Τι πρέπει άραγε να υποθέσει ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης όταν από τη μια μεριά ακούει τους συνήθεις ύποπτους αυτούς τους πολιτικούς που δεν χάνουν ευκαιρία να προπαγανδίσουν μεγάλα και τρανά έργα και από την άλλη βλέπει την ωμή πραγματικότητα; Φυσικά μιλάμε για τη πολύπαθη υπόθεση του Νοσοκομείου Κομοτηνής που σταδιακά χάνει την δυνατότητα που έχει για μια σωστή περίθαλψη ενώ πρόσφατα φάνηκε και η πολιτική του Υπουργείου Υγείας που ειχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο της Ορθοπεδικής Κλινικής.
Πρόσφατα τους είδαμε όλους περιχαρείς σε μια συνέντευξη να δηλώνουν την έναρξη των εργασιών για το γεφύρι της Κομοτηνής (το νέο νοσοκομείο) αντίστοιχο με το γεφύρι της Άρτας ενώ αντίθετα δεν τους είδαμε να δηλώνουν οτιδήποτε για την έλλειψη γιατρών και το κλείσιμο της κλινικής. Μόνο θλίψη προκαλεί η περίπτωση του νοσοκομείου αφού από το 2003 που ξεκίνησε η μεγάλη προσπάθεια και το φιλόδοξο σχέδιο του Γιαννακίδη για νοσοκομείο με κόστος 300.000 ευρώ έφτασε με διάφορους ακροβατισμούς στο καθόλου ευτελές ποσό των 2.500.000 ευρώ ενώ στην υπόθεση έγκρισης μπήκαν κατά καιρούς οι Στυλιανίδης, Πεταλωτής που προσπαθούσαν να αλλάξουν την πορεία του θέματος παρόλο που ήξεραν ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε ως παράνομες τις ενέργειες που έγιναν μέχρι τότε.
Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση του Πεταλωτή που ως κυβερνητικός εκπρόσωπος εισηγήθηκε την αύξηση του προϋπολογισμού για τη μελέτη του νοσοκομείου στην τότε Υπουργό Υγείας, Μαριλιζα Ξενογιαννακοπούλου, που καταρχήν εξέδωσε σχετική απόφαση για να την αποσύρει στη συνέχεια όταν πληροφορήθηκε την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Φάνηκε ότι οι προσπάθειες των πολιτικών για το ξεμπλοκάρισμα της υπόθεσης άρχισε να αποδίδει καρπούς αφού στη συνέχεια το έργο εντάθηκε στο ΕΣΠΑ για να δημιουργηθούν ελπίδες ότι το νέο νοσοκομείο θα γίνει σε μερικά χρόνια, περίπου είκοσι κατά τους πρόχειρους υπολογισμούς, όπως συνέβη και με το νοσοκομείο της Χαλκίδας το οποίο έδειχναν ως παράδειγμα οι υπεύθυνοι της ΔΕΠΑΝΟΜ, της εταιρείας που κατασκευάζει νοσοκομεία.
Το ερώτημα που γεννάται είναι, μήπως βρέθηκε ένας πολύ κάλος τρόπος προκειμένου να αποζημιωθούν οι παλιοί μελετητές που διεκδικούσαν τα 2.500.000 ευρώ αφού ποτέ δεν δημοσιεύτηκε το παραμικρό στον Τύπο, πότε έγινε ο διαγωνισμός και ποιος ηταν ο τελευταίος μειοδότης μελετητής του νέου νοσοκομείου; Μήπως ήταν ο συνέταιρος του τοπικού παράγοντα που με τον τρόπο αυτό αποζημιώθηκε για τις εργασίες που προσέφερε;
Σημασία έχει ότι η κατάσταση του ευαγούς ιδρύματος στην Κομοτηνή πάει από το κακό στο χειρότερο χωρίς να υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης αφού με τη πολιτική του Γεωργιάδη δεν υπάρχει φως στο τούνελ για την ενίσχυση του νοσοκομείου με γιατρούς ανάλογων ειδικοτήτων.
