Οριστικοποιείται το χάσμα στο ΠΑΣΟΚ ανάμεσα στον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Γιώργο Παπανδρέου, μετά την επιστολή που έστειλε ο δεύτερος στον πρόεδρο του Κινήματος, αποστασιοποιούμενος ολοκληρωτικά και κάθετα από την πορεία που έχει χαράξει ο νυν αρχηγός.
Ο κ. Παπανδρέου ζητά να γίνει έκτακτο συνέδριο και να υπάρξει εκλογή προέδρου από τη βάση, ενώ αφήνει να διαφανεί ξεκάθαρα ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις εθνικές εκλογές με το σχήμα της Δημοκρατικής Παράταξης, που συγκροτεί ο κ. Βενιζέλος, καθώς διαφωνεί με την επιλογή αυτή.
Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:
Η πρότασή μου, αφορά στην πορεία και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ ως πολιτικού φορέα που έχει ταυτιστεί με τους αγώνες του Ελληνικού λαού, για τη Δημοκρατία και την Αλλαγή του τόπου – και τα τελευταία χρόνια, με την ανάληψη του βάρους για την αντιμετώπιση της κρίσης, που σε κάθε περίπτωση δεν του αναλογούσε.
Στις δημόσιες παρεμβάσεις μου έχω διατυπώσει επανειλημμένα τις απόψεις μου για τα ζητήματα που αφορούν το Κίνημά μας. Και εδώ και πολύ καιρό, έχω εκφράσει με παρρησία τις θέσεις μου, τόσο για το τι χρειάζεται το Κίνημά μας στην πορεία του προς το μέλλον, όσο και τις ενστάσεις και διαφωνίες μου για τις οβιδιακές μεταμορφώσεις που επιχειρούνται κατά καιρούς στο Κίνημα.
Ωστόσο, στις κρίσιμες στιγμές που διέρχεται το Κίνημά μας, αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ και σε κάθε μέλος και φίλο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και σε κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται πραγματικά για την πορεία του τόπου, κοινοποιώντας τις σκέψεις μου και την πρότασή μου γραπτώς, μακριά από ενδιάμεσους και ψιθύρους.
Με απόλυτη καθαρότητα, με απόλυτη διαφάνεια.
Όπως έκανα πάντα.
Ως εκ τούτου, θέλω να είμαι σαφής και συνοπτικός:
1. Οι όποιες διεργασίες συντελούνται σήμερα στο Κίνημα, ελάχιστη σχέση έχουν με την κοινωνία και τις ανάγκες της. Η ενασχόληση με το κομματικό «καπέλο», με την ονοματολογία, αλλά και με τις όποιες μεταμορφώσεις του Κινήματος, σκοτώνει την ουσία.
2. Η ουσία είναι η Πολιτική. Η πολιτική είναι θέσεις. Από την ίδρυσή του το ΠΑΣΟΚ και στις καλύτερές του στιγμές, έθετε – και χωρίς φόβο – τα ουσιαστικά διακυβεύματα για τη χώρα. Μπορούσε έτσι και ένωνε πλατιά στρώματα του Ελληνικού λαού που διψούσαν για αλλαγές.
Την περίοδο 2009-2011, το ΠΑΣΟΚ έκανε το πατριωτικό του καθήκον. Μόνο του, χωρίς τη στήριξη καμιάς άλλης πολιτικής δύναμης, για να μην χρεοκοπήσει η χώρα.
Όμως, το διακύβευμα ήταν βαθύτερο. Το φάσμα της χρεοκοπίας προήλθε από τη γιγάντωση ενός μοντέλου πελατειακού καπιταλισμού. Από την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών και λειτουργιών.
Η διακυβέρνηση της χώρας, με αποκορύφωμα την περίοδο 2004-2009, συνέβαλε ώστε να κυριαρχήσουν αντιλήψεις και πρακτικές, που επέτρεψαν, πόροι και πλούτος του Ελληνισμού, να γίνουν βορά ισχυρών ιδιοτελών συμφερόντων.
Επέτρεψαν, δηλαδή, να σπαταληθούν και εν τέλει να χαθούν, με ζημία για την οικονομική ανάπτυξη, το κοινό καλό και τον Έλληνα πολίτη.
Θεωρώ αυτονόητο ότι, μπροστά σε αυτό το διακύβευμα απαιτούνται θέσεις που να υπηρετούν αρχές και αξίες, θέσεις – και αγωνιστική διάθεση για αυτές – που να ανταποκρίνονται στις δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μας ρίζες.
Θέσεις, δηλαδή, που να διασφαλίζουν έμπρακτα το δημόσιο συμφέρον και το συλλογικό καλό, με κοινούς κανόνες για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και γκρίζες περιοχές.
