Στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής χοροστάτησε την Μ. Πέμπτη 17 Απριλίου στην ακολουθία των Παθών του Κυρίου ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων, ευχόμενος σε όλους Καλή Ανάσταση.
Η Ακολουθία είναι γνωστή ως Ακολουθία των Αγίων και Αχράντων και Σωτηρίων Παθών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ενώ η κοινή ονομασία της πηγάζει από το ότι περιλαμβάνει διάσπαρτα στο εσωτερικό της 12 ευαγγελικά αναγνώσματα.
Αυτά αποτελούνται από περικοπές και από τα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια, με βάση τις οποίες οι πιστοί «παρακολουθούν» τα Άγια Πάθη του Χριστού στη χρονική τους σειρά από τον Μυστικό δείπνο μέχρι και την Αποκαθήλωση του σώματος του Χριστού από τον Σταυρό και την ταφή, με αποκορύφωμα τη Σταύρωση.
Την ακολουθία των Παθών παρακολούθησαν πλήθος πιστών και θεσμικοί, μεταξύ των οποίων ο Βουλευτής Ροδόπης Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο Περιφερειάρχης ΑΜΘ Χριστόδουλος Τοψίδης, ο Αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης Μανώλης Ταπατζάς και ο Δήμαρχος Κομοτηνής Γιάννης Γκαράνης.
Η περιφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή
Σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή, θα πραγματοποιηθεί η Ακολουθία και περιφορά του Ιερού Επιταφίου στην Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής, ως εξής:
Στις 17:00 η περιφορά του Επιταφίου στο Δημοτικό Κοιμητήριο Κομοτηνής.
Στις 18:00 η περιφορά του Επιταφίου στις Φυλακές Κομοτηνής.
Στις 19:00 η Ακολουθία του Ιερού Επιταφίου. Ο Μητροπολίτης θα χοροστατήσει στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Στις 21:00 η έξοδος του Ιερού Επιταφίου. Δέηση στο Ηρώο της πόλης με τη συμμετοχή των Επιταφίων των ενοριών της πόλης.
Εγκύκλιος Μητροπολίτη Παντελεήμονος επί τη Αγία και Μεγάλη Παρασκευή:
«Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Μεγάλη Παρασκευή, αδελφοί μου και η Χαρμολύπη της πλημμυρίζει για μια ακόμη φορά τις καρδιές μας. Με κατάνυξη και δέος στεκόμαστε απέναντι στον Εσταυρωμένο, μάρτυρες της πιο άδικης εκτέλεσης. Πως να χωρέσει ο ανθρώπινος νούς τη «Ζωή εν Τάφω»; Πως να δεχτούμε και να ερμηνεύσουμε τον πόνο, τους εξευτελισμούς, την αδικία, την εγκατάλειψη, τη θυσία, τον θάνατο του Χριστού; «Θεέ μου πλαστουργέ μου, πως πάθος κατεδέξω….» Πως να κατανοήσουμε την απέραντη Αγάπη Του;
Και όμως απέναντι σε αυτή την ανεξάντλητη Αιώνια Αγάπη, σε Αυτόν που μας χάρισε την Δόξα της Ζωής, προσφέραμε ως Αντίδωρο τον Σταυρό. «Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσον μίσος προς τον Θεόν, όσον όταν Τον εσταύρωσαν· και ποτέ δεν έδειξεν ο Θεός τόσην αγάπην προς τους ανθρώπους, όσην όταν ανέστη» (Ιουστίνος Πόποβιτς).
Η σημερινή ημέρα είναι η δική μας κατάρα, η δική μας ντροπή. Συνένοχοι όλοι στην φιλαργυρία και την προδοσία του Ιούδα, με μερίδιο στην αδικία και η δική μας ψυχή. Ματωμένα και τα δικά μας χέρια από τα καρφιά και την λόγχη. Είμαστε οι ίδιοι που τώρα φωνάζουμε «Άρον Άρον, σταύρωσον αυτόν!» ενώ λίγο πριν ζητωκραυγάζαμε «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου».
