Το μυθιστόρημα της συγγραφέας Ιωάννας Καρυστιανή με τίτλο «Τα σακιά» παρουσίασε η Πολιτιστική Κίνηση Ροδόπης με τη συνεργασία του συνδέσμου φιλολόγων Ροδόπης, το βράδυ της Τρίτης (18/1), στο στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης Ροδόπης, η οποία ήταν γεμάτη από κόσμο.
Η Δώρα Κάσσα, πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Ροδόπης, σημείωσε ότι «Η Πολιτιστική Κίνηση Ροδόπης και ο σύλλογος φιλολόγων Ροδόπης νοιώθουν τιμή, χαρά και ικανοποίηση γιατί φιλοξενούν στο στέκι τους μία ξεχωριστή κυρία των γραμμάτων και έναν άνθρωπο με ήθος που διαπερνά τόσο την προσωπικότητα, όσο και το έργο της. Η κ. Καρυστιανή θα μας παρουσιάσει το τελευταίο της μυθιστόρημα με τίτλο «Τα σακιά» από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
«Τα σακιά» μας αφορούν όλους, γιατί ούτε λίγο, ούτε πολύ είναι τα ψυχικά φορτία, τα βάσανα που κουβαλούνε όλοι εμείς. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα συγκεντρώνει τις τελευταίες εβδομάδες τις περισσότερες πωλήσει, είναι αυτό που λέμε ευπώλητο, αλλά δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε εύπετπο, είναι μία γροθιά στο στομάχι του μεταπολιτευτικού Έλληνα.
Το θέμα του είναι βαρύ, είναι σκοτεινό, όπως και το ζευγάρι των πρωταγωνιστών, μία μάνα και ένας γιος. Ένας γιος, όμως, βιαστής και δολοφόνος. Στην προσπάθειά της η Ιωάννα Καρυστιάνη να ερευνήσει όλο το πλέγμα των παραγόντων που οδήγησαν αυτόν το νέο άνθρωπο, μόλις 20 χρονών, σε αυτήν την ακράια βία, κάνει ανατομία στη ζωή του, στη ζωή των γονιών του, στις ζωές των οικείων του, των φίλων του και σε τελική ανάλυση ανατέμνει όλη την νεοελληνική κοινωνία των τελευταίων 40 χρόνων. Από αυτήν την άποψη το βιβλίο έχει και μία πολιτική διάσταση».
Η Ιωάννα Καρυστιανή, συγγραφέας του βιβλίου, από τη μεριά της τόνισε πως «Η Κομοτηνή είναι μία πόλη που εδώ και πάρα πολλά χρόνια την αγαπώ και την έχω στο μυαλό μου. Είχα πάντα αυτήν την πετριά να πηγαίνω προς θέματα σκοτεινά, προς μονοπάτια που οδηγούνε σιγά σιγά σε σκοτεινά τοπία.
Ειδικά αυτές οι εποχές είναι συνταρακτικές εποχές αυτογνωσίας και καλό είναι ο καθένας μας και ατομικά και συλλογικά να αναλογιστούμε πως φτάσαμε ως εδώ, να αναλογιστούμε γιατί οι σχέσεις μας είναι τόσο απογυμνωμένες από τη θέρμη, από την τρυφερότητα και την υπομονή και να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάπως διαφορετικά το κουμάντο της ζωής μας.
Φυσικά ένα βιβλίο δεν μπορεί να σώσει τους ανθρώπους και να τους δώσει λύσεις για τα προβλήματά τους, μπορεί όμως μέσα εκεί να βρουν κάτι από τις δικές τους αγωνίες, κάτι από τα δικά τους τα προβλήματα και στο τέλος νομίζω πως αυτό είναι το κέρδος από κάποιο βιβλίο. Δεν είναι να σηκωθείς επάνω και να «χορεύεις», είναι ότι νοιώθεις ότι σου έχει προσφέρει τρόπους να πορευτείς με τη συνείδησή σου, να πορευτείς με μεγαλύτερη ωριμότητα μέσα στη ζωή.
Ίσως και σαν αναγνώστρια, επειδή είμαι γενναιόδωρη, κάτι να βρω σε μερικές σελίδες, κάτι να βρω σε δύο παραγράφους ενός βιβλίου που κάνει καλό στη ψυχή μου και στην καρδιά μου, νοιώθω ότι δεν είναι χαμένος ο κόπος που έκανα. Μακάρι κάποιους αναγνώστες να τους αγγίξουν δέκα φράσεις από το μυθιστόρημα μου, θα είναι πάρα πολύ σημαντικό για μένα».
Στέφανος Κούκλαρης
