Τα αρμόδια δικαστήρια την αθώωσαν μέχρι στιγμής δώδεκα (12) συνολικά φορές, όμως η Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής λειτουργώντας σαν κράτος εν κράτει αγνοεί επιδεικτικά όλες τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, και απαιτεί από την εργαζόμενη να καταβάλει πρόστιμα για μη καταβολή ΦΠΑ εταιρείας, από την οποία έχει αποχωρήσει εδώ και δεκαπέντε (15) χρόνια !!!
Απίστευτη ιστορία και καταγγελία στη «Φωνή»
Αυτό είναι το Κράτος Δικαίου του κ. Παπανδρέου που συνεχίζει να ταλαιπωρεί τους Έλληνες πολίτες
Τελειωμό δεν έχουν τα βάσανα για μια Κομοτηναία εργαζόμενη, η οποία εδώ και εφτά περίπου χρόνια έμπλεξε άθελα της με τη Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής σε μια υπόθεση, για την οποία έχει αθωωθεί δώδεκα (12) φορές από τα αρμόδια δικαστήρια.
Η Κομοτηναία εργαζόμενη, απελπισμένη από την όλη κατάσταση στην οποία περιήλθε, κατήγγειλε στη «Φωνή της Ροδόπης» την αναλγησία των υπαλλήλων και προϊσταμένων της Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής ενώ όπως μας ενημέρωσε κατέθεσε ήδη σχετική αγωγή μέσω της οποίας απαιτεί από την Υπηρεσία και τους υπαλλήλους που εμπλέκονται στην υπόθεση της, το ποσό των 700.000 ευρώ.
Παράλληλα ζητάει την ποινική διερεύνηση για παράβαση καθήκοντος, κατάχρηση εξουσίας, ασέβεια προς τους νόμους και δημιουργία έντονων ψυχολογικών και οικονομικών προβλημάτων από τις παραβατικές ενέργειες των φορολογικών υπαλλήλων.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η φορολογούμενη ήταν μέλος μιας εταιρείας από την 14.07.1994 μέχρι και την 02.01.1995 όποτε και αποχώρησε. Η πράξη αποχώρησης συντάχθηκε σε συμβολαιογράφο και κοινοποιήθηκε στην Εφορία Κομοτηνής ενώ κατατέθηκε και στο Πρωτοδικείο Ροδόπης. Έκτοτε καμία συμμετοχή δεν ειχε στις υποθέσεις της εταιρείας, τις οποίες ανέλαβε ο νέος διαχειριστής ενώ έμεινε με την εντύπωση οτι η συμβολαιογράφος σύμφωνα με το νόμο ήταν υποχρεωμένη να κοινοποιήσει στο Πρωτοδικείο τη πράξη τροποποίησης του καταστατικού όπως είχε υποχρέωση βάσει του σχετικού νόμου. Όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ.
Μετά από 10 χρόνια και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2005 η ΔΟΥ πραγματοποίησε διαχειριστικό έλεγχο και επέβαλε πρόστιμα για μη υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ ενώ παράλληλα οδήγησε την φορολογούμενη στα ποινικά δικαστήρια για μη υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ και καταβολή χρημάτων για την ίδια αιτία.
Στις 28.12.2005 κοινοποιήθηκαν οι σχετικές πράξεις καταλογισμού των προστίμων όχι στην ίδια αλλά στον νόμιμο διαχειριστή. Το παράξενο είναι ότι ενώ κοινοποιήθηκε η πράξη αποχώρησης από την εταιρεία οι υπάλληλοι της Δ.Ο.Υ. δεν προχώρησαν στην ενημέρωση των στοιχείων και εξακολουθούσαν να τη θεωρούν διαχειρίστρια της εταιρείας. Το ίδιο συμβαίνει ακόμη και σήμερα αφού διάφορες υπηρεσίες δεν προχώρησαν στην αλλαγή των μελών της εταιρείας.
Μερικούς μήνες μετά την 28.12.2005 ζήτησε από την Εφορία πιστοποιητικό φορολογικής ενημερότητας αλλά με έκπληξη πληροφορήθηκε ότι χρωστάει στη Δ.Ο.Υ. περίπου 700.000 ευρώ.
Προσέφυγε στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια ζητώντας αναστολή καταλογισμού των προστίμων ενώ παράλληλα προσέφυγε και στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο για την εξάλειψη των προστίμων.
