Το τέλος στην ιστορία του δημοκρατικού κόμματος που άλλαξε την ιστορία στη νεότερη Ελλάδα έβαλαν πρόσφατα στην εκδήλωση του ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου τα στελέχη και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ. Είναι εμφανές ότι οι υποστηριχτές του Γιώργου Παπανδρέου δεν θα μπορούσαν να ανεχτούν περισσότερο τη συμπόρευση του κινήματος που ακόμη πρόεδρος είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος με τη δεξιά κυβέρνηση και φυσικά εκείνο που καταλογίζουν στον σημερινό πρόεδρο είναι ότι θέλησε να γίνει εκείνος αρχηγός στη θέση του Παπανδρέου και για το σκοπό αυτό συνεργάστηκε με τους ξένους ηγέτες για την ανατροπή του αμέσως μετά τη δήλωση για το δημοψήφισμα για την οικονομική πολιτική στην Ελλάδα.
Είναι γνωστά εξάλλου τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς όταν μέσα στο αεροπλάνο της επιστροφής από το εξωτερικό ο Βενιζέλος πήρε την εντολή να αντικαταστάσει τον Παπανδρέου στην ηγεσία του κινήματος. Ο εκβιασμός ήταν εξόφθαλμος και προκλήθηκε ψήφος εμπιστοσύνης στη Βουλή για το μέλλον της κυβέρνησης μεν αλλά χωρίς τον ΓΑΠ στη πρωθυπουργία.
Η ψήφος εμπιστοσύνης επετεύχθη αλλά ο Παπανδρέου έπαψε να είναι πρωθυπουργός ενώ στη συνέχεια έγινε η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ στο όνομα της σταθερότητας στη χώρα λόγω υποχρεώσεων που επέβαλε η πολιτική των μνημονίων. Η πλειοψηφία των μελών και φιλών του ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν μπόρεσε να ανεχτεί το σφιχταγκάλιασμα του Βενιζέλου με τον Σαμαρά και το αποτέλεσμα φάνηκε στις πρόσφατες εκλογές με την ΕΛΙΑ όταν το ιστορικό κόμμα παρά τις μάσκες που φόρεσαν οι έντρομοι ηγέτες του κατάφεραν μετά βίας να εισπράξουν το 8% του εκλογικού σώματος.
Το παράξενο στη συμπεριφορά του Βενιζέλου είναι ότι έντεχνα κατηγορεί τον Παπανδρέου για την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ και για το αποτέλεσμα που προκλήθηκε στη χώρα χωρίς ο ίδιος να τολμάει να αποχωρήσει από μια κυβέρνηση που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον ιδεολογικό προσανατολισμό του κόμματος.
Η συνεργασία του Βενιζέλου με τον αντιδραστικό μέχρι χθες Σαμαρά δεν έχει κανένα σημείο επαφής με το δημοκρατικό λαό της χώρας. Τα συνθήματα που ακουστήκαν στην εκδήλωση του Ζαππείου ήταν χαρακτηριστικά της μεγάλης αγανάκτησης των Πασόκων για την εφαρμοζόμενη πολιτική του Βενιζέλου. Το σύνθημα «Γιώργο γερά να φύγει η δεξιά» και «Έξω ο προδότης Βενιζέλος» ήταν χαρακτηριστικά της διάθεσης για κάθαρση στο Κίνημα με την απομάκρυνση των δεξιών συνεργατών της συγκυβέρνησης.
Αυτό βέβαια δεν είναι αποδεκτό από τον Βενιζέλο που ετοιμάζει την απάντηση του που θα έρθει στη σημερινή ημέρα της επίσημης επετείου του κινήματος και ήδη προαναγγέλλεται αυτό που ετοίμαζε τόσο καιρό, δηλαδή η ανακοίνωση για τη δημιουργία άλλης παράταξης με την ονομασία «Δημοκρατική Παράταξη». Όμως ένα πράγμα δεν καταλαβαίνει ο Βενιζέλος, ότι σπίτι με παλιά υλικά δεν χτίζεται και φυσικά στην περίπτωση της δημιουργίας του νέου κόμματος οι πολίτες δεν θα ανεχτούν και δεν θα δεχθούν να στηρίξουν ένα νέο εγχείρημα γνωρίζοντας ότι ο αρχηγός του κινείται με προσωπικά κίνητρα για τη σωτηρία πρώτα του δικού του εαυτού. Εξάλλου ο Βενιζέλος τα ίδια πρόσφερε και στη διάλυση του ΚΟΔΗΣΟ του οποίου ήταν μέλος μέχρι το 1990.