Καθαρές θέσεις, συνεχείς πρωτοβουλίες και μάχες για θεσμούς και πρακτικές που να προωθούν την ισονομία, την διαφάνεια, την αξιοκρατία, τη λογοδοσία.
Αυτή και μόνο μπορεί να είναι η βάση για μια βιώσιμη οικονομία και για την εμπέδωση κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατικού κράτους δικαίου.
Αυτή είναι η μάχη που πρέπει και αξίζει να δοθεί.
Αυτή η μάχη μπορεί να ενώσει ευρύτατα στρώματα του Ελληνικού λαού.
Και αυτή η μάχη, απαιτεί και Συμμετοχή του κόσμου.
Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία όσων πονάνε πραγματικά για το ΠΑΣΟΚ και τις αξίες που εξέφρασε, λένε ότι, τα όσα γίνονται στο Κίνημα δεν οδηγούν πουθενά. Κάθε μέρα που συνεχίζονται όλες αυτές οι πρακτικές και οι διαδικασίες, το Κίνημα αιμορραγεί. Μερικοί λένε, μάλιστα, ότι πλέον ψυχορραγεί. Ούτε Θέσεις υπάρχουν, ούτε Συμμετοχή.
Είναι προφανές ότι, τα όποια σχήματα έπονται.
Όποιος δεν το βλέπει, εθελοτυφλεί.
3. Είτε το θέλουμε είτε – κάποιοι – όχι, το ΠΑΣΟΚ υπήρξε η θεσμική έκφραση της Παράταξης, των ευρύτερων δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων τις τελευταίες δεκαετίες. Πρέπει, λοιπόν, να το σεβαστούμε όλοι. Ο σεβασμός αυτός δεν είναι ζήτημα συμβόλων ή ονομάτων. Είναι ζήτημα σεβασμού των αρχών του, και εντέλει, όσων αγωνίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται, παλαιότερων και νεότερων, εμάς των ίδιων, αν θέλουμε να πάμε παρακάτω συντεταγμένα και με προοπτική.
4. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο κόσμος του. Υπαρξιακά ζητήματα του Κινήματος τα λύνει ο κόσμος του, κανένας άλλος. Αν το ΠΑΣΟΚ σταματήσει να υπάρχει, ή συνεχίσει να υπάρχει, ή μετεξελιχθεί σε κάτι άλλο, ή μετονομαστεί σε οτιδήποτε άλλο, αυτό είναι θέμα του κόσμου του, κανενός άλλου.
Εν τέλει, η μετεξέλιξη είναι μέρος της ζωής, αλλά είναι και μια πολιτική – παιδευτική διαδικασία, ένα εργαστήρι ιδεών και προτάσεων, που δεν πραγματοποιείται ερήμην όσων πίστεψαν και πιστεύουν στις αρχές και τις αξίες του Κινήματος.
Γιατί η πραγματική μετεξέλιξη έχει νόημα, όταν δεν είναι φραστική αλλά όταν γίνεται ευθύνη του καθενός μας και συλλογικά όλων μας. Και αυτό είναι εφικτό μόνο εάν η διαδικασία είναι συμμετοχική – βαθιά δημοκρατική.
5. Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ένα εγερτήριο πολιτικό δημοκρατικό ΣΟΚ για να ανανήψει. Τίποτα λιγότερο. Όλα από την βάση. Τώρα.
6. Η πρότασή μου:
α) Προκηρύσσεται Έκτακτο και Ανοιχτό Συνέδριο ΠΑΣΟΚ – Συνέδριο Εκτάκτων Αποφάσεων, όπως επιβάλλουν οι περιστάσεις.
β) Η προκήρυξη συνοδεύεται με προσκλητήριο προς όλους, είτε είναι στο ΠΑΣΟΚ σήμερα, είτε δεν είναι.
Ανοιχτό σε όλους όσοι αντιλαμβάνονται την ανάγκη ριζικής αλλαγής της χώρας με προοδευτικό πρόσημο και με στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη. Όλους όσοι είναι έτοιμοι να απελευθερώσουν την Ελλάδα από τις δουλείες του παρελθόντος.
Ανοιχτό στην κατάθεση και συλλογική επεξεργασία καινοτόμων προτάσεων από όλους όσοι αντιλαμβάνονται την πρόκληση της Μεταπελατειακής Ελλάδας.
Με ανοιχτό μητρώο, για να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε όλους όσους ενδιαφέρονται.
Το σύνολο των μελών του Κινήματος που θα προκύψουν μετά από τις διαδικασίες αυτοοργάνωσης που επιβάλεται να δρομολογηθούν, στο πλαίσιο του προσκλητηρίου που θα απευθυνθεί και προκειμένου η συμμετοχή τους να είναι και ουσιαστική, θα κληθούν να εκλέξουν με άμεση εκλογή και την Οργανωτική Επιτροπή, που θα καθορίσει και τους κανόνες διεξαγωγής του Συνεδρίου – με βάση τη δημοκρατική παράδοση και συγκρότηση του Κινήματος.