Τα δικαστήρια καταρχήν δέχτηκαν την πράξη αναστολής ενώ στη συνέχεια εξέδωσαν δώδεκα (12) τελεσίδικες αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες αποφάσισαν ότι :
1. Οι φορολογικοί υπάλληλοι προχώρησαν σε παραβατικές ενέργειες ενώ έπρεπε να γνωρίζουν από την κατάθεση των καταστατικών ότι η φορολογούμενη δεν είχε καμία ανάμειξη στις υποθέσεις της εταιρείας και ότι δεν έχει την παραμικρή ευθύνη.
2. Ότι δεν χρωστάει στη Δ.Ο.Υ. και επομένως αφού δεν οφείλει δεν έχει το δικαίωμα και το έννομο συμφέρον να ασκεί αγωγή.
Οι αποφάσεις των δικαστηρίων κοινοποιήθηκαν κανονικά στην υπηρεσία αλλά αντί να μελετήσουν το σκεπτικό των αποφάσεων θεώρησαν φυσιολογική την επιβολή των προστίμων.
Έκτοτε υπάρχουν συνεχείς αναφορές της φορολογούμενης για την επιβολή του δικαίου αλλά οι φορολογικοί υπάλληλοι συνεχίζουν την ίδια αρνητική στάση μέχρι και πρόσφατα που η νέα προϊσταμένη της εφορίας απαντάει με παραπειστικά επιχειρήματα παραβλέποντας το νόμο.
Οι παραβάσεις του νόμου
Δέκα χρόνια μετά την αποχώρηση της από την εταιρεία, το έτος 2005, πως θεώρησαν οτι είναι ακόμη μέλος της;
Σύμφωνα με το Νόμο 2690/99 και την ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν μπορούν να βεβαιωθούν πρόστιμα σε οποιονδήποτε αν προηγουμένως δεν κληθεί σε ακρόαση για την παροχή εξηγήσεων. Η κλήση σε ακρόαση πρέπει να είναι έγγραφη και τεκμηριωμένη ενώ σε περίπτωση που δεν βρεθεί για οποιοδήποτε λόγο ο φορολογούμενος πρέπει να συνταχθεί τεκμηριωμένη έκθεση από τους υπαλλήλους που να αναφέρει για ποιον λόγο δεν επιδόθηκε η πρόσκληση.
Η παράλειψη τήρησης του Νόμου δεν δικαιολογείται και η βεβαίωση των προστίμων είναι μια παράτυπη πράξη.
Όμως η σχετική νομοθεσία είναι « ψιλά γράμματα» για τους υπαλλήλους της εφορίας που ενώ παρανόμησαν απαντούν με τον ίδιο προκλητικό τρόπο «είχατε το δικαίωμα να έλθετε στην υπηρεσία μέσα σε 60 μέρες και δεν το κάνατε» χωρίς να απαντούν αν τηρήθηκαν οι νόμοι κι αν ενημερώθηκε η φορολογούμενη για να προσέλθει.
Δεν προβληματίστηκαν από τις 12 απαλλακτικές αποφάσεις των φορολογικών δικαστηρίων που ομόφωνα αποφάσισαν ότι η φορολογούμενη δεν είχε καμία ευθύνη και δεν χρωστάει το παραμικρό, ούτε προχώρησαν στην υποβολή εφέσεων οπότε οι αποφάσεις του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου έγιναν τελεσίδικες.
Συμπερασματικά, φαίνεται ότι και η νέα ηγεσία της Δ.Ο.Υ. ακολουθεί την ίδια τακτική προκειμένου να συνεχιστεί το κουκούλωμα των παραβατικών ενεργειών των υπαλλήλων.
Η Επιθεώρηση Οικονομικών Υπηρεσιών με την υπογραφή του επιθεωρητή κ. Κοντόπουλου σε κάποιο έγγραφο απάντησε ότι «πιθανές παραβάτικες ενέργειες και νομικές πλημμέλειες υπαλλήλων θα κριθούν από τα φορολογικά δικαστήρια» όμως τώρα που κρίθηκε η υπόθεση από τα δικαστήρια ότι δεν υπάρχει η παραμικρή οφειλή, η υπηρεσία του δεν λαμβάνει θέση.
Η τελευταία πράξη που αντίκειται στις διατάξεις του Νόμου 2690/99 είναι η άρνηση των επιθεωρητών να απαντήσουν σε έγγραφα έστω κι αν πέρασε η προβλεπόμενη προθεσμία.
Τον λόγο έχουν πλέον τα αστικά και ποινικά δικαστήρια που θα αποφανθούν για το Νόμιμο ή όχι των ενεργειών των υπαλλήλων της Δ.Ο.Υ. και της Επιθεώρησης.