Όμως τούτο όλον γέγονεν διότι Εκείνος θέλησε να ηττηθεί η γήινη φύση Του από τον θάνατο, για να τον νικήσει την ίδια στιγμή με την Ζωοποιό Θεότητα Του. Εκείνος ένωσε την ανθρώπινη φύση με την Θεική Του Οντότητα για να μας ανεβάσει στον Ουρανό. Εκείνος, που με την σωματική του φθορά φώτισε τις ζωές μας, «Ως φωτός λυχνία, νυν η σαρξ του Θεού, υπό γην ως υπό μόδιον κρύπτεται, και διώκει τον εν άδη σκοτασμόν» και μας λύτρωσε από την κατάρα του Προπατορικού αμαρτήματος «…της κατάρας ημάς εξηγόρασε, γενόμενος υπέρ ημών κατάρα» (Γαλ. 3, 13).
Οι άνθρωποι κατεδίκασαν τον Θεόν εις θάνατον· ο Θεός όμως διά της Αναστάσεώς Του «καταδικάζει» τους ανθρώπους εις αθανασίαν. Διά τα κτυπήματα τους ανταποδίδει τους εναγκαλισμούς· διά τας ύβρεις τας ευλογίας· διά τον θάνατον την αθανασία (Ιουστίνος Πόποβιτς). Υποκλινόμαστε στο μυστήριο της Αγάπης Του, της σιωπής Του, της ταπεινοφροσύνης Του και προσφωνούμε: «Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σούς δούλους»
Ο Χριστός που ως «Πάσχων Θεός», μέσα από τον μοναχικό και ταπεινό δρόμο προς το Εκούσιο Πάθος, μέσα από τον πικρό Γολγοθά, μας οδήγησε στη Οικουμενική χαρά της Ανάστασης, στην Πανανθρώπινη Ειρήνη, μας καλεί να εναρμονίσουμε τον δικό μας πόνο, την αδικία, την εγκατάλειψη, την θνητή θλίψη μας με τα δικά Του Πάθη.
Να ακουμπήσουμε το δικό μας Σταυρό δίπλα στον δικό Του. Να ενώσουμε τη δική μας Μεγάλη Παρασκευή με τη δική Του. Να βγούμε από το «Εγώ» και να ενωθούμε γύρω από το Σταυρό Του, ως ένα σώμα, σε μια υπερφυσική ενότητα που ζωοποιείται από το φως το ανέσπερο! Να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον, να συγχωρήσουμε ο ένας τον άλλον, να θυσιαστούμε ο ένας για τον τον άλλον! Να εμπιστευτούμε, αδερφοί μου, τον Χριστό και την θυσιαστική Του Αγάπη. Να μείνουμε δίπλα Του με πίστη δυνατή και μετάνοια αληθινή. Να διδαχτούμε από την θυσία Του. Να αντλήσουμε δύναμη και ελπίδα από την Νίκη Του. Να μετατρέψουμε τον πόνο μας σε Εμπειρία Ανάστασης! Να Συμπονέσουμε. Να Συσταυρωθούμε. Να Συναναστηθούμε.
Αδελφοί μου,
Μπροστά στο συγκλονιστικό γεγονός που βιώνουμε τούτη την στιγμή ας εμπιστευθούμε τον Χριστό και την θυσιαστική Του Αγάπη. Ας μείνουμε δίπλα Του με πίστη δυνατή και μετάνοια αληθινή. Ας διδαχτούμε από την θυσία Του. Ας αντλήσουμε δύναμη και ελπίδα από τη Νίκη Του. Ας βιώσουμε τη δική μας Μεγάλη Παρασκευή, όχι ως τέλος, αλλά ως το εφαλτήριο για μια Νέα Ζωή, Φωτεινή, Χαρούμενη, Αναστάσιμη! Ας στολίσουμε με τα λουλούδια του Επιταφίου τις ψυχές μας ως σύμβολα ζωής, ομορφιάς και αναγέννησης, για να δεχτούμε τον Λυτρωτή της Ζωής και να αγγίξουμε την αιώνια χαρά της Βασιλείας Του.
Καλή Ανάσταση!».
