Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από όσα γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο μας περί αδυναμίας του εργολάβου να λάβει φορολογική ενημερότητα και ο ίδιος κηρύχθηκε έκπτωτος.
Η κοροϊδία των πολιτικών εις βάρος του λαού της Ροδόπης συνεχίζεται.
Η υπόθεση του Κάθετου Άξονα θυμίζει το γνωστό παραμύθι με το γεφύρι της Άρτας μόνο που στη περίπτωση του δρόμου η πολιτική κοροϊδία δεν έχει όρια.
Πριν μερικά χρόνια εξαγγέλθηκε η κατασκευή του δρόμου και αμέσως άρχισαν οι πολιτικές φανφάρες από τη μια και οι προσπάθειες για σαμποτάρισμα του έργου από την άλλη αφού οι πολιτικοί μας παράγοντες ανάλογα με τους συνομιλητές τους εξέφραζαν και μια πρόταση για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους, αφού ο ένας έλεγε ότι ο δρόμος ανοίγει πολύ γρήγορα και ο άλλος προσπαθούσε να χαράξει άλλη διαδρομή προκειμένου να εξυπηρετήσει τους συγχωριανούς του που δεν ήθελαν να περάσει ο δρόμος μπροστά από τις βίλες τους.
Είναι γεγονός ότι ο εργολάβος αδυνατούσε να συνεχίσει το έργο από έλλειψη χρημάτων αφού το δημόσιο για διάφορους λόγους δεν εκταμίευε τα απαραίτητα κονδύλια ενώ οι εργαζόμενοι κινητοποιήθηκαν και άρχισαν να διαμαρτύρονται αφού έμειναν επί πολλούς μήνες απλήρωτοι. Σε προηγούμενο σχόλιο μας γράψαμε ότι η υπόθεση χρηματοδότησης σταματούσε στην αδυναμία του εργολάβου να πάρει πιστοποιητικό φορολογικής ενημερότητας από την εφορία προκειμένου να εισπράξει τα χρήματα από το δημόσιο για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι και να προχωρήσει η κατασκευή του έργου.
Η πρόταση να παρακρατηθεί ένα ποσό από τα 1.200.000 ευρώ που έπρεπε να πάρει ο εργολάβος και τα υπόλοιπα να δοθούν για τις ανάγκες της μισθοδοσίας έπεσε στο κενό κι έτσι ο εργολάβος κηρύχθηκε έκπτωτος με ότι αυτό συνεπάγεται αφού το έργο οδηγείται στις καλένδες με αβέβαια εξέλιξη ως προς τη συνέχιση των εργασιών.
Σίγουρο είναι ότι θα επιχειρηθεί η ανάθεση του έργου σε άλλον εργολάβο όπως είναι σίγουρο ότι ο έκπτωτος θα κινηθεί δικαστικά με προσφυγή ώστε να καθυστερήσει το έργο οπότε έχουν δικαιολογία οι πολιτικοί μας άρχοντες να δικαιολογούνται ότι για δικαστικούς λόγους καθυστερεί η εκτέλεση του έργου αλλά και για να έχουν μια δικαιολογία που απευθύνουν προς τους εργαζόμενους αφού επί τόσα χρόνια ταλαιπωρούνται από την ασυνέπεια του Κράτους και του εργολάβου.
Κάτι ανάλογο δεν έγινε και στη περίπτωση αδυναμίας πληρωμών σε γνωστό εργοστάσιο της ΒΙΠΕ όταν όλοι έπαιζαν παιχνίδι στις πλάτες των 400 εργαζομένων με το γνωστό αποτέλεσμα της ανεργίας εκατοντάδων από αυτούς;
