Την εξαίρεση της Ροδόπης από το πρόγραμμα αποζημιώσεων του Μέτρου 23 του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, καταγγέλλει ο πολιτευτής και αγρότης Κομοτηνής Σταύρος Κοσουτζής.
Όπως επισημαίνει σε δημόσια ανάρτησή του, παρά το γεγονός ότι οι ζημιές σε σιτηρά και ακτινίδια είναι γενικευμένες και αποδεδειγμένες, η Πολιτεία δεν λαμβάνει κανένα μέτρο στήριξης, ενώ άλλες περιοχές – όπως η Πιερία – αποζημιώνονται κανονικά. Παράλληλα, στηλιτεύει τη σιωπή των τοπικών πολιτικών εκπροσώπων, κάνοντας λόγο για απουσία πολιτικής βούλησης και ισοτιμίας.
Αναλυτικά, η ανάρτηση του:
«Θράκη – Ροδόπη: Αγροτική καταστροφή χωρίς αποζημίωση. Δύο καλλιέργειες εκτός Μέτρου 23, δύο χρόνια κλιματικής εγκατάλειψης
Στις 16 Ιουνίου 2025, με τροποποιητική απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, τα ακτινίδια της Πιερίας εντάχθηκαν στο Μέτρο 23, λαμβάνοντας αποζημιώσεις για ζημιές από θεομηνίες.
Στη Θράκη, και συγκεκριμένα στη Ροδόπη, όπου η ζημιά στις ίδιες καλλιέργειες είναι εξίσου σοβαρή, καμία αντίστοιχη πρόνοια δεν υπήρξε. Ούτε για τα ακτινίδια, ούτε για τα σιτηρά, τα οποία φέτος υπέστησαν καθολική καταστροφή εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων.
Και αυτό, χωρίς να υπάρχει ούτε τεχνική αιτιολόγηση, ούτε πολιτική παρέμβαση. Η Θράκη αντιμετωπίζεται σαν «λιγότερο σημαντική ζώνη παραγωγής», λες και οι αγρότες της δεν αξίζουν την ίδια προστασία.
Σιτηρά: Όταν ο καιρός σε εμποδίζει ακόμα και να σπείρεις
Η φετινή καλλιεργητική περίοδος για τα σιτηρά στη Ροδόπη και τη Θράκη ήταν από τις πιο δύσκολες των τελευταίων δεκαετιών.
Ο καύσωνας και η ξηρασία των φθινοπωρινών μηνών του 2024 είχαν ως αποτέλεσμα:
Να μην μπορέσει να γίνει σπορά σε πολλές εκτάσεις, λόγω ακαλλιέργητου και σκληρού εδάφους. Οι εκτάσεις που τελικά σπάρθηκαν, παρουσίασαν πολύ χαμηλές αποδόσεις και μειωμένη ποιότητα. Δεν μιλάμε για μεμονωμένες ζημιές αλλά για γενικευμένο φαινόμενο σε ολόκληρη την περιοχή.
Ο ΕΛΓΑ δεν αποζημιώνει «αδυναμία σποράς». Το Μέτρο 23, επίσης, αγνοεί εντελώς αυτό το είδος ζημιάς, αφήνοντας τους αγρότες χωρίς καμία στήριξη.
Όμως, όταν δεν μπορείς να καλλιεργήσεις λόγω καιρικών συνθηκών, αυτό είναι ζημιά. Και μάλιστα σοβαρότατη.
Ακτινίδια: Υπαρκτή ζημιά, ανύπαρκτη πολιτική βούληση
Στη Ροδόπη και σε άλλες περιοχές της Θράκης, τα ακτινίδια έχουν εξελιχθεί σε μία σημαντική δυναμική καλλιέργεια. Ωστόσο, η παραγωγή του 2024–2025 σημαδεύτηκε από μεγάλες απώλειες λόγω:
- παρατεταμένων καυσώνων,
- έλλειψης υγρασίας και νυχτερινής δροσιάς,
- πρόωρης πτώσης των καρπών και υψηλού ποσοστού μη εμπορεύσιμων μικροκαρπιών.
Κι όμως, ενώ οι ίδιες ζημιές στην Πιερία κρίθηκαν αποζημιώσιμες, στη Ροδόπη δεν αναγνωρίστηκαν καν. Ούτε με πρωτοβουλία των τοπικών βουλευτών, ούτε από το ίδιο το Υπουργείο.
Αποτέλεσμα: Μηδενική στήριξη για δεκάδες παραγωγούς, οι οποίοι επένδυσαν χρήμα, κόπο και προσδοκίες σε μια καλλιέργεια που φέτος δεν τους άφησε τίποτα.
