Φωνούλες…Κραυγές (346/18.10.2011)

Βενιζέλος μαινόμενος

Άραγε στο ΠΑΣΟΚ η νέα πολιτική ελίτ γνωρίζει σε ποια μονοπάτια οδήγησε το κίνημα και την κυβέρνηση;

Υπάρχει δημοκρατία, διάλογος, συζήτηση για την άμβλυνση των αντιθέσεων και την εξεύρεση λύσεων που να είναι προς όφελος του κινήματος και της κοινωνίας;

Ασφαλώς και δεν υπάρχουν τα προαπαιτούμενα για τη λειτουργία ενός κινήματος αφού αυτό έχει ήδη πάψει να υπάρχει εδώ και μερικά χρόνια και το χειρότερο δεν υπάρχει καμία διάθεση για ουσιαστική συζήτηση στα φλέγοντα πολιτικά ζητήματα ώστε να βρεθεί μια χρυσή τομή για την επίλυση τους.

Αυτό βέβαια δημιουργεί αλαζονικές συμπεριφορές και αυταρχικές καταστάσεις σε σημείο και βαθμό που να μεγαλώνει το εσωπαραταξιακό πρόβλημα.

Αλλιώς δεν εξηγείται η προτροπή του υπουργού οικονομικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης Βενιζέλο προς τους βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας με την προκλητική φράση «αν θέλετε ρίξτε μας», δηλαδή σε ποιους απευθυνόταν ο υπουργός και τι αποτέλεσμα ειχε μεταξύ των ομοϊδεατών του η άστοχη και προκλητική αυτή φράση; Άραγε όταν θα έρθει η ώρα που το ΠΑΣΟΚ θα αποχαιρετήσει την εξουσία(έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα), ο Βενιζέλος θα έχει το κουράγιο και την αντοχή να ζητήσει από τα μέλη του ΠΑΣΟΚ την υποστήριξη τους για να καταλάβει το αξίωμα του προέδρου;

Τότε θα λέει στηρίξτε με και γιατί να το κάνουν αυτό τα μέλη του ΠΑΣΟΚ;

Τακτοποίηση «ημετέρων»

Το σπουδαιότερο στην υπόθεση των φιλόδοξων είναι να ενταχτούν κάποια στιγμή σε κάποιο πολιτικό, εκλογικό, κομματικό συνδυασμό γιατί στη συνεχεία άσχετα με την επιτυχία ή αποτυχία σε εκλογικές αναμετρήσεις το σύστημα δεν σ’ αφήνει στο περιθώριο.

Απόδειξη αυτό που παρατηρείται στην δημαρχία και στην περιφέρεια οπού όλοι οι αποτυχόντες κατέλαβαν άνετα καλές και μαλακές καρέκλες για τη συνέχιση «της πολιτικής τους δραστηριότητας». Οι αιρετοί μας θεσμικοί άρχοντες πάντα βρίσκουν τρόπους να βολέψουν τα δικά τους παιδιά ώστε να φανούν συνεπείς απέναντι στις υποχρεώσεις που απέκτησαν για την υποστήριξη που πήραν.

Έτσι παρατηρούμε ανθρώπους που δεν είχαν καμία σχέση με την πολιτική να καταλαμβάνουν θέσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την προηγουμένη επαγγελματική τους ενασχόληση ή εμπειρία.

Αλλοίμονο στα έμπειρα στελέχη και στους ανεπάγγελτους νέους που βρίσκονται έξω από το κατώφλι της εξουσίας, γιατί αυτοί θα περιμένουν τη μεγάλη μέρα οπού με αξιοκρατικές διαδικασίες θα καταλάβουν μια θέση στον ήλιο. . . άρα ποτέ.

Ίδια τακτική

Δυστυχώς οι καιροί έρχονται και παρέρχονται, τα πρόσωπα εναλλάσσονται στην καρέκλα της εξουσίας, όμως η τακτική εξακολουθεί να είναι η ίδια . . .όπως λέει και το τραγουδάκι, όλα τριγύρω αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν.

