Το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ δεν περνάει και τις καλύτερες των ημερών του είναι μια διαπίστωση που δεν αμφισβητείται. Το κίνημα πληρώνει τώρα την συμπεριφορά των στελεχών του σε κεντρικό επίπεδο και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να φαντάζει σαν όνειρο απατηλό η έξοδος από το τέλμα. Οι επιλογές της ηγεσίας που αποδεικνύεται ότι ηταν λανθασμένες και οδήγησαν τον ελληνικό λαό στη μιζέρια και στη φτώχια δεν ξεχνιούνται εύκολα και ο λαός είναι ιδιαίτερα θυμωμένος και αγανακτισμένος από τη σημερινή κατάντια.
Κοντά στην ηγεσία του κινήματος και διάφοροι «κηπουροί» που διαβάζοντας τα σχετικά δελτία τύπου κορόιδευαν τους πολίτες. Το ΠΑΣΟΚ έχασε τη λαϊκή του βάση, έχασε τα μετερίζια των εργαζομένων, έχασε την ιδεολογία του και παρέμεινε με τους ανθρώπους του συμφέροντος, τους «ηρακλειδείς» του στέμματος να νομίζουν ότι μπορούν να γυρίσουν στις παλιές εποχές.
Σε τοπικό επίπεδο διαβάζουμε και ακούμε πολλές φορές λόγια μεγάλα και τρανά από τους ανθρώπους που δεν είχαν και ούτε έχουν και σήμερα την οποιαδήποτε επαφή με το λαό, τα μέλη και τους φίλους του κινήματος που όμως εκφράζονται σαν να μην συνέβη το έγκλημα.
Πολλοί χρησιμοποίησαν το ΠΑΣΟΚ σαν όχημα για την εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων, ανέβηκαν σε υψηλές θέσεις χωρίς να έχουν τα προσόντα και την ιδεολογική συγκρότηση που θα έπρεπε να έχουν, απαξίωσαν τις λαϊκές μάζες τις οποίες πολλές φορές κορόιδεψαν, έδωσαν φρούδες ελπίδες στους εργαζόμενους και τους κατατρεγμένους. Κοντά σε αυτούς και ο τοπικός πρίγκιπας του παραμυθιού που χρησιμοποιώντας το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να είναι το αστέρι της τοπικής πολιτικής σκηνής χωρίς ουσιαστικά να έχει να επιδείξει αξιόλογο έργο και να φανεί χρήσιμος στους κατοίκους της Ροδόπης.
Χρησιμοποίησε το ΠΑΣΟΚ σαν δεκανίκι ενώ με την πολιτική του κατάφερε να του γυρίσουν τη πλάτη οι κάτοικοι της Ροδόπης. Με ποιο τρόπο άραγε νομίζει ο ίδιος αλλά και άλλοι «κηπουροί» ότι είναι δυνατόν να συγκινηθεί ο κάθε πικραμένος από τις ελίτικες αναφορές του ώστε να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ και στον ίδιο προσωπικά; Το δεκανίκι αγαπητέ μας πρίγκιπα δεν υπάρχει πια και φυσικά περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις.