γ) Στις ανοιχτές διαδικασίες προς και κατά την διάρκεια του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, να συζητηθούν και να αποφασιστούν τα πάντα: στίγμα, φυσιογνωμία, θέσεις, σύμβολα, δομή, πρόσωπα.
δ) Αμέσως μετά το Συνέδριο, εκλογή νέου Προέδρου από τη βάση.
7. Οι πρωτοβουλίες αυτές, μπορούν να προκαλέσουν αυτό το πολιτικό και δημοκρατικό ΣΟΚ που χρειάζεται, το Κίνημα, η χώρα – που χρειαζόμαστε όλοι. Άμεσα. Είναι πρωτοβουλίες που υπηρετούν την πολιτική, τις δημοκρατικές αποφάσεις, τη συλλογική δράση. Είναι πρωτοβουλίες που ανταποκρίνονται και υπηρετούν τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την αποστολή του ΠΑΣΟΚ να υπηρετεί τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.
Και μπορούν να κινητοποιήσουν κόσμο, να προκαλέσουν και πάλι το ενδιαφέρον του.
Μόνο με κινηματικού χαρακτήρα ενέργειες μπορεί να κινητοποιηθεί ξανά η βάση της Παράταξής μας – που σήμερα αποστασιοποιείται, αδιαφορεί, αισθάνεται πολιτικά άστεγη.
8. Προσωπικά, ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, θα τιμήσω μέχρι τέλους την αποστολή που μου εμπιστεύθηκαν οι πολίτες. Και δεσμεύομαι να στηρίξω ένα πραγματικό εγερτήριο ΣΟΚ στο Κίνημα. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν ενδιαφέρομαι για καμία καρέκλα. Το μόνο που θέλω – και γι’ αυτό θα συνεχίσω να αγωνίζομαι, είναι να συμβάλλω στην αναγέννηση του Κινήματος, αλλά και στην ανόρθωση της χώρας – για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας δικαίου και για την ενδυνάμωση της προοπτικής του λαού μας προς την ευημερία.
9. Είναι προφανές, κατόπιν όλων αυτών, πως αν, επιτέλους, αναληφθούν πρωτοβουλίες που σέβονται τις αρχές, τις αξίες και τον κόσμο του Κινήματος, θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις και από οποιαδήποτε θέση μάχης, στο εγχείρημα αυτό.
10. Στην κρίσιμη αυτή φάση που περνά η χώρα μας, οι δυνάμεις της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού πρέπει και μπορούν να αποτελέσουν και πάλι την ατμομηχανή που θα πάει την χώρα μπροστά. Σπάζοντας κατεστημένες αντιλήψεις, κτίζοντας ευρύτερες συναινέσεις και συμμαχίες, με στόχο θεσμούς και πρακτικές που θα εδράζονται σε προοδευτικές αξίες και αρχές, ώστε να καταστήσουν δυνατή μια νέα Προοδευτική Διακυβέρνηση για μια Νέα Αλλαγή.
Όσο δεν αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση, το πολιτικό σκηνικό θα βυθίζεται στην αστάθεια, με αρνητικές επιπτώσεις για τη γενικότερη ισορροπία και πρόοδο της χώρας, που τώρα πια, όλοι αντιλαμβάνονται – ακόμα και όσοι πρωταγωνίστησαν στην ισοπέδωση του ΠΑΣΟΚ.
Σήμερα, ο ένας μετά τον άλλο δικαιώνουν τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ, πολιτικοί σχηματισμοί – παλαιοί και νεοπαγείς – ιδιοποιούνται μέρος των θέσεων του, πολλοί καρπώνονται αδιάντροπα το έργο του, και όλοι μαζί το απαξιώνουν.
Εμείς, οφείλουμε πια να το σεβαστούμε και να το υπερασπιστούμε.
Η ιστορία, η προσφορά, η πορεία του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον, όπως και η όποια αλλαγή του, δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση και απόφαση δική μας, όλων μας.
Από τη βάση, κινηματικά, δημοκρατικά, συμμετοχικά.
Η ευθύνη για την σφυρηλάτηση της ουσιαστικής ενότητάς μας, με απόλυτη προσήλωση και σεβασμό στις αρχές μας, ανήκει σε όλους μας και στον καθένα χωριστά.
Έτσι διασφαλίζεται ο ιστορικός ρόλος και η αποστολή του Κινήματός μας, να ανταποκρίνεται στα πραγματικά διακυβεύματα που αφορούν τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.
Η ευθύνη για να δρομολογηθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, ανήκει στην ηγεσία του Κινήματος, που απαιτείται να λειτουργήσει με πνεύμα δημιουργικό.