Αφορμή για το συγκεκριμένο σχόλιο είναι η παρατηρούμενη συμπεριφορά της ηγεσίας της ομοσπονδίας επαγγελματιών και βιοτεχνών καθώς και του επιμελητήριου Κομοτηνής. Έχοντας τη δυνατότητα διανομής πληρωμένων δημοσιεύσεων, διανέμουν τα δημοσιεύματα σε προσκείμενες εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ώστε τώρα τουλάχιστον στην προεκλογική περίοδο για την ανάδειξη νέας διοίκησης του επιμελητήριου να έχουν την ευεργετική διαφήμιση για την υποτιθέμενη προβολή πολιτικών θέσεων αλλά στην ουσία την προβολή του προσώπου τους.

Διαβάσαμε σε τοπική εφημερίδα, που ασφαλώς είναι στις προτιμήσεις της κ. προέδρου, την πολύστηλη ανακοίνωση για τις εκλογές της ομοσπονδίας και απορούμε για ποιο λόγο εφαρμόστηκε ακόμα μια φορά η επιλεκτική αυτή δημοσίευση.

Το ηθικό και το δίκαιο δεν είναι οι ανακοινώσεις και μάλιστα όταν πρόκειται για εκλογικές αναμετρήσεις να δημοσιεύονται σε όλες τις εφημερίδες και τα ραδιοφωνικά μηνύματα να ακούγονται από όλα τα αντίστοιχα ΜΜΕ;

Ασφαλώς πρέπει να καταλαβαίνει η ηγεσία της ομοσπονδίας, ότι οι υποθέσεις του φορέα δεν είναι προσωπική υπόθεση ώστε να έχει την πολυτέλεια να διαχωρίζει τα ΜΜΕ, σε φιλικά ή όχι.

Ασύμφορη συνεργασία

Υποσχέθηκε ο αγαπητός σε όλους μας κ. πρόεδρος που τώρα τελευταία αποφάσισε να αλλάξει ασχολία για να συνεχίσει να απασχολεί την κοινή γνώμη, ότι η εκπομπή που κάνει θα φέρει διαφημίσεις για την χρηματική ικανοποίηση του ιδιοκτήτη.

Όμως εκτός από μια διαφήμιση για τις δραστηριότητες ενός φορέα δεν κατόρθωσε να προσελκύσει  το ενδιαφέρον των άλλων επαγγελματιών, γιατί οι επαγγελματίες σχολιάζοντας τη νέα αυτή προσπάθεια αναλογίζονται την προηγουμένη, όχι και τόσο σοβαρή συμπεριφορά. Άνθρακες ο θησαυρός…

Πόσο στοιχίζουν άραγε;

Τώρα που όλος ο κόσμος υποφέρει από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, τώρα που οι φόροι και τα χαράτσια ταλαιπωρούν τον ελληνικό λαό, μια μερίδα δικών τους παιδιών, ανθρώπων που τους βόλεψε το σάπιο αυτό σύστημα απολαμβάνουν όλα τα καλά της εξουσίας.

Εφαρμόζεται απόλυτα η περιβόητη φράση της Αντουανέτας ότι όσοι δεν έχουν ψωμί να τρώνε παντεσπάνι. Σίγουρα οι άνεργοι νέοι δεν έχουν να φάνε ψωμί οι ημέτεροι όμως τρώνε σίγουρα παντεσπάνι.

Ποσο στοιχίζουν άραγε στην οικονομία της πατρίδας που έχει χιλιάδες προβλήματα, οι σύμβουλοι, πρόεδροι, στελέχη που διοριστήκαν σε διαφορές θέσεις;

Ποιος θα μας απαντήσει, όταν κάθε φορά που τίθεται το ερώτημα μπαίνει ο νόμος για τα προσωπικά δεδομένα; Εξάλλου τα θέματα δεν είναι πολιτικά σύμφωνα με τον κ. Γιαννακίδη, αλλά προσωπικά.