες είναι το προσωπικό τους συμφέρον. Είναι γεγονός ότι ο ΓΑΠ είναι υπεύθυνος για την ένταξη της Ελλάδας στο ΔΝΤ αλλά αυτό θα το καταγράψει η ιστορία (θετικά ή αρνητικά) όμως και οι άλλοι που ακολούθησαν την ίδια πολιτική για τη σωτηρία της χώρας έχουν τις ίδιες πολιτικές ευθύνες αφού με το πρόσχημα της σωτηρίας της χώρας αποδέχτηκαν όλες τις πιέσεις των τροϊκανών ως απαραίτητο στοιχείο για τη χώρα.
Όμως κανένας από τους ανησυχούντες του κομματικού σωλήνα δεν σκέφτηκε την πτώση του ΓΑΠ που έγινε μετά από τις εντολές της Μέρκελ προς τον Βενιζέλο και είναι ιδιαίτερα προκλητικό ένας πρωθυπουργός να σύρεται σε παραίτηση μετά από τη ψήφο εμπιστοσύνης που πήρε η κυβέρνηση του στη Βουλή. Η μεθόδευση των ξένων με την απόλυτη ταύτιση του Βενιζέλου είναι ένα μελανό σημείο στη πολιτική ιστορία του τόπου.
Τώρα ο ΓΑΠ παίρνει την εκδίκηση του και αυτή θα δημιουργήσει μεγάλη αναστάτωση στο στρατόπεδο του Βενιζέλου και της παρέας του με την επικείμενη εξαφάνιση των αντιπάλων του.