Ροδόπη και Θράκη: Θύματα της κλιματικής κρίσης – χωρίς πολιτική φωνή
Η κλιματική αλλαγή δεν είναι θεωρητικό φαινόμενο. Στη Θράκη, και ειδικά στη Ροδόπη, οι τελευταίοι δύο γεωργικοί κύκλοι επιβεβαιώνουν την πλήρη ανατροπή των καιρικών συνθηκών:
- Ακραίες θερμοκρασίες από Σεπτέμβριο μέχρι Νοέμβριο.
- Παρατεταμένες ξηρασίες και πλήρης έλλειψη υγρασίας στο έδαφος.
- Μεταβολή των καλλιεργητικών εποχών, με αποτέλεσμα οι αγρότες να μην μπορούν να προγραμματίσουν και να λειτουργήσουν με ασφάλεια.
Οι επιπτώσεις αγγίζουν καρδιά της τοπικής οικονομίας, και όμως η Πολιτεία παραμένει σιωπηλή.
Πού ήταν οι τοπικοί βουλευτές να διεκδικήσουν την ένταξη σιτηρών και ακτινιδίων της Ροδόπης στο Μέτρο 23; Πού είναι η ισονομία στις αποζημιώσεις;
Η Θράκη δεν ζητά προνόμια – ζητά ισοτιμία
Η Θράκη και οι αγρότες της δεν ζητούν χάρη. Ζητούν ίση μεταχείριση. Ζητούν να αποζημιωθούν με βάση τις πραγματικές ζημιές, όχι με βάση το πολιτικό βάρος του κάθε νομού.
Το Υπουργείο οφείλει:
- να αναγνωρίσει τη ζημιά σε σιτηρά και ακτινίδια της Θράκης,
- να αναθεωρήσει τα κριτήρια του Μέτρου 23 ώστε να συμπεριλαμβάνονται περιφέρειες με αποδεδειγμένη κλιματική πίεση,
- και να ζητήσει από τους εκπροσώπους της περιοχής να ασκήσουν τη θεσμική πίεση που χρειάζεται.
Η μείωση της παραγωγής στα σιτηρά και τα ακτινίδια στη Θράκη δεν επηρεάζει μόνο τους αγρότες σε οικονομικό επίπεδο, αλλά έχει και ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις στην περιοχή. Τα λιγότερα έσοδα μειώνουν την αγοραστική δύναμη των παραγωγών, περιορίζουν την επένδυση σε νέες καλλιέργειες και μηχανήματα, και πλήττουν την τοπική οικονομία. Επιπλέον, η μείωση της παραγωγής μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια θέσεων εργασίας και να εντείνει το φαινόμενο της εγκατάλειψης της υπαίθρου, επιδεινώνοντας το δημογραφικό και οικονομικό πρόβλημα της περιοχής. Για όλους αυτούς τους λόγους, η στήριξη των καλλιεργειών μέσω κατάλληλων μέτρων και αποζημιώσεων είναι επιτακτική ανάγκη.
Η Ροδόπη δεν μπορεί να είναι πάντα απούσα από τον σχεδιασμό. Αν δεν μπει τώρα στο τραπέζι των αποζημιώσεων, πότε;
Εικόνα 1: Σιτηρά σε φάση πλήρους θερμικού στρες – μια τραγική εικόνα που αντικατοπτρίζει τα χωράφια που παρέμειναν ασπαρμένα ή απέδωσαν ελάχιστα λόγω ξηρασίας.
Εικόνα 2: Σιτηρά με κολοβωμένο βλαστό και εδαφή που σχίζεται από την έλλειψη υγρασίας – το σκηνικό που περιγράφεις στο Μέτρο 23: «δεν μπορέσαμε να σπείρουμε».
Εικόνα 1 Ακτινίδια
Ακτινίδιο με εμφανή σκασίματα και αποχρωματισμούς, σύμπτωμα θερμικού στρες και έλλειψης υγρασίας — ακριβώς το είδος ζημιάς που χαρακτηριστικά παρατηρήθηκε φέτος στα χωράφια της Θράκης.
Εικόνα 2 Ακτινίδια
Σετοιχίες ακτινιδίων με καφέ ή μαύρα στίγματα και περιοχές αλλοιώσεων — αποτέλεσμα συνδυασμού υψηλών θερμοκρασιών και μη φυσιολογικών περιβαλλοντικών συνθηκών.
Η Θράκη δεν ζητά προνόμια. Ζητά ισονομία, διαφάνεια, και πολιτική ευθύνη. Θέλουμε να καλλιεργήσουμε. Θέλουμε να μείνουμε στον τόπο μας. Αλλά όχι ως παρατηρητές μιας αγροτικής εγκατάλειψης με ημερομηνία λήξης».
